Υπό το φόντο των απότομων γκρεμών βάθους 600 μέτρων, και με πλάτος που δε ξεπερνά τα 3,2 μέτρα και για τις δύο κατευθύνσεις κυκλοφορίας, η διαδρομή των 64 χιλιομέτρων που συνδέει τη πρωτεύουσα Λα Παζ με την πόλη Κορόικο στο βόρειο τμήμα της Βολιβίας στην επαρχία Γιούνγκας, έγινε ευρύτερα γνωστός ως «Δρόμος του Θανάτου» από το 1995 και εντεύθεν.
Επί σειρά ετών εκατοντάδες άνθρωποι έχαναν τη ζωή τους εκεί, καθώς τα στενά περάσματα σε συνδυασμό με το είδος του εδάφους κάνουν επικίνδυνο το πέρασμα από εκεί. Με αφορμή την περιορισμένη ορατότητα ακόμη και σε συνθήκες αιθρίας και το γεγονός ότι από τη μία πλευρά υπάρχουν βράχια και από την άλλη γκρεμός, η οδήγηση γίνεται από τα αριστερά, προκειμένου ο οδηγός να έχει οπτική επαφή με την εξωτερική ρόδα του οχήματος, παρά το γεγονός ότι η οδήγηση στην υπόλοιπη χώρα γίνεται από τα δεξιά.
Η διαδρομή αυτή ήταν η μοναδική επιλογή για τη μετάβαση από τη Λα Παζ στη Κορόικο για πολλές δεκαετίες έως το 2006 όπου ένας καινούργιος δρόμος δόθηκε στη κυκλοφορία, διευκολύνοντας έτσι τις μετακινήσεις των ντόπιων.
Ο νέος δρόμος έχει δύο λωρίδες και γέφυρες κάνοντας το πέρασμα από εκεί πολύ πιο ασφαλές. Ο παλιός δρόμος χρησιμοποιείται πολύ σπάνια από κάποιους τουρίστες, και ορισμένους οδηγούς φορτηγών, καθώς είναι πολύ πιο σύντομος από τον καινούργιο.
