Πώς το Μαξίμου άφησε απροστάτευτη την πρώτη κατοικία των πολιτών – 300.000 ακίνητα στα χέρια των servicers

Η σοκαριστική έκθεση ΙΟΒΕ και Cepal εκθέτει ανεπανόρθωτα το Μαξίμου, αποκαλύπτοντας μια πρωτοφανή στεγαστική λεηλασία με την πλήρη ανοχή της κρατικής εξουσίας

Η κυβερνητική πολιτική για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους οδηγεί σε μια πρωτοφανή κοινωνική τραγωδία, τα στοιχεία της οποίας δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν. Βάσει των επίσημων δεδομένων για το πρώτο τρίμηνο του 2026, ο αριθμός των ακινήτων που παραδόθηκαν στα νύχια των πλειστηριασμών εκτινάχθηκε στις 300.000. Πρόκειται για μια εφιαλτική, υπερδεκαπλάσια αύξηση από το 2021, όταν οι εν αναμονή πλειστηριασμοί ανέρχονταν σε 25.000, αποδεικνύοντας πώς η διακυβέρνηση Μητσοτάκη γιγάντωσε το πρόβλημα αντί να το λύσει.

Το πιο αιχμηρό και πολιτικά έκθετο στοιχείο της έκθεσης του ΙΟΒΕ και της Cepal είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα αυτών των διαδικασιών στρέφεται κατά της λαϊκής στέγης. Το 53% των πλειστηριασμών αφορά αστικά ακίνητα, δηλαδή κατοικίες. Η κυβέρνηση άφησε απροστάτευτη την πρώτη κατοικία, επιτρέποντας να βγουν στο σφυρί περιουσίες των οποίων η αξία μόνο για το α’ τρίμηνο του 2026 αγγίζει τα 2 δισ. ευρώ, μετά το όργιο των προηγούμενων ετών με 8,1 δισ. ευρώ το 2024 και 7,6 δισ. ευρώ το 2025.
Πλήρης κατάρρευση της αγοράς και στάση αναμονής για το μεγάλο φαγοπότι

Η εικόνα μιας δήθεν υγιούς και ρυθμισμένης αγοράς, την οποία διαφημίζει το οικονομικό επιτελείο, καταρρέει παταγωδώς από τη συνεχή υποχώρηση του ποσοστού απορρόφησης. Από το 18% του 2024, το ποσοστό των επιτυχημένων πλειστηριασμών διολίσθησε στο 14%–15% το 2025 και κατά το α’ τρίμηνο του 2026 κατρακυλά ακόμη χαμηλότερα, στο 13%–14%. Σε επίπεδο αξίας, ο μικτός δείκτης απορρόφησης έχει πέσει στο ισχνό 12%.

Η συντριπτική πλειονότητα των ακινήτων μένει στα αζήτητα, καθώς το θεσμικό πλαίσιο που νομοθέτησε η κυβέρνηση επιτρέπει στους ενδιαφερόμενους να τηρούν στάση αναμονής για το τεχνητό «κούρεμα» των τιμών. Η αποτυχία του συστήματος αποτυπώνεται στους αριθμούς: στον πρώτο γύρο το 70,3% των ακινήτων δεν προσελκύει πλειοδότες, ενώ στον δεύτερο γύρο η παντελής έλλειψη αγοραστών εκτινάσσεται στο 88,6%, με το ποσοστό επιτυχίας να περιορίζεται στο εξευτελιστικό 11,4%.

Το στημένο παιχνίδι των εισπρακτικών με τις κυβερνητικές πλάτες

Η πραγματική σκοπιμότητα αυτής της μεθοδευμένης αδράνειας αποκαλύπτεται από τον τρίτο γύρο και μετά, εκεί όπου οι νόμοι της κυβέρνησης Μητσοτάκη προσφέρουν το μεγάλο δώρο στους κερδοσκόπους. Μόλις ενεργοποιείται η έκπτωση 20% στην τιμή πρώτης προσφοράς, το ποσοστό επιτυχίας ανεβαίνει τεχνητά στο 17,9% στον τρίτο γύρο και στο 23% στον τέταρτο γύρο.

Τα στοιχεία ξεσκεπάζουν έναν απόλυτα ελεγχόμενο μηχανισμό, όπου οι ιδιώτες πλειοδότες είναι σχεδόν ανύπαρκτοι. Τα σπίτια των Ελλήνων πολιτών καταλήγουν με τη μέγιστη δυνατή έκπτωση σε εταιρείες real estate, οι οποίες στην πλειονότητά τους ανήκουν στους ίδιους τους ομίλους των servicers. Οι εισπρακτικές εταιρείες, λειτουργώντας με τις απόλυτες πλάτες και την κάλυψη του κυβερνητικού πλαισίου, γίνονται οι ίδιες επισπεύδοντες και αγοραστές, αρπάζοντας τα ακίνητα σε τιμές πολύ χαμηλότερες από την αρχική τους αξία και ολοκληρώνοντας το έγκλημα σε βάρος της κοινωνίας.