Δημοσκοπήσεις κατά παραγγελία: Τα όπλα ψυχολογικού πολέμου του συστήματος Μητσοτάκη

Η εγχώρια βιομηχανία ερευνών κοινής γνώμης έχει μετατραπεί σε έναν μηχανισμό εκλογικού καταναγκασμού, όπου η στατιστική υποκλίνεται στις επιθυμίες του Μαξίμου – Γιατί οι «στημένες» ερωτήσεις και οι αυθαίρετες αναγωγές κατασκευάζουν μια εικονική πολιτική πραγματικότητα και πώς η οικονομική εξάρτηση των δημοσκόπων από το ευρύτερο σύστημα εξουσίας ακυρώνει κάθε έννοια αντικειμενικότητας


Σε μια χώρα που από το 2022 διασύρεται διεθνώς από τους Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα ως η τελευταία στην ΕΕ-27 όσον αφορά την ελευθερία των ΜΜΕ, οι δημοσκοπήσεις δεν θα μπορούσαν να αποτελούν εξαίρεση. Το παιχνίδι είναι προδιαγεγραμμένο: οι εταιρείες ερευνών επιβιώνουν χάρη στα συμβόλαια με την κυβέρνηση, τους κρατικούς οργανισμούς και τους επιχειρηματικούς ομίλους που σιτίζονται από το δημόσιο χρήμα. Όταν ο ισολογισμός μιας εταιρείας εξαρτάται από τις υπογραφές του Μαξίμου, ο «πελάτης» δεν έχει απλώς δίκιο, αλλά ορίζει το αποτέλεσμα πριν καν ξεκινήσει η δειγματοληψία. Ακόμη και αν η αντιπολίτευση παραγγείλει έρευνα, η σκέψη του δημοσκόπου παραμένει καρφωμένη στον μόνιμο χρηματοδότη του συστήματος.
Ερωτήσεις-παγίδες και η «προστασία» του πρωθυπουργού



Η χειραγώγηση ξεκινά από τη διατύπωση των ερωτημάτων, η οποία λειτουργεί ως επικοινωνιακή ασπίδα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ποτέ δεν θα δείτε ερωτήσεις που αγγίζουν τον πυρήνα της προσωπικής εντιμότητας ή των ευθυνών του για τη διαφθορά. Αντίθετα, η κριτική μετακυλίεται γενικά στην «κυβέρνηση», ενώ για φλέγοντα ζητήματα όπως ο πληθωρισμός, οι ερωτήσεις κατασκευάζονται έτσι ώστε να παρουσιάζουν τα αναποτελεσματικά μέτρα ως «θετικά αλλά ανεπαρκή», αποκρύπτοντας τις επιλογές υπέρ των μεγάλων συμφερόντων. Πρόκειται για μια μεθοδευμένη αντιστροφή της πραγματικότητας που στοχεύει στον ευνουχισμό της λαϊκής οργής.
Το «μαγείρεμα» των αναγωγών και οι στατιστικοί μάγοι


Όταν τα πρωτογενή στοιχεία δεν βολεύουν, οι δημοσκόποι εγκαταλείπουν την επιστήμη και γίνονται «πολιτικοί μάγοι». Η διαχείριση της αδιευκρίνιστης ψήφου γίνεται με εντελώς αυθαίρετα κριτήρια, φουσκώνοντας τεχνητά τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας. Ενώ η κοινωνική δυσαρέσκεια αγγίζει το 75%, οι «μάγοι» των ερευνών φροντίζουν αυτή η κατάρρευση να μην αποτυπώνεται ποτέ στην πρόθεση ψήφου. Η αντίφαση αυτή αποδεικνύει ότι οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φωτογραφίες της στιγμής, αλλά παραμορφωτικοί φακοί που εκπαιδεύουν την κοινή γνώμη στην παθητική αποδοχή του εξωφρενικού.
Όπλα ψυχολογικού πολέμου κατά της δημοκρατίας


Η καθημερινή επανάληψη πανομοιότυπων, «μαγειρεμένων» αποτελεσμάτων συνιστά μια μορφή ψυχολογικού πολέμου. Στόχος είναι ο εκλογικός καταναγκασμός και η δημιουργία μιας αίσθησης ότι η κυριαρχία Μητσοτάκη είναι αναπόδραστη, ό,τι και αν συμβεί στην πραγματική ζωή. Οι σπάνιες «παραφωνίες» που καταγράφουν τη συντριπτική καταδίκη των κυβερνητικών επιλογών από τους πολίτες απλώς επιβεβαιώνουν το μέγεθος της απάτης που συντελείται στις υπόλοιπες μετρήσεις. Η αποδόμηση αυτού του στημένου σκηνικού είναι η μοναδική άμυνα απέναντι σε ένα σύστημα που χρησιμοποιεί τη στατιστική ως εργαλείο προπαγάνδας.

https://periodista.gr/%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%cf%8c%cf%80%ce%bb/