Οι πρωθυπουργικοί χρησμοί για άμεση μείωση των τιμών διαψεύστηκαν παταγωδώς, με την Ελλάδα να οχυρώνεται στην ακριβή πεντάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η ελληνική αγορά υγρών καυσίμων αρνείται προκλητικά να προσαρμοστεί στη μεγάλη πτώση του brent, το οποίο κατρακύλησε στα 70-71 δολάρια το βαρέλι, καταγράφοντας βουτιά έως και 41% από τα ιστορικά του ρεκόρ. Ενώ οι διεθνείς μεταφορές ομαλοποιούνται μετά το άνοιγμα στο Στενό του Ορμούζ, στην Ελλάδα η ενεργειακή ακρίβεια συντηρείται τεχνητά. Το κερασάκι στην τούρτα αποτέλεσε το απόλυτο επικοινωνιακό φιάσκο της κυβέρνησης: την επόμενη κιόλας ημέρα από τις βεβαιότητες του πρωθυπουργού για μειώσεις «τις επόμενες ημέρες», η τιμή της αμόλυβδης αυξήθηκε στα 1,933 ευρώ (από 1,925) και του diesel στα 1,648 ευρώ (από 1,608).
Η κοροϊδία αποτυπώνεται καθαρά στους αριθμούς, καθώς από το ρεκόρ των 2,14 ευρώ το λίτρο στα τέλη Μαΐου, η πτώση στην εγχώρια αντλία περιορίστηκε σε ένα ισχνό 9,7% (στα 1,933 ευρώ την 1η Ιουλίου). Αν αναλογιστεί κανείς ότι πριν την έναρξη των εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή (27 Φεβρουαρίου) η αμόλυβδη κόστιζε 1,751 ευρώ, σήμερα οι Έλληνες οδηγοί συνεχίζουν να πληρώνουν το καύσιμο ακριβότερα κατά 18,2 λεπτά το λίτρο, με τις μειώσεις να έρχονται με το σταγονόμετρο των 6,5 λεπτών μέσα σε τρεις εβδομάδες.
Το πάρτι των διυλιστηρίων με τον δείκτη Platts και η ασύμμετρη μετακύλιση τιμών
Το σύστημα τιμολόγησης των ελληνικών διυλιστηρίων φαίνεται πως είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της κερδοφορίας τους, καθώς δεν ακολουθούν άμεσα το brent αλλά τον μέσο όρο του δείκτη Platts Μεσογείου. Πάνω σε αυτή τη χρηματιστηριακή βάση προσθέτουν το δικό τους περιθώριο κέρδους, πριν φορτωθούν οι φόροι και τα καπέλα των εταιρειών εμπορίας και των πρατηριούχων. Αυτός ο μηχανισμός επιτρέπει στα διυλιστήρια να μετακυλίουν ακαριαία τις αυξήσεις στους καταναλωτές, ενώ «ξεχνούν» να περάσουν τις μειώσεις.
Η τακτική αυτή δεν είναι καινούργια, καθώς ήδη από την έκθεση της Επιτροπής Ανταγωνισμού τον Αύγουστο 2024 είχε διαπιστωθεί «ασύμμετρη μετακύλιση» και ακραία κερδοφορία των διυλιστηρίων, τα οποία μετακυλίουν πλήρως το ρίσκο και τις ισοτιμίες στους πελάτες τους, εκμεταλλευόμενα το γεγονός ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πηγή εφοδιασμού στην εγχώρια αγορά. Μάλιστα, τα διυλιστήρια βγάζουν μεγαλύτερο έσοδο στην εσωτερική αγορά σε σχέση με τις εξαγωγές, όπου αναγκάζονται να πουλάνε σε χαμηλότερες τιμές FOB (χωρίς έξοδα μεταφοράς) και χωρίς το κόστος των αποθεμάτων ασφαλείας.
Πρωταθλήτρια ακρίβειας η Ελλάδα στην Ευρώπη με κρατική κάλυψη μέσω της φοροληστείας
Η κυβερνητική απραξία αφήνει την Ελλάδα σταθερά καρφωμένη στην πεντάδα των ακριβότερων χωρών της Ε.Ε. των 27. Με μέση τιμή αμόλυβδης στα 1,922 ευρώ στις 29 Ιουνίου, η χώρα μας φιγουράρει στην πέμπτη θέση της ντροπής, πίσω μόνο από παραδοσιακά ακριβές οικονομίες όπως η Δανία, η Ολλανδία, η Φινλανδία και η Γαλλία. Η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (1,756 ευρώ) είναι χαοτική, με την ελληνική βενζίνη να είναι ακριβότερη κατά 9,5%, ενώ ακόμη και σε περιόδους ομαλότητας η χώρα δεν πέφτει ποτέ κάτω από την 3η-4η θέση της ακρίβειας.
Ο μεγάλος ένοχος, βέβαια, είναι η αμετακίνητη κρατική φορολογία που διατηρείται με νύχια και με δόντια. Στην τιμή των 1,933 ευρώ, οι φόροι αποτελούν το 56,09% της τελικής τιμής (1,084 ευρώ ανά λίτρο), εκ των οποίων ο ΕΦΚ αρπάζει 0,700 ευρώ (36,21%), ο ΦΠΑ 0,374 ευρώ (19,35%) και τα λοιπά τέλη 0,010 ευρώ. Το κράτος και οι εταιρείες αλυσίδας διάθεσης —που μοιράζονται το υπόλοιπο 43,91% (0,849 ευρώ)— κρατούν την εγχώρια αγορά σε καθεστώς ασφυξίας, αποδεικνύοντας ότι η ακρίβεια στην Ελλάδα είναι ξεκάθαρα προϊόν πολιτικής επιλογής.
