.jpg)
Η «κλειδωμένη» τρίτη θητεία του Διοικητή αμφισβητείται από πρωτοκλασάτο υπουργό – Το παρασκήνιο με το όνομα του Κωστή Χατζηδάκη και ο ρόλος της «Ομάδας Αλήθειας» στη γεωπολιτική των διαδρόμων
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Εκεί που όλα έδειχναν ότι η παραμονή του Γιάννη Στουρνάρα στο τιμόνι της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν μια απλή τυπική διαδικασία, το σκηνικό ανατράπηκε βίαια. Η φαινομενική ηρεμία έδωσε τη θέση της σε μια υπόγεια σύγκρουση με φόντο την επόμενη ημέρα στην κεντρική τράπεζα. Η πρόσφατη συνέντευξη του Διοικητή στην «Ομάδα Αλήθειας», όπου εξαπέλυσε βέλη κατά της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ για τις πιέσεις στην Τράπεζα Αττικής, αντί να λειτουργήσει ως επίδειξη ισχύος, λειτούργησε ως επιταχυντής εξελίξεων. Το περιβάλλον του κεντρικού τραπεζίτη φαίνεται να υποτίμησε τις εσωκομματικές τριβές εντός της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες εκδηλώθηκαν με σφοδρότητα μέσω στοχευμένων δημοσιευμάτων.
Η «γαλάζια» προβοκάτσια και ο υπουργικός δάκτυλος
Η εμφάνιση πρωτοσέλιδου που στοχοποιεί τον κ. Στουρνάρα για χειρισμούς του παρελθόντος δεν ήταν μια κεραυνοβόλα δημοσιογραφική επιτυχία, αλλά —σύμφωνα με πληροφορίες— μια καλά μελετημένη διαρροή. Πολιτικοί κύκλοι δείχνουν ως πηγή των επιθετικών στοιχείων πρωτοκλασάτο, εν ενεργεία υπουργό, ο οποίος φέρεται να επιδιώκει το «άνοιγμα του παιχνιδιού» της διαδοχής. Η κίνηση αυτή αποκαλύπτει ότι το κυβερνητικό στρατόπεδο μόνο αρραγές δεν είναι απέναντι στο πρόσωπο του Διοικητή, στέλνοντας το μήνυμα ότι η τελική υπογραφή του Κυριάκου Μητσοτάκη για την ανανέωση της θητείας του δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Το σενάριο Χατζηδάκη και η πολιτική «εξορία»
Στο επίκεντρο των διεργασιών βρίσκεται πλέον ο Κωστής Χατζηδάκης. Το όνομα του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης ακούγεται ολοένα και πιο έντονα ως η εναλλακτική λύση για τη θέση του Διοικητή της ΤτΕ. Πρόκειται για μια κίνηση με διπλή ανάγνωση:
Ο κ. Χατζηδάκης διαθέτει το προφίλ που απαιτείται για έναν ρόλο που απαιτεί συνεννόηση με τη Φρανκφούρτη.
Μια μετακίνηση στην Τράπεζα της Ελλάδος θα απομάκρυνε έναν ισχυρό παίκτη από το κάδρο της μελλοντικής διαδοχής στη Νέα Δημοκρατία, τοποθετώντας τον σε έναν θεσμικά «χρυσό» αλλά πολιτικά ουδέτερο ρόλο.
Η θεσμική ανεξαρτησία ως πρόσχημα ισχύος
Η επιμονή του κ. Στουρνάρα στη θεσμική ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας αποτελεί το τελευταίο του οχυρό. Ωστόσο, στην πολιτική σκακιέρα του 2026, η «ανεξαρτησία» αυτή δοκιμάζεται από την ανάγκη του Μεγάρου Μαξίμου να ελέγξει τις ισορροπίες για την επόμενη ημέρα. Η σύγκρουση δεν αφορά πλέον μόνο τα πρόσωπα, αλλά τη διαχείριση της τραπεζικής σταθερότητας σε μια περίοδο διεθνούς αβεβαιότητας. Αν ο Γιάννης Στουρνάρας δεν καταφέρει να ανακόψει το κύμα αμφισβήτησης που εκπορεύεται από το ίδιο το υπουργικό συμβούλιο, η Τράπεζα της Ελλάδος κινδυνεύει να μετατραπεί σε πεδίο μιας άγριας πολιτικής εκκαθάρισης, με απρόβλεπτες συνέπειες για την επενδυτική εικόνα της χώρας.
