Πρόσκαιρα επικοινωνιακά τεχνάσματα και ημίμετρα για να κρυφτεί η πλήρης αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής στην πάταξη της αισχροκέρδειας
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εγκλωβισμένη στην κοινωνική κατακραυγή για την ανεξέλεγκτη ακρίβεια που εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο «αγκάθι» για τους πολίτες, επιστρατεύει εσπευσμένα ένα νέο πακέτο παρεμβάσεων. Πρόκειται για μια απέλπιδα προσπάθεια κατευνασμού, η οποία συνδυάζει μειώσεις στις τιμές των καυσίμων με μια νέα πρωτοβουλία για χαμηλότερες τιμές στα σούπερ μάρκετ.
Η πολυδιαφημισμένη συμφωνία με τα δύο ελληνικά διυλιστήρια προβλέπει μείωση κατά 10 λεπτά το λίτρο στην αμόλυβδη βενζίνη και κατά 5 λεπτά το λίτρο στο πετρέλαιο κίνησης. Η παρέμβαση αυτή, που θα έχει ισχύ έως το τέλος Αυγούστου, πλασάρεται ως ανώδυνη για τα ταμεία, αφού το κόστος θα αναλάβουν τα διυλιστήρια.
Στην πραγματικότητα, το κυβερνητικό αφήγημα υπόσχεται ότι ένα γέμισμα 50 λίτρων με βενζίνη θα κοστίζει περίπου πέντε ευρώ λιγότερο και στα 2,5 ευρώ ανά ανεφοδιασμό για το πετρέλαιο κίνησης. Πρόκειται για μια εμπαικτική «ελάφρυνση»-ψίχουλο, την οποία η κυβέρνηση επιχειρεί να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά σε μια περίοδο αυξημένων μετακινήσεων λόγω των θερινών διακοπών.
Τοθολό τοπίο της κερδοσκοπίας στα πρατήρια και η κυβερνητική άρνηση για ουσιαστικό έλεγχο της αγοράς
Η ίδια η αγορά, ωστόσο, αποδομεί τις κυβερνητικές θριαμβολογίες και εμφανίζεται πιο συγκρατημένη. Οι τελικές τιμές που καλούνται να πληρώσουν οι καταναλωτές εξαρτώνται άμεσα από τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου, τις διακυμάνσεις στις τιμές των διυλιστηρίων, την ισοτιμία ευρώ – δολαρίου και τον ανταγωνισμό μεταξύ των εταιρειών εμπορίας.
Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι το όφελος που ανακοινώνεται δεν είναι δεδομένο ότι θα φτάσει στο σύνολό του στον καταναλωτή. Το Μαξίμου αρνείται να αντιμετωπίσει τον πυρήνα του προβλήματος, αφήνοντας τους πολίτες απροστάτευτους, χωρίς καμία εγγύηση εφόσον οι διεθνείς εξελίξεις οδηγήσουν σε νέο κύκλο ανατιμήσεων.
Οι σκόπιμες ασάφειες του υπουργείου Ανάπτυξης και το φιάσκο με τις λίστες των βιομηχάνων
Στο δεύτερο σκέλος της παρέμβασης, οι μεγάλες βιομηχανίες και οι προμηθευτές αποστέλλουν στο υπουργείο Ανάπτυξης τις λίστες με τους κωδικούς των προϊόντων που δέχονται να εντάξουν στο πρόγραμμα. Οι υπηρεσίες του υπουργείου περιορίζονται σε ρόλο απλού παρατηρητή για την οριστικοποίηση του καταλόγου.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το πρόγραμμα υποτίθεται ότι αφορά βασικά είδη διατροφής και καθημερινής κατανάλωσης, όπως γάλα, γιαούρτι, τυριά, ζυμαρικά, όσπρια, ρύζι, αλεύρι, ψωμί, ελαιόλαδο, σπορέλαια και κατεψυγμένα προϊόντα, καθώς και ορισμένα σχολικά είδη.
Πίσω από τις ανακοινώσεις, όμως, κρύβεται μια μεθοδευμένη απάτη, καθώς παραμένει άγνωστο πόσες επιχειρήσεις θα συμμετάσχουν τελικά και ποιο θα είναι το πραγματικό εύρος των μειώσεων. Το γεγονός ότι οι εκπτώσεις θα αφορούν συγκεκριμένους κωδικούς προϊόντων και όχι ολόκληρες κατηγορίες καθιστά τη δήθεν ελάφρυνση μηδαμινή για το συνολικό καλάθι.
Η εμμονή της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε αποτυχημένα επικοινωνιακά τεχνάσματα που φτωχοποιούν τους πολίτες
Αυτή η πολιτική των αποσπασματικών μέτρων δεν είναι καινούργια, αλλά αποτελεί τη μόνιμη τακτική της κυβέρνησης. Στο παρελθόν επιστρατεύτηκαν το «Καλάθι του Νοικοκυριού», το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους και οι εθελοντικές συμφωνίες με προμηθευτές και αλυσίδες λιανεμπορίου.
Όλες αυτές οι παρεμβάσεις δεν κατάφεραν να αλλάξουν ουσιαστικά την εικόνα της αγοράς. Η οδυνηρή πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να καταγράφει υψηλό κόστος διαβίωσης σε σχέση με την αγοραστική δύναμη των πολιτών, ως αποτέλεσμα της κυβερνητικής ανοχής στα καρτέλ.
Το πρόβλημα έχει παγιωθεί δομικά και δεν περιορίζεται πλέον στις διεθνείς τιμές της ενέργειας. Το κόστος των πρώτων υλών, των μεταφορών, της παραγωγής και της διανομής παραμένει στα ύψη, ενώ η ανεξέλεγκτη συμπεριφορά της αγοράς επιβεβαιώνει την απουσία κρατικού ελέγχου.
Η καταδίκη των καταναλωτών στη φτώχεια μέσα από την επικοινωνιακή εικονική πραγματικότητα των δελτίων Τύπου
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει να ισχυρίζεται προκλητικά ότι οι νέες παρεμβάσεις προσφέρουν άμεση ανακούφιση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και αναχαιτίζουν τις πληθωριστικές πιέσεις. Η αλήθεια, όμως, δεν κρύβεται πίσω από κυβερνητικά non-papers.
Η πραγματική αποτίμηση γίνεται καθημερινά και αποκλειστικά στις αντλίες και στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Με την κοινωνία να γονατίζει, οι πολίτες δεν αναζητούν νέες εξαγγελίες και κούφιες υποσχέσεις.
Η απαίτηση για σταθερή αποκλιμάκωση των τιμών είναι καθολική. Οι καταναλωτές απαιτούν μέτρα που θα γίνουν αισθητή στο πορτοφόλι τους και αρνούνται να ζουν στην εικονική πραγματικότητα που κατασκευάζουν τα κυβερνητικά δελτία Τύπου.
