Αλλά, μήπως όλο αυτό το παιχνίδι είναι σικέ; Στο οποίο συμμετέχουν, πρωτίστως, ΗΠΑ και Γερμανία χρησιμοποιώντας ως “λαγό” τον Ρ. Τ. Ερντογάν σε μια πολεμική κρίση;
Οδηγώντας την διευθέτηση της ΑΟΖ στην Χάγη; Ζήτημα για το οποίο έχει
μαλλιάσει η γλώσσα της κ. Ντόρας Μπακογιάννη, του κ. Γιώργου Παπανδρέου, του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη;
Κι αφού δεν πάει ο “Μωάμεθ στο βουνό”, τότε, “να πάει το βουνό στο Μωάμεθ”!
Πώς αλλιώς εξηγείται η τελευταία δήλωση της Κομισιόν η οποία αναφέρει:
«Η Τουρκία ως υποψήφια χώρα χρειάζεται να δεσμευτεί ξεκάθαρα στις σχέσεις καλής γειτονίας, τις διεθνείς συμφωνίες και αναφορικά με την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών με βάση τον Χάρτη του ΟΗΕ προσφεύγοντας εάν είναι απαραίτητο στο Διεθνές Δικαστήριο»!
Δηλαδή τι ακριβώς μας λέγει η Κομισιόν;
Ακριβώς μερικές ώρες μετά την παραδοχή των ΗΠΑ για “αμφισβητούμενα ύδατα στην Ανατολική Μεσόγειο”, εμμέσως κι εκείνη αναγνωρίζει τις διεκδικήσεις της Τουρκίας;
Όταν έχεις λοιπόν τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς;;
