Το «Γιατί όχι;» του Ανδρουλάκη, ο Μπαμπούλας της ακυβέρνησίας και το κρυφό παζάρι για τα υπουργεία της επόμενης ημέρας. Πώς οι δημοσκόποι «φουσκώνουν» την ΕΛ.Α.Σ. για να κρατήσουν το σύστημα όρθιο και να εγκλωβίσουν τους πολίτες σε ένα στημένο δίλημμα
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Το πολιτικό σκηνικό της χώρας έχει μετατραπεί σε μια καλοστημένη θεατρική παράσταση, όπου οι πρωταγωνιστές, ενώ δημόσια παριστάνουν τους άσπονδους εχθρούς, στα παρασκήνια διαπραγματεύονται το μέλλον της καρέκλας τους. Το «Γιατί όχι;» που απάντησε ο Νίκος Ανδρουλάκης στην ερώτηση του Νίκου Χατζηνικολάου για μια πιθανή μετεκλογική συνεργασία Μητσοτάκη-Τσίπρα, δεν ήταν απλώς μια ατάκα· ήταν η επιβεβαίωση αυτού που όλοι υποψιάζονταν: το μαχαίρι έχει φτάσει στο κόκαλο.
Το σύστημα, βλέποντας την κοινωνική οργή να ξεχειλίζει, χρησιμοποιεί τον παλιό, δοκιμασμένο «Μπαμπούλα της ακυβέρνησίας» για να εκβιάσει τους πολίτες. Η πόλωση ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και την ΕΛ.Α.Σ. είναι καθαρά σικέ, μια επικοινωνιακή φούσκα που συντηρείται με τη βοήθεια «πρόθυμων» δημοσκόπων. Η τεχνητή ενίσχυση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα δεν αποσκοπεί σε μια πραγματική αντιπολίτευση, αλλά στο να διατηρηθεί ο Τσίπρας ως η μοναδική, βολική σανίδα σωτηρίας του Μητσοτάκη για να παραμείνει στην πρωθυπουργία. Είναι το απόλυτο, ελεγχόμενο δίπολο που βολεύει και τους δύο: ο ένας εξασφαλίζει την παραμονή του στην εξουσία και ο άλλος μια θέση στο «νέο» κυβερνητικό σχήμα.
Πίσω από τις κλειστές πόρτες, οι διαπραγματεύσεις για τον διαμοιρασμό των υπουργείων έχουν ήδη ξεκινήσει. Το παζάρι είναι ωμό και αδίστακτο. Ενώ στα κανάλια ανταλλάσσουν βαριές κουβέντες, στα σκοτεινά γραφεία της διαπλοκής μοιράζουν χαρτοφυλάκια, κοροϊδεύοντας κατάμουτρα τους πολίτες που πιστεύουν ακόμα στο ψευτοδίλημμα της «κάλπης». Ο Αλέξης Τσίπρας αναδεικνύεται στον πιο πιστό υπηρέτη του συστήματος, ο οποίος αποδέχεται να παίξει τον ρόλο του χρήσιμου εταίρου, αρκεί να επιστρέψει στο παιχνίδι. Οι πολίτες, παραπλανημένοι από μια στημένη ρητορική, καλούνται να εγκλωβιστούν σε αυτό το αδίστακτο σχέδιο, χωρίς να αντιλαμβάνονται πως, όποιον κι αν ψηφίσουν, η «συνταγή» είναι ήδη προαποφασισμένη από τους ίδιους τους θύτες τους.
https://periodista.gr
