Το Καραϊσκάκη και τα διυλιστήρια έδωσαν την αφορμή για δύο συναντήσεις με πολύ μεγαλύτερο πολιτικό βάρος – Στο πρωθυπουργικό επιτελείο δεν θέλουν να μπουν στην τελική ευθεία με ανοιχτούς πολέμους απέναντι σε μεγάλα επιχειρηματικά και μιντιακά κέντρα – Και ο κύκλος των ραντεβού δεν σταματά εδώ
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Αναγνώστριες και αναγνώστες μου.
Συντρόφισσες και σύντροφοι.
Μου λένε ότι στο Μέγαρο Μαξίμου έχει ληφθεί μία απόφαση αρκετά απλή στη σύλληψη και πολύ πιο σύνθετη στην εκτέλεση: να κλείσουν όσο γίνεται τα μεγάλα επιχειρηματικά μέτωπα πριν η χώρα μπει για τα καλά στην προεκλογική περίοδο. Όχι να συμφωνήσουν ξαφνικά όλοι με όλους, ούτε να μετατραπούν τα επικριτικά δελτία σε κυβερνητικά ανακοινωθέντα. Να υπάρχουν όμως ανοιχτά τηλέφωνα, απευθείας συνομιλίες και η δυνατότητα οι πραγματικές διαφορές να συζητούνται πρόσωπο με πρόσωπο και όχι αποκλειστικά μέσα από πρωτοσέλιδα, δελτία ειδήσεων και διαρροές. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να διαβαστούν οι επαφές του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Γιάννη Β. Βαρδινογιάννη και τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Οι επίσημες αφορμές ήταν συγκεκριμένες. Με τον πρώτο το τραπέζι είχε τα διυλιστήρια και την κυβερνητική παρέμβαση γύρω από τα καύσιμα. Με τον δεύτερο το μεγάλο project του νέου «Γεώργιος Καραϊσκάκης», μια ιδιωτική επένδυση άνω των 250 εκατ. ευρώ για την οποία στις 6 Οκτωβρίου η κυβέρνηση δεσμεύθηκε επισήμως να κινήσει τις αναγκαίες νομοθετικές διαδικασίες. Οι αφορμές όμως δεν εξαντλούν το πολιτικό νόημα των συναντήσεων.
Γιατί μιλάμε για δύο επιχειρηματίες που δεν διαθέτουν μόνο τεράστια οικονομική ισχύ. Διαθέτουν και πολύ ισχυρό μιντιακό αποτύπωμα. Και το Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζει ότι η δεύτερη τετραετία έχει σημαδευτεί από περιόδους εξαιρετικά σκληρής κριτικής από μεγάλα μέσα, από προσωπικές και πολιτικές συγκρούσεις και από ένα κλίμα πολύ διαφορετικό από εκείνο της πρώτης περιόδου της κυβέρνησης. Το Periodista.gr είχε καταγράψει ήδη από τον Μάιο του 2025 πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει η θερμοκρασία όταν προηγούνται απευθείας επαφές σε υψηλό επίπεδο: τότε είχε παρατηρηθεί αισθητή αποκλιμάκωση της κριτικής από μέσα των ομίλων Βαρδινογιάννη και Κυριακού μετά από επαφές που είχαν προηγηθεί. Το μάθημα στο Μαξίμου το γνωρίζουν. Οι παγωμένες σχέσεις με επιχειρηματίες που διαθέτουν και μεγάλα μέσα ενημέρωσης σπάνια μένουν απλώς επιχειρηματική υπόθεση. Κάποια στιγμή περνούν και στην πολιτική ατμόσφαιρα.
Η συνάντηση με τον Βαγγέλη Μαρινάκη είχε από μόνη της ιδιαίτερο συμβολισμό. Οι σχέσεις των δύο πλευρών έχουν περάσει από μεγάλες εντάσεις και τα μέσα της Alter Ego έχουν ασκήσει επίμονα και συχνά σκληρά αντιπολιτευτική κριτική στην κυβέρνηση. Κι όμως, όταν μπήκε στο τραπέζι το Καραϊσκάκη, Μητσοτάκης και Μαρινάκης κάθισαν στο ίδιο τραπέζι στο Μαξίμου, μαζί με τον Γιάννη Μώραλη και κυβερνητικά στελέχη, και βρήκαν θεσμικό δρόμο για να προχωρήσει το έργο. Η σημασία δεν βρίσκεται στο να αναζητήσει κανείς κάποια μυστηριώδη «συμφωνία». Βρίσκεται στο ότι μετά από μια μακρά περίοδο σύγκρουσης υπάρχει ξανά απευθείας γραμμή στο ανώτατο επίπεδο. Αυτό ακριβώς θέλει το Μαξίμου και με άλλους ισχυρούς παίκτες: να μην υπάρχουν επιχειρηματικές ή πολιτικές εκκρεμότητες που μετατρέπονται σε μόνιμο πόλεμο όταν αρχίσει να ζεσταίνεται η προεκλογική περίοδος.
Ανάλογα διαβάζεται στην πιάτσα και η επαφή με τον Γιάννη Β. Βαρδινογιάννη. Ενέργεια, διυλιστήρια και καύσιμα είναι ζητήματα με τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό βάρος και απαιτούν αναγκαστικά συνομιλία της κυβέρνησης με τους μεγάλους παίκτες. Υπάρχει όμως και ο παράγοντας media. Όταν ένας επιχειρηματικός όμιλος έχει ταυτόχρονα ισχυρό ενεργειακό αποτύπωμα και σημαντική παρουσία στην τηλεοπτική αγορά, κάθε απευθείας συνομιλία με τον πρωθυπουργό αποκτά εκ των πραγμάτων περισσότερες από μία αναγνώσεις. Και στο Μαξίμου δεν αγνοούν καμία από αυτές.
Μου λένε μάλιστα ότι οι δύο συναντήσεις είναι η αρχή και όχι το τέλος της κίνησης. Θα υπάρξουν και άλλα ραντεβού με μεγάλους επιχειρηματίες, από διαφορετικούς κλάδους, ορισμένοι εκ των οποίων έχουν άμεση ή έμμεση σχέση και με Μέσα Ενημέρωσης. Η λογική είναι να μπουν ξανά στο τραπέζι επενδύσεις, ενέργεια, υποδομές, ναυτιλία και μεγάλα projects, αλλά παράλληλα να αποκατασταθεί ένα στοιχειώδες επίπεδο επικοινωνίας με κέντρα ισχύος που το προηγούμενο διάστημα είχαν βρεθεί απέναντι ή σε απόσταση από την κυβέρνηση. Στο πρωθυπουργικό επιτελείο ξέρουν ότι οι επόμενοι μήνες θα είναι δύσκολοι, ότι οι δημοσκοπήσεις δεν αφήνουν μεγάλο περιθώριο εφησυχασμού και ότι η τελευταία διαδρομή προς τις κάλπες δεν είναι η καλύτερη στιγμή για να ανοίγεις καινούργιους πολέμους με ανθρώπους που ελέγχουν δισεκατομμύρια επενδύσεων και σημαντικό μέρος της δημόσιας συζήτησης.
Αναγνώστριες και αναγνώστες μου, γι’ αυτό μην κοιτάτε μόνο τι γράφει η ατζέντα κάθε συνάντησης. Το Καραϊσκάκη ήταν πραγματικό θέμα. Τα διυλιστήρια είναι πραγματικό θέμα. Το ίδιο θα ισχύει και για τις επίσημες ατζέντες των επόμενων ραντεβού. Το παρασκήνιο βρίσκεται αλλού: το Μαξίμου δεν θέλει να φτάσει στις κάλπες με τους ισχυρούς της οικονομίας και των media στοιχισμένους απέναντι ή με κλειστές γραμμές επικοινωνίας.
Οι πόρτες άνοιξαν.
Και, όπως πληροφορούμαι, θα περάσουν κι άλλοι από αυτές.
