Το μεγάλο «φαγοπότι» των τραπεζών: Μοιράζουν 2,8 δισ. ευρώ στους μετόχους την ώρα που η κοινωνία «αιμορραγεί»

Πώς οι τέσσερις συστημικοί όμιλοι στήνουν χορό δισεκατομμυρίων πάνω στα ερείπια της πραγματικής οικονομίας – Το προκλητικό 85% της Εθνικής και τα κεφαλαιακά buffers που χτίστηκαν με το αίμα των δανειοληπτών – Γιατί τα μερίσματα και τα buybacks αποτελούν το απόλυτο σκάνδαλο την ώρα που οι προμήθειες και τα επιτόκια στραγγαλίζουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις – Η «κανονικοποίηση» της κερδοσκοπίας και η πλήρης αποκοπή του τραπεζικού συστήματος από τις ανάγκες της χώρας

Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ

Η προκλητική εικόνα των ελληνικών τραπεζών, που ετοιμάζονται να διανείμουν το αστρονομικό ποσό των 2,8 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη χρήση του 2025, αποτελεί το απόλυτο ράπισμα στην κοινωνία που παλεύει με την ακρίβεια και τον πληθωρισμό. Ενώ οι πολίτες στενάζουν κάτω από το βάρος του κόστους ζωής, οι τραπεζίτες στήνουν πάρτι με μερίσματα και επαναγορές μετοχών, στέλνοντας το μήνυμα ότι η μόνη προτεραιότητά τους είναι η ικανοποίηση των μετόχων και των θεσμικών επενδυτών. Η περίφημη «επενδυτική ελκυστικότητα» δεν είναι τίποτα άλλο από το αποτέλεσμα μιας άγριας οργανικής κερδοφορίας, η οποία τροφοδοτείται από την τεράστια ψαλίδα μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων, καθώς και από τις ληστρικές προμήθειες που επιβάλλονται σε κάθε συναλλαγή.
Το πάρτι των τεσσάρων και η πρόκληση της Εθνικής

Στην κορυφή αυτού του παραλογισμού βρίσκεται η Εθνική Τράπεζα, η οποία με ένα πακέτο 1 δισ. ευρώ και ένα payout που αγγίζει το 85%, προκαλεί το δημόσιο αίσθημα. Είναι η ίδια τράπεζα που, όπως και οι υπόλοιπες, διασώθηκε με τα χρήματα του ελληνικού λαού, για να καταλήξει σήμερα να μοιράζει «ζεστό χρήμα» σε μετρητά και επιθετικά προγράμματα buyback. Η Eurobank ακολουθεί με 717 εκατ. ευρώ, η Πειραιώς με 594 εκατ. ευρώ και η Alpha Bank με 519 εκατ. ευρώ, συνθέτοντας ένα σκηνικό όπου τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται με ταχύτατους ρυθμούς, ενώ οι παθογένειες του παρελθόντος παραμένουν φορτωμένες στις πλάτες των φορολογουμένων. Η στρατηγική τους για «συνολικές διανομές 5 δισ. ευρώ έως το 2030» αποτελεί ουσιαστικά μια δέσμευση για συνέχιση της αφαίμαξης της οικονομίας προς όφελος της κεφαλαιακής ελίτ.
Η ωρίμανση της κερδοσκοπίας και το τέλος του κοινωνικού ρόλου

Αυτό που οι τραπεζίτες ονομάζουν «μετάβαση σε ένα ώριμο μοντέλο», για τον μέσο πολίτη μεταφράζεται σε πλήρη απομάκρυνση των τραπεζών από τον αναπτυξιακό και κοινωνικό τους ρόλο. Τα κεφαλαιακά buffers και η «βελτίωση της ποιότητας ενεργητικού» δεν αξιοποιούνται για τη στήριξη της πιστωτικής επέκτασης προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που ασφυκτιούν, αλλά για να θωρακιστούν οι αποτιμήσεις στο ταμπλό του Χρηματιστηρίου. Η «κανονικοποίηση» της αγοράς που ευαγγελίζονται, σημαίνει στην πράξη τη μονιμοποίηση ενός συστήματος που λειτουργεί ως αυτόνομος μηχανισμός πλουτισμού για λίγους, αδιαφορώντας για τη γεωπολιτική αβεβαιότητα και την ενεργειακή κρίση που γονατίζουν τη χώρα. Οι ελληνικές τράπεζες επέστρεψαν στον επενδυτικό χάρτη, αλλά με όρους που επιβεβαιώνουν ότι η επιτυχία τους είναι η αποτυχία της πραγματικής οικονομίας.