Άλλη μια ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ που αποδίδεται στην οπαδική βία. Άλλος ένας ΕΙΚΟΣΑΧΡΟΝΟΣ ΝΕΚΡΟΣ. Άλλος ένας ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ. Άλλο ένα επεισόδιο στην εκκωφαντική αποτυχία διαχρονικά των κυβερνήσεων να καθαρίσουν τον χώρο του επαγγελματισμού αθλητισμού, από τη δικτύωση νεαρών παιδιών σε εγκληματικές οργανώσεις. Γιατί δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι όταν νέα παιδιά σφάζουν δεν το κάνουν για καμιά ιδέα και για κανέναν σύλλογο, αυτό είναι το «τυρακι» στρατολόγησης, για να γίνουν καλά εργαλεία.
Και σε αυτό το έγκλημα, το κατά συρροή και εξακολούθηση, είναι συνένοχοι πολλοί.
Από τα ΜΜΕ όπου ανάμεσα στους πλέον διάσημους ομαδικούς αρθρογράφους, υπάρχουν αυτοί που ανενόχλητα αναπαράγουν το ΜΙΣΟΣ και την ΕΝΤΑΣΗ. Που αντί να μένουν στον θρήνο για το χαμό σε δυστύχημα οπαδών ομάδας που πηγαίνει στο εξωτερικό να αγωνιστεί, κάνουν διαγωνισμό φωτοσοπιών και ηρωοποίησης των θυμάτων, διαμορφώνοντας ως πρότυπο τον νεαρό που δεν έχει να φάει και χαλάει ένα μηνιάτικο να πάει σε έναν αγώνα στην άλλη άκρη της Ευρώπης.
Μέχρι την ίδια την κοινωνία, όλους εμάς ως σύνολο, που προετοιμάζουμε αυτούς τους νέους ανθρώπους ήδη από τα παιδικά τους χρόνια, στα σπίτια τους, να γίνονται πρόθυμα δυνητικοί «τιμωροί» και «πολεμιστές».
Γιατί πολλοί πιστεύουν ότι ο θάνατος της καθηγήτριας προχθές από εγκεφαλικό μετά το συστηματικό bullying από μαθητές, από ΠΑΙΔΙΑ, δεν έχει σχέση με αυτή τη δολοφονία. Αλλά είναι ακριβώς στην ίδια αλυσίδα αίματος, πρώιμος κρίκος.
Πάμε πάλι στην Πολιτεία.
Θα τους βρει τους δράστες. Και θα θεωρήσει ξανά πως έκανε τη δουλειά. Μέχρι το επόμενο ΕΓΚΛΗΜΑ.
Στο μεταξύ δεν κάνει τίποτα να κάνει τα σχολεία ξανά σχολεία, με κανόνες παιδεία ΚΑΙ τιμωρία.
Δεν κάνει τίποτα πραγματικά να τελειώσει τον χουλιγκανισμό. Αντίθετα κάθεται και κοιτάζει πανό μίσους στα γήπεδα ΟΛΩΝ των ομάδων με «κορυφαίο» ένα ΜΟΝΙΜΟ πανό ΣΤΗΡΙΞΗΣ στους δολοφόνους του Αστυνομικού Λυγγεριδη.
Φτάνει πια με την υποκρισία. (Βασίλης Παπαδόπουλος από ΦΒ)
