Το «φάντασμα» της χαμένης αυτοδυναμίας φέρνει κρυφό deal με τη Λατινοπούλου – Πώς ο Σαμαράς γίνεται καταλύτης εξελίξεων στη μετά Μητσοτάκη εποχή

Ο εκλογικός συναγερμός στη ΝΔ ξεσκεπάζει τον τρόμο του πρωθυπουργού μπροστά στην οριστική απώλεια της αυτοδυναμίας, ανοίγοντας την όρεξη για εσωκομματικές ανατροπές και δεξιές συμμαχίες

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται αντιμέτωπος με τις χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις της κυβέρνησής του, οι οποίες μετατρέπουν τον στόχο της αυτοδυναμίας σε άπιαστο όνειρο. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο προεξοφλούν ήδη την προσφυγή σε δεύτερη κάλπη, με το Μαξίμου να στήνει ένα σκληρό πολιτικό παιχνίδι (blame game) στην πλάτη του ΠΑΣΟΚ. Στόχος της κυβέρνησης είναι να εγκλωβίσει τη Χαριλάου Τρικούπη, ειδικά αν αυτή χάσει τη δεύτερη θέση από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, εμφανίζοντάς την ως αδιάλλακτη προκειμένου να της υφαρπάξει κεντρογενείς ψηφοφόρους.

Αυτή η τακτική υλοποιείται ήδη με τον πρωθυπουργό να κατηγορεί τον Νίκο Ανδρουλάκη για αδυναμία συνεννόησης στο Σύνταγμα και τις Ανεξάρτητες Αρχές. Παράλληλα, ο Άδωνις Γεωργιάδης ανέλαβε ρόλο «δούρειου ίππου» στα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ, παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα στην κόντρα της Άννας Διαμαντοπούλου με τον Χάρη Δούκα για να σπρώξει το κόμμα προς τα αριστερά. Στη ΝΔ γνωρίζουν ότι αν το ποσοστό τους στην πρώτη κάλπη κατρακυλήσει κοντά στο 25%, η ρητορική της αυτοδυναμίας θα καταρρεύσει πλήρως, αναγκάζοντάς τους να παλέψουν απλώς για μια καλύτερη θέση σε μια κυβέρνηση συνεργασίας.
Το κρυφό φλερτ με τη Λατινοπούλου και η απειλή ανατροπής του Μητσοτάκη από τον Σαμαρά

Το γεγονός ότι κανένα κόμμα δεν δέχεται να συγκυβερνήσει με τον Κυριάκο Μητσοτάκη αναγκάζει το Μαξίμου να κοιτάξει πέρα από τις επίσημες διακηρύξεις του. Παρά τη δημόσια άρνηση του πρωθυπουργού για συνεργασίες «εκ δεξιών», στο «γαλάζιο» παρασκήνιο συζητείται έντονα το σενάριο προσέγγισης της Αφροδίτης Λατινοπούλου, με το επιχείρημα της κοινής νεοδημοκρατικής της προέλευσης. Ο φόβος, ωστόσο, για τρίτες κάλπες που θα έριχναν τη χώρα «στα βράχια» πυροδοτεί ακόμη πιο ακραία σενάρια αμφισβήτησης της ηγεσίας του.

Το πιο εφιαλτικό σενάριο για το Μαξίμου προβλέπει τη θέση θέματος ηγεσίας στη ΝΔ ως προϋπόθεση για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Πολιτικές δυνάμεις εμφανίζονται πρόθυμες να συναινέσουν, αρκεί να μην είναι πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος μάταια προσπαθεί να ξορκίσει την απειλή δηλώνοντας ότι οι πολίτες εκλέγουν πρόσωπο και όχι απλώς κόμμα. Σε αυτό το ρευστό σκηνικό, ο Αντώνης Σαμαράς και το νέο του κόμμα αναδεικνύονται σε ρυθμιστές των εξελίξεων, έτοιμοι να αποτελέσουν τον κυβερνητικό εταίρο μιας Νέας Δημοκρατίας στη μετά Μητσοτάκη εποχή, ανοίγοντας τον δρόμο για τη δική του δυναμική επιστροφή.