ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΩΡΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ…. Η μισή Αττική μυρίζει αέριο, γονείς παίρνουν παιδιά από σχολεία, πολίτες τηλεφωνούν πανικόβλητοι, μια ολόκληρη πρωτεύουσα προσπαθεί να καταλάβει τι αναπνέει, και το περίφημο «επιτελικό κράτος» επί δέκα ολόκληρες ώρες απαντά με μια ατελείωτη αλυσίδα άγνοιας: δεν είναι διαρροή, δεν είναι η Ρεβυθούσα, δεν είναι το δίκτυο, δεν είναι τα διυλιστήρια, δεν είναι πλοίο, δεν είναι οι ρύποι.
Δηλαδή το κράτος κινητοποιεί υπουργεία, μηχανισμούς, υπηρεσίες, ανακοινώσεις και ελέγχους, και στο τέλος το μόνο που κατορθώνει να πει σε εκατομμύρια ανθρώπους είναι «δεν ξέρουμε τι μυρίζετε».
Κι εδώ καταρρέει όλη η μυθολογία του επιτελικού κράτους: πίσω από τα διαγράμματα, τις παρουσιάσεις και τις λέξεις «συντονισμός» και «ετοιμότητα» εμφανίζεται ξανά ο γνωστός ελληνικός διοικητικός πανικός, ένα κράτος που όταν η πραγματικότητα βγαίνει έξω από το powerpoint μένει ακίνητο, αμήχανο, σχεδόν άδειο.
Και κάπου μέσα σε αυτή τη βαριά οσμή διοικητικής αποσύνθεσης, όλο και περισσότεροι άνθρωποι μοιάζουν να περιμένουν εκείνο το τηλεφώνημα στις 3 το πρωί, όπου οι φωνές από την άλλη πλευρά θα του πουν μόνο πέντε λέξεις: «Φτάνει πια. Ώρα να φύγεις».
.jpg)
