Η Ισπανία μαζί με το Μαρόκο και την Πορτογαλία θα διοργανώσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου του 2030.
Παρότι απομένουν 4 χρόνια για τη διεξαγωγή του, τα προβλήματα έκαναν ήδη την εμφάνισή τους και αφορούν τους Ισπανούς οι οποίοι είχαν προγραμματίσει να γίνουν αγώνες σε 11 πόλεις.
Πλέον έμειναν με 9 διότι αποχώρησαν η Μάλαγα (12 Ιουλίου 2025) και η Λα Κορούνια (16 Μαρτίου 2026).
Η διοργάνωση βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της οριστικοποίησης του αριθμού των πόλεων υποδοχής και αναμένονται περισσότερες αλλαγές.
Η τρέχουσα κατάσταση έχει ως εξής: Η Ισπανία διατηρεί επί του παρόντος 9 από τις 11 πόλεις υποδοχής που υπέβαλε στη FIFA μετά τις αποχωρήσεις της Μάλαγα και της Λα Κορούνια.
Το Μαρόκο σκοπεύει να συνεχίσει με 6, παρά τις συζητήσεις για πιθανή μείωση.
H Πορτογαλία ελπίζει να διατηρήσει τις 3 που υπέβαλε αρχικά.
Η τελική απόφαση ανήκει στη FIFA η οποία διεξάγει επί του παρόντος ελέγχους στις υποβληθείσες πόλεις.
Δεν αποκλείεται να αρκούν 16-18 γήπεδα, παρόμοιο με αυτό που θα συμβεί αυτό το καλοκαίρι στις ΗΠΑ, το Μεξικό και τον Καναδά, χώρες που συνολικά έχουν 16 στάδια.
Ξεκίνημα με 20 υποψήφιες πόλεις
Είκοσι πόλεις υπέβαλαν αρχικά υποψηφιότητες για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030 και παραμένουν 18, αλλά είναι σαφές ότι ο αποκλεισμός της Βαλένθια και του σταδίου Nou Mestalla, λόγω διαφωνιών μεταξύ ιδιοκτητών και τοπικών Αρχών που έχουν έκτοτε επιλυθεί, πρόκειται να ανατραπεί.
Η έχει τον τελευταίο λόγο η οποία ήταν σε διαμάχη με τη Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (RFEF).
Πρόβλημα η χωρητικότητα των σταδίων
Η χωρητικότητα του σταδίου (πρέπει να είναι περίπου 42.000 θέσεις) και άλλες απαιτήσεις, έχουν αναγκάσει σε δαπανηρά έργα ανακαίνισης που περιλαμβάνουν χρηματοδοτικές συμφωνίες μεταξύ ιδιοκτητών και διοικήσεων για τα οποία η FIFA απαιτεί εγγυήσεις.
Όλα αυτά έχουν ήδη οδηγήσει σε αποχωρήσεις πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας.
Πόλεις όπως η Μούρθια και η Χιχόν αποσύρθηκαν από τη διαδικασία υποβολής προσφορών, προβλέποντας ότι ενδέχεται να μην είναι σε θέση να ολοκληρώσουν τα έργα ή ήταν αβέβαιες για τη βιωσιμότητά τους, ειδικά επειδή έχουν προθεσμία το 2028.
Μάλαγα: Η 1η αποχώρηση
Οι αποχωρήσεις δύο από τις επιλεγμένες πόλεις ήταν πιο προβεβλημένες. Η Μάλαγα, που θεωρείται κλειδί για το έργο, υποχώρησε λόγω εμποδίων που αντιμετωπίστηκαν στην ανακαίνιση του σταδίου, δεσμεύσεων προς τον σύλλογο της πόλης και άλλων ζητημάτων.
Αποσύρθηκε, αγωνιζόμενη να βρει μια βιώσιμη λύση για την ανακαίνιση του σταδίου Λα Ροσαλέδα. Ο δήμαρχος Φρανσίσκο Ντε λα Τόρε ανακοίνωσε την απόφαση στις 12 Ιουλίου 2025 ότι «το πιο υπεύθυνο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να μην συμμετέχουμε στην υποψηφιότητα».
Λα Κορούνια: Η 2η αποχώρηση
Η Λα Κορούνια έχει επίσης αποσυρθεί, αντιμετωπίζοντας εξαρχής την αντιπαράθεση μεταξύ της διοίκησης και της Ντεπορτίβο η οποία θα είναι η έδρα της για τα επόμενα 25 χρόνια. Η RFEF (Βασιλική Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία) δεν έχει λάβει ποτέ την ευθύνη σε αυτές τις αποχωρήσεις και πάντα επικαλείται την ευθύνη κάθε πόλης να αποφασίσει εάν θα αποσυρθεί από το έργο.
Πάντως κανείς δε βρέθηκε να χρηματοδοτήσει την απαραίτητη ανακαίνιση του «Ριαθόρ».
Τα 9 ισπανικά γήπεδα του μουντιάλ
Αρχές Μαρτίου, ο Ραφαέλ Λουζάν (Πρόεδρος της RFEF), υποδέχτηκε την αντιπροσωπεία της FIFA την περασμένη εβδομάδα στη Μαδρίτη. Πέδρο Γκονζάλες
Υπάρχουν περισσότερες αμφιβολίες μεταξύ των υπολοίπων υποψηφίων.
Επομένως, τα Μπερναμπέου και Μετροπολιτάνο στη Μαδρίτη, το Καμπ Νου και το Στάδιο RCDE στη Βαρκελώνη, το Σαν Μαμές στο Μπιλμπάο, το Ανοέτα στο Σαν Σεμπαστιάν, το Λα Καρτούχα στη Σεβίλλη, το Γκραν Κανάρια και το Λα Ρομαρέδα στη Σαραγόσα παραμένουν στην τελική ευθεία.
Από αυτά, φαίνεται ότι το Μπερναμπέου, το οποίο είναι επίσης υποψήφιο για τη διοργάνωση του τελικού, το Καμπ Νόου, επίσης υποψήφιο για τον αγώνα τίτλου, το Σαν Μαμές, το Λα Καρτούχα και το Λα Ρομαρέδα, έχουν εξασφαλίσει τις θέσεις τους.
Η Βαλένθια
Η Ισπανία και η RFEF (Βασιλική Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία) υποστήριζαν πάντα ότι υπάρχουν επαρκείς πόροι για την αντιμετώπιση αυτού του είδους των ζητημάτων. Η Βαλένθια και το Μεστάγια, μόλις επιλυθούν τα προβλήματα μεταξύ του συλλόγου και του Δημοτικού Συμβουλίου, είναι πολύ πιθανό να ενταχθούν στο έργο.
Το Βίγκο
Το Βίγκο είναι μια άλλη πόλη που διεκδικεί την ένταξή του και ο αποκλεισμός της έχει ήδη προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση.
Το έργο της, ειδικά μετά την αποχώρηση της Λα Κορούνια, θα μπορούσε να καλύψει αυτό το κενό, αλλά η RFEF πάντα αμφισβητούσε το κατά πόσον οι προθέσεις της είναι περισσότερο πολιτικές ή βασίζονται σε γνήσια δέσμευση.
Ωστόσο, δεν έχει αποκλειστεί ποτέ εντελώς.
Μαρόκο (6 γήπεδα)
Το Μαρόκο και η Πορτογαλία έχουν δείξει πάντα μεγαλύτερη ενότητα όσον αφορά τις προτάσεις τους, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τη FIFA να προβεί σε οποιεσδήποτε τροποποιήσεις κρίνει απαραίτητες.
Η βορειοαφρικανική χώρα παρουσίασε ένα φιλόδοξο έργο με 6 στάδια που, εκτός από την προωθητική τους λειτουργία, θα χρησιμεύσουν ως κινητήρια δύναμη για τον εκσυγχρονισμό της χώρας όσον αφορά τις υποδομές και τις βελτιώσεις.
Το στάδιο Hassan II στην Καζαμπλάνκα, με τις 115.000 θέσεις του, που βρίσκεται ακόμη υπό κατασκευή, θεωρείται το κόσμημα… που φιλοδοξεί να διεκδικήσει τη φιλοξενία του τελικού του τουρνουά.
Πορτογαλία (3 γήπεδα)
Η Πορτογαλία, από την πλευρά της, παρουσίασε ένα μινιμαλιστικό σχέδιο, με τα 3 μεγάλα γήπεδά της ως υποψήφια.
Αυτά είναι: το Estádio da Luz της Μπενφίκα, το Estádio José Alvalade της Σπόρτινγκ (και τα δύο στη Λισαβόνα) και το Estádio do Dragão της Πόρτο.
Αυτά τα στάδια πληρούν τα διεθνή πρότυπα, αν και είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030 θα έχει τεράστιες απαιτήσεις μετακίνησης.
Αυτό δεν οφείλεται μόνο στις 3 χώρες, αλλά και στην προγραμματισμένη έναρξη στη Νότια Αμερική.
Τι εξυπηρετεί η μείωση των εγκαταστάσεων
Η μείωση των εγκαταστάσεων θα συγκέντρωνε τους αγώνες, θα αύξανε την πιθανότητα εξασφάλισης πιο ελκυστικών αγώνων για τις επιλεγμένες εγκαταστάσεις και θα εξάλειφε σημαντικό αριθμό ταξιδιών και θα μείωνε τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
