Σπίτι μου σπιτάκι μου….

 Το πλέον εντυπωσιακό στην υπόθεση με τα σπιτάκια ανακύκλωσης, που αγοράστηκαν 5 φορές πάνω απ' την τιμή της αγοράς, είναι πως κανείς δεν το πρόσεξε. Ούτε ο περιφερειάρχης, ούτε οι αντιπεριφερειάρχες, ούτε ο τότε δήμαρχος Αθηναίων (που υπέγραψε σύμβαση 18 εκ. ευρώ για να πάρει καμιά πενηνταριά), ούτε ο υπουργός που εποπτεύει την τοπική αυτοδιοίκηση, ούτε κάποιος απ' το γραφείο του πρωθυπουργού· ούτε καν οι πάρεδροι που υπέγραψαν τα εντάλματα πληρωμής για να πληρωθεί η εταιρεία - τίποτα, κανένας δεν έμαθε, δεν είδε, δεν άκουσε τίποτα. Σαν να αγοράζεις ένα αυτοκίνητο αξίας 60 χιλιάδων στις 300 και να μην το παίρνει είδηση κανείς. Να μην έχει ούτε ένας (!) την περιέργεια να γκουγκλάρει για να δει πόσο πάνε αυτά τα σπιτάκια στην αγορά, πριν συμφωνήσει να υπογράψει σε ένα "διαγωνισμό" 83 εκατομμυρίων ευρώ. Εντυπωσιακό πόσο καλόπιστοι άνθρωποι ήταν όλοι αυτοί, πόσο καλοπροαίρετοι, πόσο ευπειθείς· χαίρεσαι που βρίσκονται σ' αυτές τις θέσεις.              (Και μετά ήρθε αυτή η Ρουμάνα και μας τα χάλασε. Αλλά της δείξαμε κι εμείς ποιός κάνει κουμάντο εδώ, για να μάθει να μη χώνει τη μύτη της εκεί που δεν την παίρνει. Άντε γιατί τα χω πάρει μ' αυτήνε.) Μόνο εμείς οι άσχετοι ακούγαμε ότι γίνεται "πανηγύρι" μ' αυτά, αλλά ποιοί είμαστε εμείς για να μετράει η γνώμη μας.