Από τις βαρύτατες καταγγελίες του Άδωνι Γεωργιάδη για χρηματισμό έως το «μαύρο χρήμα» του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην πρωθυπουργός επιλέγει την τακτική της στρουθοκαμήλου, αφήνοντας αναπάντητα ερωτήματα που προκαλούν ίλιγγο
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η δημόσια «βόμβα» του Άδωνι Γεωργιάδη για τον χρηματισμό του Αλέξη Τσίπρα αναφορικά με τους Ποινικούς Κώδικες του 2019 έχει προκαλέσει τριγμούς, αλλά η απάντηση από την πλευρά του πρώην πρωθυπουργού παραμένει παγωμένη. Ο υπουργός Υγείας, επικαλούμενος δηλώσεις του Σταύρου Κοντονή, έθεσε ευθέως το κρίσιμο ερώτημα για τη μετάθεση των εκλογών κατά μία εβδομάδα, αφήνοντας να εννοηθεί πως όλα είχαν στηθεί για να «κουκουλωθούν» ρυθμίσεις. Είναι άραγε δυνατόν ένας πρώην πρωθυπουργός να δέχεται τέτοιες βαρύτατες καταγγελίες για δωροδοκία και να επιλέγει τον δρόμο της αποχής από τον δημόσιο διάλογο, τη στιγμή που η ιστορία ζητά επίμονα απαντήσεις για τα «μαύρα» παρασκήνια εκείνης της περιόδου;
Ο Γεωργιάδης δεν έμεινε μόνο εκεί, καθώς το «ξεγύμνωμα» του Τσίπρα συνεχίστηκε με αναφορές στη Novartis και τη βίλα στο Σούνιο, σύμβολα μιας ηθικής που πλέον αμφισβητείται έντονα. Όταν ο υπουργός Υγείας χαρακτηρίζει δημόσια τον Τσίπρα «αρχισκευωρό» και τον καλεί να αποδείξει την εντιμότητά του, το ερώτημα που προκύπτει για τον «αριστερό ηγέτη» είναι αμείλικτο: Γιατί αρνείται να κινηθεί νομικά κατά του Γεωργιάδη, όπως επιβάλλει η λογική κάθε ανθρώπου που πλήττεται στην τιμή και την υπόληψή του; Μήπως η σιωπή αυτή αποτελεί την επιβεβαίωση μιας αλήθειας που κανείς δεν τολμά να κοιτάξει κατάματα, φοβούμενος την αποκάλυψη όσων κρύβονται πίσω από το “αριστερό ηθικό πλεονέκτημα”;
Η ιστορία, άλλωστε, δεν γράφεται μόνο με όσα λέγονται, αλλά κυρίως με όσα αποφεύγονται. Μετά και τις καταγγελίες για το «μαύρο χρήμα» στα ταμεία του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται εγκλωβισμένος σε έναν λαβύρινθο που ο ίδιος δημιούργησε. Είναι σύμπτωση η επιμονή του να μην απαντά σε καμία από τις κατηγορίες που εκτοξεύει ο Γεωργιάδης και οι υπόλοιποι πολιτικοί του αντίπαλοι; Ή μήπως γνωρίζει πολύ καλά πως μια κίνηση στη σκακιέρα της δικαιοσύνης θα μπορούσε να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου, αποκαλύπτοντας διαδρομές που η «εντιμότητα» δεν μπορεί πλέον να καλύψει, αφήνοντας τον ίδιο παγιδευμένο στην ίδια του τη σιωπή;
https://periodista.gr/
