Το προσωπικό της προσωπείο γκρεμίζεται μετά τις αποκαλύψεις, με κορυφαία στελέχη να αποχωρούν καταγγέλλοντας προδοσία των αρχών του κινήματος
Οι ραγδαίες αποχωρήσεις από το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» ξεσκεπάζουν το βαθύ ηθικό έλλειμμα της ηγεσίας, με τον συγγραφέα και ακτιβιστή Όθωνα Ιακωβίδη να σέρνει τον χορό της φυγής. Η αποκάλυψη ότι η Μαρία Καρυστιανού αγόρασε ακίνητο από fund μέσω πλειστηριασμού προκάλεσε σοκ και οργή, γκρεμίζοντας κάθε ίχνος αξιοπιστίας της.
Ο Όθων Ιακωβίδης υπήρξε καταπέλτης, υπενθυμίζοντας ότι ο ίδιος έτρεχε επί χρόνια στα δικαστήρια και έδινε μάχες σώμα με σώμα με την αστυνομία για να σώσει τα σπίτια των αδύναμων πολιτών. Το γεγονός ότι η Μαρία Καρυστιανού αγόρασε κυνικά διαμερισματάκι από πλειστηριασμό αποτελεί μια πράξη που, σύμφωνα με τον ίδιο, καθιστά αδύνατη τη συμμετοχή του στο κόμμα, παρά το γεγονός ότι αρχικά την εμπιστεύτηκε για τη στάση της ενάντια στη «συμμορία που κυβερνάει τη χώρα».
Από παλλαϊκό κίνημα σε ΙΧ κόμμα και η πολιτική αποκαθήλωση της προέδρου
Η υποκρισία στο οικονομικό πεδίο συμβαδίζει απόλυτα και με τον αυταρχικό κατήφορο στην οργάνωση του κόμματος. Ο Όθων Ιακωβίδης δήλωσε ξεκάθαρα ότι η Μαρία Καρυστιανού έπεσε στα μάτια του μετά τις αποκαλύψεις, ενώ κατήγγειλε με σφοδρότητα τα οργανωτικά προβλήματα και την προσπάθεια δημιουργίας ενός προσωποπαγούς κόμματος αντί για παλλαϊκό κίνημα, όπως είχε αρχικά υποσχεθεί.
Η ηγεσία της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» κατηγορείται πλέον ανοιχτά για εξαπάτηση των υποστηρικτών της. Ο γνωστός ακτιβιστής παραδέχθηκε ότι εντάχθηκε σε ένα εγχείρημα με την ψευδαίσθηση ότι θα αποτελέσει τη φωνή της βάσης και ότι η Μαρία Καρυστιανού θα εκτελούσε τη λαϊκή βούληση. Αντίθετα, αποδείχθηκε ότι το κόμμα δεν προχωρά στη σωστή κατεύθυνση, αλλά εξυπηρετεί προσωπικές στρατηγικές.
Το τέλος της πολιτικής αυταπάτης και η απομόνωση μιας πάλαι ποτέ εκφράστριας των ηττημένων
Η Μαρία Καρυστιανού, η οποία κατάφερε να γίνει εκφράστρια των ηττημένων Ελλήνων, βλέπει τώρα το πολιτικό της οικοδόμημα να μετατρέπεται σε συντρίμμια εξαιτίας των δικών της επιλογών. Η επιμονή της να λειτουργεί συγκεντρωτικά, σε συνδυασμό με τις σκιές των οικονομικών της συναλλαγών με τα funds, στερούν από το κόμμα κάθε δικαίωμα να μιλά εξ ονόματος της κοινωνίας.
Η αποχώρηση του Όθωνα Ιακωβίδη επισφραγίζει το γεγονός ότι η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» μετατρέπεται σε ένα άδειο κέλυφος. Οι συνεχιζόμενες φυγές των στελεχών που έδιναν πραγματικές μάχες στον δρόμο αφήνουν την πρόεδρο απομονωμένη, εκθετώντας την ανεπανόρθωτα στα μάτια των πολιτών που πίστεψαν ότι θα τους εκπροσωπήσει.
