Όταν η Χώρα γίνεται χώρος!

 Του Κώστα Κιλτίδη

Η έννοια της Χώρας είναι συνυφασμένη και συνώνυμη της Πατρίδος. Ιδίως για αυτές που έχουν δομή συγκροτημένης και συντεταγμένης πολιτείας και έχουν κυριαρχούσα εθνική ταυτότητα. Προφανώς προϋποτίθεται η ύπαρξη εθνικής ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας. Ύψιστα αγαθά, θεμελιωμένα σε αγώνες και θυσίες προηγουμένων γενεών. Για την ελληνική πολιτεία, στο ονομαζόμενο νεοελληνικό κράτος, αυτά κατακτήθηκαν και προσδιορίσθηκαν με την Επανάσταση του 1821. Η οποία και έγινε για την εθνική ανεξαρτησία και του Χριστού την πίστη την αγία.

Έτσι, στην εξέλιξη των συνταγμάτων της ελληνικής πολιτείας το προοίμιο, «εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος», παραμένει αμετάβλητο. Είναι το απαράγραπτο ανθρώπινο δικαίωμα των θυσιασθέντων για την ύπαρξη του νεοελληνικού κράτους. Έτσι επάνω σε αυτά τα θεμέλια οικοδομήθηκε η εθνική κυριαρχία, που ορίζει και προσδιορίζει τη Χώρα των Ελλήνων Πολιτών. Δηλαδή τα κυρίαρχα στοιχεία που απορρέουν από την εθνική ανεξαρτησία και τον Συνταγματικό χάρτη της πολιτείας των Ελλήνων πολιτών.

Στο διάβα της ιστορίας και των διεθνών εξελίξεων υπήρξε η αναγκαιότητα εκχώρησης ενίοτε μέρους της εθνικής κυριαρχίας. Αυτό συνέβη με τη συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στη νομισματική ένωση με το Ευρώ, σε επιμέρους ζητήματα όπως αυτό της Δικαιοσύνης το 2021 και σε κάθε σύναψη συμφωνίας με άλλο κράτος. Όπως επίσης και σε συμμετοχή της Χώρας σε διεθνείς οργανισμούς. Δεν επιθυμώ τη νομική προσέγγιση, αλλά την πολιτική και εθνική-πολιτισμική που διέπει την εκχώρηση λειτουργιών του κράτους τα οποία αγγίζουν ζητήματα εθνικής κυριαρχίας στο εσωτερικό αυτής.

Προφανώς στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον, υφίσταται αυτονόητη υποχρέωση. Όχι όμως και για τις λειτουργίες της πολιτείας που οδηγούν σε αποχαρακτηρισμό της εννοίας της Πατρίδας-Χώρας  σε χώρο.

Επί μισό αιώνα αδυνατούμε να προστατέψουμε τα σύνορά μας από την παράνομη είσοδο ξένων. Ενώ έχουμε θεσπίσει την υποχρεωτική θητεία στο Στρατό για υπεράσπιση των συνόρων. Ατονώντας και την θυσία όσων έχυσαν το αίμα τους για αυτά. Ο ελληνισμός πάντα είχε τον Ξένιο Δία ως φιλοξενία και όχι παράδοση του «είναι» του .

Ονομάζουμε ιδιωτικοποιήσεις σε υποδομές και λειτουργίες, που αναπόφευκτα οδηγούν σε πράξεις, που εξαφανίζουν κυριαρχικά δικαιώματα του κράτους. Οι υποδομές, που σηματοδοτούν την υπόσταση του κράτους εκχωρούνται σε ιδιώτες, ενώ δεν πρόκειται περί λειτουργιών, αλλά θεσμικών συστατικών του κράτους (αεροδρόμια-δρόμοι-λιμάνια-γραμμές τηλεφωνικές, ρεύματος και σιδηροδρόμων). Και όλα αυτά εν ονόματι της διαφθοράς και της αναποτελεσματικότητας των πολιτικών και των δημοσίων λειτουργών. Ίσως με αυτή την αιτιολογία δούμε για την ασφάλεια των πολιτών, αντί της Αστυνομίας κάποιες Σεκιούριτι και για την άμυνα μόνον μισθοφόρους.

Σήμερα στη Θεσσαλονίκη βιώνουμε τη φαρσοκωμωδία με την Ryanair, πικραθήκαμε με την τραγωδία των Τεμπών και παραδοθήκαμε στην ιδιαίτερη εγκληματικότητα και επιβολή αιτημάτων των αλλοδαπών.

Δυστυχώς ο νεωτερισμός και η απουσία πολιτικού πεδίου με περιεχόμενο αρχών και αξιών συμπαρασύρει τα πάντα. Ταυτίσαμε την τεχνολογική εξέλιξη και πρόοδο με την απουσία εθνικού -πολιτισμικού περιεχομένου. Η Χώρα - Πατρίδα μετατρέπεται σε χώρο . Οι ευθύνες είναι βαρύτατες προς την ιστορία αυτού του τόπου. Όπως και για τη συνέχεια και προοπτική του. Ιδίως για τους αγέννητους.....https://www.voria.gr/article/otan-i-hora-ginetai-horos