… και τώρα τί γίνεται; Για πρώτη φορά στην ιστορία, αποβαίνει άγονος ένας διαγωνισμός μεταφοράς μαθητών. Δεν ενδιαφέρθηκε ΚΑΝΕΙΣ (!) λόγω των χαμηλών τιμών. Τουριστικά ακινητοποιούνται, ΚΤΕΛ κλείνουν, φορτηγά αποσύρονται, ο κλάδος των μεταφορών περνά πολύ δύσκολες ώρες, επειδή πολύ απλά , τα καύσιμα ανεβαίνουν, οι μισθοί ανεβαίνουν, οι απαιτήσεις ποιότητας ανεβαίνουν, οι τιμές των λεωφορείων ανεβαίνουν, αλλά η αποζημίωση των λεωφορειούχων κινείται σε επίπεδα του 2010. Κι έτσι οι άνθρωποι του χώρου των μεταφορών, σκέφτονται άλλες λύσεις επιβίωσης. "Καλύτερο κλειστό, καλύτερα να το πουλήσω, παρά να μπαίνω μέσα κάθε μέρα", είναι η κραυγή αγωνίας...
Οπως έγραψα πολλές φορές, οι μεταφορές υποχρηματοδοτούνται. Κι αυτό πρέπει να αλλάξει. Να πληρώνονται οι λεωφορειούχοι για την επένδυσή τους και τον κόπο τους. Να πληρώνονται αξιοπρεπώς οι οδηγοί για την ΠΟΛΥ δύσκολη δουλειά που κάνουν. Να πληρώνονται οι συνοδοί σχολικών, για την ΤΡΟΜΕΡΑ δύσκολη δουλειά που κάνουν.
Ολοι, τα θέλουν όλα, τα θέλουν στην πόρτα τους και ποιοτικά, θέλουν να καταγγέλουν παντού τον "κακό οδηγό που στραβοκοίταξε το παιδί μου", την "απαράδεκτη συνοδό που το μάλωσε το παιδί", αλλά τα θέλουν ...τζάμπα. Να τα πληρώνει κάποιο κορόιδο, που αγόρασε λεωφορείο. Να τον δέρνουμε κιόλας, για να εκτονωνόμαστε και να τα υπομένει όλα, χωρίς κέρδος !
Ε, αυτό οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στα λουκέτα! ΠΗΓΗ εδώ : https://sakisgeorgiadis.blogspot.com/2026/06/blog-post_04.html
