Συναγερμός στην ΕΥΠ για το δίκτυο τουρκικών κεφαλαίων που εισβάλλει στη Βόρεια Ελλάδα και κυρίως στη Θράκη μέσω Σόφιας – Η «Χρυσή Βίζα» ως πρόσχημα για μια αόρατη επιχείρηση αλλαγής της ιδιοκτησιακής σύνθεσης σε περιοχές εθνικής σημασίας
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η ραγδαία διείσδυση Τούρκων επενδυτών στην ελληνική κτηματαγορά έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί μια απλή οικονομική δραστηριότητα, προσλαμβάνοντας χαρακτηριστικά υβριδικής απειλής. Πέρα από τη γνωστή οδό της «Χρυσής Βίζας», η οποία προσφέρει το νομικό κάλυμμα για την απόκτηση ακινήτων από φυσικά πρόσωπα, η ανάδυση ενός σκοτεινού δικτύου εταιρειών με έδρα τη Βουλγαρία προκαλεί σοβαρούς τριγμούς στην εθνική ασφάλεια. Πρόκειται για χιλιάδες οντότητες που λειτουργούν ως εταιρικές βιτρίνες, επιτρέποντας σε κεφάλαια αμφίβολης προέλευσης από τη γείτονα να αγοράζουν στρατηγικής σημασίας εκτάσεις και ακίνητα, αποφεύγοντας τον άμεσο έλεγχο των ελληνικών αρχών.
Η Θράκη στο στόχαστρο της «αόρατης» επενδυτικής εισβολής
Το φαινόμενο προσλαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις στη Βόρεια Ελλάδα, με επίκεντρο τη Θράκη, μια περιοχή όπου η ιδιοκτησία της γης συνδέεται άρρηκτα με την εθνική κυριαρχία. Η επιλογή της Βουλγαρίας ως ενδιάμεσου σταθμού δεν είναι τυχαία· η ευκολία ίδρυσης εταιρειών στη γειτονική χώρα επιτρέπει την απόκρυψη των πραγματικών δικαιούχων (UBOs), οι οποίοι στην πλειονότητά τους είναι Τούρκοι υπήκοοι με στενές διασυνδέσεις. Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών έχει θέσει την περιοχή υπό στενή επιτήρηση, καθώς διαπιστώνεται μια μεθοδευμένη προσπάθεια αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος σε οικισμούς και περιοχές που θεωρούνται γεωπολιτικά ευαίσθητες, εγείροντας ερωτήματα για το αν πρόκειται για ιδιωτική πρωτοβουλία ή για ένα κεντρικά κατευθυνόμενο σχέδιο της Άγκυρας.
Η «Χρυσή Βίζα» ως δούρειος ίππος
Ενώ ο δημόσιος διάλογος αναλώνεται στις οικονομικές ευεργεσίες της εισροής κεφαλαίων, η πραγματικότητα αποκαλύπτει έναν «δούρειο ίππο» που υποσκάπτει την κοινωνική και εθνική συνοχή. Η αξιοποίηση του προγράμματος από Τούρκους επενδυτές προσφέρει μόνιμη διαμονή σε ευρωπαϊκό έδαφος, όμως η μαζική αγορά ακινήτων μέσω βουλγαρικών εταιρειών στη Θράκη δημιουργεί τετελεσμένα επί του εδάφους. Οι αρχές ασφαλείας εκφράζουν φόβους ότι η συγκέντρωση μεγάλης ακίνητης περιουσίας σε συγκεκριμένα χέρια θα μπορούσε μελλοντικά να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο πολιτικής πίεσης ή εδαφικών διεκδικήσεων, με όχημα την προστασία των επενδυτικών συμφερόντων της μειονότητας ή των «συγγενών» υπηκόων.
Η ανάγκη για άμεση θωράκιση του κτηματολογίου
Η αδράνεια απέναντι σε αυτό το λιγότερο ορατό φαινόμενο συνιστά εγκληματική αμέλεια. Η Πολιτεία οφείλει να επανεξετάσει το πλαίσιο των αγοραπωλησιών σε παραμεθόριες περιοχές, επιβάλλοντας αυστηρότατους ελέγχους στην προέλευση των κεφαλαίων και στην πραγματική ταυτότητα των μετόχων των αλλοδαπών εταιρειών. Η Θράκη δεν μπορεί να παραδοθεί στις ορέξεις μιας «επενδυτικής» διπλωματίας που εργαλειοποιεί τις τρύπες της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Η εθνική ασφάλεια επιτάσσει το κλείσιμο της βουλγαρικής «πίσω πόρτας» πριν η ιδιοκτησιακή αλλαγή καταστήσει την ελληνική κυριαρχία κενό γράμμα στην ίδια της την επικράτεια.
