Η «μεταρρυθμιστική» πρόταση Μητσοτάκη προσέκρουσε στο τείχος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Η αμηχανία του Παύλου Μαρινάκη επιβεβαιώνει πως η κυβέρνηση βρίσκεται σε πανικό και κάνει πίσω μπροστά στις γαλάζιες αντιδράσεις
Μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά το τηλεοπτικό μήνυμα του πρωθυπουργού, η πρόταση για το ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργικής θητείας και βουλευτικού αξιώματος φαίνεται να οδηγείται στις ελληνικές καλένδες. Ο φόβος του Μεγάρου Μαξίμου μπροστά στην κλιμακούμενη εσωκομματική γκρίνια μετέτρεψε μια «ειλημμένη απόφαση» σε μια απλή «σκέψη στο τραπέζι», αποκαλύπτοντας τα όρια της πρωθυπουργικής ισχύος έναντι μιας εξεγερμένης Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Το χρονικό της αναδίπλωσης
Η πορεία της κυβέρνησης από τον αρχικό επικοινωνιακό «ενθουσιασμό» στην ασφαλή «απόσταση» από την πρόταση για το ασυμβίβαστο αποτυπώθηκε ανάγλυφα μέσα από τις δημόσιες τοποθετήσεις των τελευταίων ημερών. Ενώ τη Δευτέρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίασε τη ρύθμιση ως μια κορυφαία θεσμική τομή, η δυναμική αυτή ανακόπηκε απότομα από το άτυπο «βέτο» της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.
Οι βουλευτές, ήδη φορτισμένοι από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αντέδρασαν σφοδρά, κρίνοντας ότι η πρόταση τους στερεί τη δυνατότητα πολιτικής ανέλιξης και πρόσβασης στην εκτελεστική εξουσία. Το κλίμα αυτό οδήγησε στην πρωτοφανή αποστασιοποίηση του Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος σε μια σπάνια κίνηση απόκλισης από την απόλυτη ταύτιση με τη γραμμή του Μαξίμου, δήλωσε πως «δεν ενθουσιάζεται» με την ιδέα, υποβαθμίζοντας το θέμα σε μια απλή σκέψη που δεν θεωρείται σε καμία περίπτωση προεξοφλημένη.
Γιατί «φρενάρει» η πρόταση Μητσοτάκη
Η χρήση της συνήθους πολιτικής ορολογίας περί «ωρίμανσης» μιας πρότασης λειτουργεί στην πραγματικότητα ως ένα βολικό προπέτασμα καπνού για την οριστική της απόσυρση, ιδιαίτερα όταν το πολιτικό κόστος αποδεικνύεται δυσβάσταχτο για την ηγεσία. Σε μια περίοδο έντονης εσωκομματικής αναταραχής και εσωστρέφειας, όπου η Νέα Δημοκρατία πιέζεται ασφυκτικά από τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την ακρίβεια, το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται πως δεν αντέχει να ανοίξει ένα νέο μέτωπο αντιπαράθεσης με τους ίδιους τους βουλευτές του.
Υπό αυτό το πρίσμα, η επιφυλακτική στάση του Μαρινάκη λειτούργησε ως μια απαραίτητη «βαλβίδα αποσυμπίεσης», στέλνοντας το καθησυχαστικό μήνυμα προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα ότι η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση δεν πρόκειται να επιβληθεί με το ζόρι, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για την αθόρυβη εγκατάλειψή της.