Η Θάτσερ γκρέμισε μια ολόκληρη Βρετανία για να χτίσει μια άλλη. Έκανε λάθη; Τεράστια. Διέλυσε κοινότητες, πόλωσε, άφησε ανθρώπους στο δρόμο. Αλλά είχε το θράσος να διαλέξει εχθρούς. Να πει "αυτοί φταίνε" και να πάει σε πόλεμο.
Εμείς εδώ τι έχουμε; Πολιτικούς που φοβούνται το σχόλιο στο Twitter. Που μετράνε τα likes πριν μιλήσουν. Που η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση τους είναι να αλλάξουν το λογότυπο ενός υπουργείου.
Μακάρι να είχαμε μια Θάτσερ σήμερα. Όχι για να αντιγράψει τις πολιτικές του 1980. Αλλά για να μπει στη Βουλή, να δει όλο αυτό το θέατρο σκιών και να πει: "No. No. No."
Και μετά να κάνει αυτό που πρέπει, κι ας μην την ψηφίσει ούτε η μάνα της. Γιατί από λογιστές χορτάσαμε. Ηγέτες δεν έχουμε.
