Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κατάφερε να κάνει τον τουρισμό «είδος πολυτελείας»

Η φετινή τουριστική σεζόν ξεκινά με τους χειρότερους οιωνούς, αποκαλύπτοντας την πλήρη αποτυχία του «επιτελικού κράτους» να θωρακίσει τη βαριά βιομηχανία της χώρας. Ενώ ο πρωθυπουργός υπόσχεται τουριστικά «ρεκόρ», η πραγματικότητα της αγοράς είναι το «μούδιασμα», οι άδειες κρατήσεις και ένα κόστος μετακίνησης που καθιστά την Ελλάδα απαγορευμένο προορισμό

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, λειτουργώντας ως παθητικός παρατηρητής της διεθνούς και εγχώριας αισχροκέρδειας, επιτρέπει στα καύσιμα και την ενέργεια να λεηλατούν τις τουριστικές επιχειρήσεις και να εκτοξεύουν τις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων. Αντί για στρατηγική παρέμβαση, το Μαξίμου προσφέρει ευχολόγια, την ώρα που οι παραδοσιακές αγορές γυρίζουν την πλάτη σε ένα τουριστικό προϊόν που ακριβαίνει καθημερινά χωρίς καμία κυβερνητική μέριμνα.
Τα σημεία της κυβερνητικής αδιαφορίας

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη το 2026 οδηγεί τον ελληνικό τουρισμό σε αδιέξοδο, με τη βενζίνη των 2+ ευρώ να λειτουργεί ως απόλυτη τροχοπέδη και «ταφόπλακα» για τον οδικό τουρισμό και τις εγχώριες μετακινήσεις. Η επιμονή της να διατηρεί στα ύψη τους φόρους στα καύσιμα εν μέσω γεωπολιτικής κρίσης αποδεικνύει ότι το υψηλό κόστος μετακίνησης δεν είναι «εισαγόμενο», αλλά προϊόν μιας συνειδητής πολιτικής επιλογής να μην στηριχθεί η λαϊκή κατανάλωση. Παράλληλα, η κυβέρνηση επιβάλλει μια αβεβαιότητα ως νέα κανονικότητα, καθώς την ώρα που η Μέση Ανατολή βρίσκεται στις φλόγες, εκείνη σέρνεται πίσω από τις εξελίξεις αντί να διαμορφώσει ένα πλαίσιο ασφάλειας, με αποτέλεσμα τη συγκρατημένη ζήτηση και μια αγορά που κρέμεται από τη «λάσπη» των last-minute κρατήσεων, στερώντας από τις επιχειρήσεις κάθε δυνατότητα για υγιή προγραμματισμό.
Επιχειρήσεις στο έλεος του κόστους

Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι επιχειρήσεις βρίσκονται στο έλεος του κόστους, με τους ξενοδόχους και τους πράκτορες να αναγκάζονται να «απορροφήσουν» τις αυξήσεις, την ίδια στιγμή που το κράτος εισπράττει δημοσιονομικά πλεονάσματα 7,29 δισ. από την υπερφορολόγηση. Η πεισματική άρνηση της κυβέρνησης να επιστρέψει μέρος αυτών των χρημάτων στον τουριστικό κλάδο οδηγεί τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε οικονομική ασφυξία, αποκαλύπτοντας την πλήρη αδιαφορία της για τη βιωσιμότητα της «βαριάς βιομηχανίας» της χώρας.