Όταν η… αστρολογία γίνεται πιο αξιόπιστη από τις προβλέψεις για τα ελληνοτουρκικά

 Του Γιάννη Μιχελάκη

Ο Τζον Γκαλμπρέιθ είχε πει κάποτε, ότι η μοναδική χρησιμότητα των οικονομικών προβλέψεων είναι να κάνουν την…

αστρολογία να φαίνεται αξιοσέβαστη! Αν παραφράσουμε αυτήν την πασίγνωστη ρήση του για πολλές αναλύσεις για τα ελληνοτουρκικά, ίσως να διατυπώναμε μια νέα εκδοχή αυτής της φράσης. 

Γιατί εδώ και χρόνια ένα μέρος της δημόσιας συζήτησης επιμένει να προβλέπει ότι η Τουρκία, μέσα από τον διάλογο, την αποκλιμάκωση και την αποφυγή των εντάσεων, θα περιορίσει σταδιακά τον αναθεωρητισμό της. Η πραγματικότητα, ωστόσο, ακολουθεί σταθερά την αντίθετη πορεία. Κάθε φορά που η Αθήνα επιδίωκε τη διατήρηση ενός ήρεμου κλίματος, η Άγκυρα δεν εγκατέλειπε καμία από τις βασικές της διεκδικήσεις. Δεν απέσυρε το casus belli. Δεν αναγνώρισε το δικαίωμα των ελληνικών νησιών σε πλήρη θαλάσσια δικαιώματα. Δεν εγκατέλειψε τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών». Δεν αναθεώρησε το τουρκολιβυκό μνημόνιο.Δεν ανακάλεσε ούτε μία από τις πάγιες διεκδικήσεις της, ακόμη και κατά την περίοδο που χαρακτηρίστηκε ως περίοδος «ήρεμων νερών». Αντίθετα, συνέχισε να τις παρουσιάζει ως αδιαπραγμάτευτες εθνικές θέσεις. Όλα αυτά δεν αποτελούν συγκυριακές επιλογές, αλλά σταθερά στοιχεία της τουρκικής στρατηγικής.

Οι προβλέψεις αυτές διαψεύστηκαν σχεδόν σε κάθε κρίσιμο σταυροδρόμι της τελευταίας δεκαετίας. Διαψεύστηκαν όταν η Τουρκία υπέγραψε το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Διαψεύστηκαν στην κρίση του Έβρου το 2020. Διαψεύστηκαν με τις συνεχείς αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά, με τη διατήρηση του casus belli και σήμερα διαψεύδονται εκ νέου από την προσπάθεια θεσμοθέτησης της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Το κοινό στοιχείο όλων αυτών των εξελίξεων είναι ότι ο τουρκικός αναθεωρητισμός όχι μόνο δεν υποχώρησε, αλλά απέκτησε νέα εργαλεία και νέα μέσα έκφρασης.

Σήμερα, όμως, η Τουρκία επιχειρεί κάτι ποιοτικά διαφορετικό. Δεν αρκείται πλέον στην πολιτική προβολή της «Γαλάζιας Πατρίδας». Επιχειρεί μια συστηματική εφαρμογή του Lawfare (δηλαδή του «πολέμου μέσω του δικαίου»). Επιδιώκει να μετατρέψει το lawfare σε στρατηγικό πολλαπλασιαστή ισχύος. Δεν αρκείται πλέον στην προβολή ισχύος μέσω του στρατού ή της διπλωματίας, αλλά επιδιώκει να επενδύσει τις αναθεωρητικές της αξιώσεις με ένα εσωτερικό νομικό περίβλημα, ώστε να εμφανίζονται ως δήθεν θεσμικά κατοχυρωμένες κρατικές θέσεις. Παρότι η κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου μετατίθεται ανάλογα με τις διπλωματικές σκοπιμότητες της συγκυρίας, η νομοτεχνική προετοιμασία του καταδεικνύει ότι η στρατηγική επιλογή παραμένει ακλόνητη. Η συνέχεια εδώ https://www.thepressroom.gr/toyrkia/otan-i-astrologia-ginetai-pio-axiopisti-apo-tis-problepseis-gia-ta-ellinotoyrkika