Ο Κώστας Καραμανλής δεν περιορίστηκε σε μια απλή παρουσία στη Θράκη, αλλά ύψωσε γεωπολιτικό ανάστημα που τσουρουφλίζει το επιτελικό κράτος

Ηχηρή παρέμβαση-ράπισμα από τον Κώστα Καραμανλή λίγες ώρες πριν το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, με τον πρώην Πρωθυπουργό να επιλέγει την ακριτική Ξάνθη για να στείλει.. μήνυμα τόσο στο Μαξίμου όσο και στην Ουάσινγκτον – Γιατί η υπενθύμιση της συμφωνίας με την Cosco αποτελεί κόλαφο για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και τους «εισαγόμενους» συμβούλους και πώς η αποδόμηση της μονοδιάστατης εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη φέρνει την ηγεσία του κόμματος αντιμέτωπη με τη δική της ιστορία

Ο Κώστας Καραμανλής δεν περιορίστηκε σε μια απλή παρουσία στη Θράκη, αλλά ύψωσε γεωπολιτικό ανάστημα που τσουρουφλίζει το επιτελικό κράτος. Απαντώντας ευθέως στις αμερικανικές αιτιάσεις —με πρωταγωνίστρια την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ— για τον ρόλο της Κίνας στον Πειραιά, ο πρώην Πρωθυπουργός αποδόμησε τη σημερινή πιστή και δεδομένη εξωτερική πολιτική της Αθήνας. Υπενθύμισε με νόημα ότι το 2008, όταν ο ίδιος μετέτρεπε την Ελλάδα σε διεθνή κόμβο μέσω της Cosco, κανένας άλλος σοβαρός παίκτης από τη Δύση δεν είχε εκδηλώσει το παραμικρό ενδιαφέρον για το λιμάνι, αφήνοντας την Ελλάδα στη μοίρα της.
Η ειρωνεία για τους όψιμους ανησυχούντες

Με μια παρέμβαση γεμάτη αιχμές, ο Καραμανλής πήρε σαφείς αποστάσεις από τη μονοδιάστατη ευθυγράμμιση της κυβέρνησης Μητσοτάκη με τα αμερικανικά συμφέροντα. Ειρωνεύτηκε όσους σήμερα ανακαλύπτουν γεωπολιτικούς κινδύνους κατόπιν εορτής, ενώ παρουσίασε το δικό του όραμα για μια Ελλάδα που συνομιλούσε ισότιμα με όλες τις μεγάλες δυνάμεις. Η αναφορά του στην Κίνα ως σταθεροποιητικό παράγοντα σε έναν κόσμο γεμάτο απρόβλεπτες κρίσεις, αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση της τρέχουσας κυβερνητικής γραμμής, η οποία φαίνεται να δέχεται άκριτα υποδείξεις από εισαγόμενους τεχνοκράτες και συμβούλους.
Μήνυμα διαφωνίας και παρακαταθήκης

Η παρουσία του στην Ξάνθη και οι αναφορές του στις επενδύσεις των 600 εκατομμυρίων ευρώ που έφεραν πνοή στον Πειραιά, σφραγίζουν τη βαθιά του διαφωνία με το σύστημα εξουσίας του Μαξίμου. Ο Καραμανλής κατέστησε σαφές ότι η δική του παρακαταθήκη βασίζεται στην πολυδιάστατη στρατηγική και στην προάσπιση των εθνικών συμφερόντων χωρίς κηδεμονίες. Λίγο πριν την έναρξη του συνεδρίου, η παρέμβασή του αυτή λειτουργεί ως οδοστρωτήρας, αναδεικνύοντας το χάσμα ανάμεσα στην παραδοσιακή κοινωνική βάση της Νέας Δημοκρατίας και τη σημερινή ηγεσία που μοιάζει να έχει εκχωρήσει την εθνική στρατηγική σε τρίτα κέντρα αποφάσεων.

https://periodista.gr/