Κόλαφος από τον Τσαρλς Κόεν: Οι τράπεζες χρηματοδοτούν προκλητικά μόνο την ελίτ, αφήνοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην ασφυξία – Στον «πάγο» 3 εκατομμύρια δάνεια που κρατούν αιχμάλωτη την κοινωνία – Η απάτη της «εξυγίανσης»: Τα κέρδη-μαμούθ των τραπεζιτών και τα μπόνους των CEOs χτίζονται πάνω στα ερείπια των νοικοκυριών – «Άγρια ζούγκλα» servicers και δικαιοσύνης που θάβει κάθε ελπίδα ανάκαμψης
Η βιτρίνα της «υγιούς» ελληνικής οικονομίας καταρρέει κάτω από την ωμή παραδοχή του ΔΝΤ, που περιγράφει μια χώρα χωρισμένη στα δύο: από τη μία οι τραπεζίτες που θησαυρίζουν και από την άλλη 2,4 εκατομμύρια Έλληνες που ζουν υπό καθεστώς τραπεζικού διωγμού. Σήμερα, Τρίτη 31 Μαρτίου 2026, ο αξιωματούχος του Ταμείου, Τσαρλς Κόεν, μιλώντας στο Reuters, εξαπέλυσε «κεραυνούς» για το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, τονίζοντας ότι ο αποκλεισμός της πλειονότητας της κοινωνίας από τον δανεισμό αποτελεί το μεγαλύτερο «βαρίδι» για το μέλλον της χώρας.
Μισθοί-πείνας και τράπεζες για λίγους
Η ακτινογραφία του Κόεν είναι σοκαριστική. Σχεδόν 3 εκατομμύρια «κόκκινα» δάνεια παραμένουν ενεργές «βόμβες», εμποδίζοντας τον μέσο Έλληνα να γίνει ξανά ενεργό μέλος της οικονομίας. Ενώ οι τράπεζες διασώθηκαν με το αίμα των φορολογουμένων και επέστρεψαν στην κερδοφορία μοιράζοντας προκλητικά μπόνους στα στελέχη τους, αρνούνται πεισματικά να ανοίξουν τις στρόφιγγες προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η χρηματοδότηση κατευθύνεται σκανδαλωδώς σε ελάχιστους και ισχυρούς ομίλους, την ώρα που η ραχοκοκαλιά της οικονομίας αφήνεται να πεθάνει από ασφυξία, όντας πιο ευάλωτη από ποτέ στις διεθνείς αναταράξεις.
Η «μηχανή» των πλειστηριασμών και το δικαστικό τέλμα
Το σχήμα προστασίας που υποτίθεται ότι θα έλυνε το πρόβλημα των NPLs αποδείχθηκε μια καλοκουρδισμένη μηχανή μεταφοράς πλούτου προς τους servicers. Το ΔΝΤ επιβεβαιώνει ότι η δευτερογενής αγορά δανείων δεν λειτούργησε προς όφελος της κοινωνίας, αλλά δημιούργησε μια «άγρια ζούγκλα» δικαστικών διαμαχών που κρατάνε χρόνια. Η έλλειψη εξειδίκευσης στη Δικαιοσύνη και η συσσώρευση χιλιάδων υποθέσεων εξυπηρετούν μόνο το αδιαφανές καρτέλ των εισπρακτικών, που σφυροκοπά τους δανειολήπτες την ώρα που οι τραπεζίτες «καθαρίζουν» τους ισολογισμούς τους με κρατικές πλάτες.