Ο ασήμαντος δημιουργεί εχθρούς για να αποκτήσει νόημα η ζωή του.

 Οι ασήμαντοι άνθρωποι, που δεν μπορούν να υπάρξουν αυτόνομα με την προσωπικότητα, το ήθος, το πνεύμα, την εργασία, την δημιουργικότητά τους, εφευρίσκουν κάποιον κατά κανόνα ανύπαρκτο "εχθρό", ώστε να υπάρξουν μέσω της αντίστιξής τους προς αυτόν και να αποκτήσουν έτσι κάποια ιδιότητα και κάποιον ρόλο. Πχ αντιφασιστής, αντιεθνικιστής, αντιεξουσιαστής κλπ. κλπ. Εντάσσονται δε σε ομαδοποιήσεις παρόμοιων θλιβερών ατόμων, ώστε να μοιραστούν την ασημαντότητά τους με τους ομοειδείς τους. Και εξαπολύουν "αγώνες" φαντασιωνόμενοι νέους γύρους εμφυλίων πολέμων και κατά φαντασίαν αντιστασιακών δράσεων. Τελικώς η παρουσία τους ουδέν αποτέλεσμα έχει, απλά δηλητηριάζουν το κοινωνικό κλίμα με διχαστικότητα και τοξικότητα. Η απάντηση της κοινωνίας σε αυτά πρέπει να είναι η απομόνωση και η περιθωριοποίηση.