.jpg)
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι επιστήμονες γκρεμίζουν το κυβερνητικό αφήγημα, αποκαλύπτοντας την εξόντωση των μισθωτών και το ιστορικό κραχ των γεννήσεων
Οι πανηγυρισμοί του Μεγάρου Μαξίμου για τη δήθεν επιτυχία της μάχης κατά της φοροδιαφυγής καταρρέουν με πάταγο μπροστά στα επίσημα στοιχεία των Βρυξελλών. Η Ετήσια Έκθεση Φορολογίας 2026 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποδεικνύει ότι τα αυξημένα έσοδα δεν προέρχονται από τον εντοπισμό του μεγάλου πλούτου, αλλά από την εξοντωτική αφαίμαξη των ίδιων μόνιμων υποζυγίων.
Στην έκθεση της Γενικής Διεύθυνσης Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης υπογραμμίζεται ότι ο ψηφιακός εκσυγχρονισμός και εργαλεία όπως το myDATA ή οι ηλεκτρονικές διασταυρώσεις απλώς ενίσχυσαν την εισπρακτική ικανότητα του κράτους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη χρησιμοποίησε την τεχνολογία ως εισπρακτικό μπαμπούλα, καθώς η αύξηση αυτή δεν συνοδεύτηκε από ουσιαστική ανακατανομή του φορολογικού βάρους. Η Ελλάδα, με αποκλειστική κυβερνητική ευθύνη, συνεχίζει να μεταφέρει προκλητικά το μεγαλύτερο βάρος στους μισθωτούς και τους καταναλωτές.
Πρωταθλήτρια στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Ελλάδα στην εξοντωτική φορολόγηση της εργασίας με συντελεστή σοκ
Η κυβερνητική αναλγησία αποτυπώνεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο στην εργασιακή ισοπέδωση που υφίστανται οι πολίτες. Το πιο εξοργιστικό εύρημα της έκθεσης καταγράφει μια θλιβερή εγχώρια πρωτιά, καθώς ο έμμεσος φορολογικός συντελεστής στην εργασία διαμορφώθηκε στο 44,8%. Το ποσοστό αυτό είναι το υψηλότερο μεταξύ όλων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απέχοντας χαοτικά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 37,1%.
Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι σχεδόν τα μισά χρήματα που κοστίζει ένας εργαζόμενος καταλήγουν στο Δημόσιο. Η τραγική αυτή πραγματικότητα, που πνίγει την ανταγωνιστικότητα, επιβεβαιώνεται και από τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, τα οποία ανεβάζουν τη συνολική επιβάρυνση για έναν άγαμο με μέσο μισθό στο 39,3%. Οι βαρύγδουπες κυβερνητικές εξαγγελίες για φοροελαφρύνσεις αποδεικνύονται απλώς σταγόνα στον ωκεανό της φορολογικής επιδρομής.
Η εσκεμμένη αφαίμαξη μέσω των άδικων έμμεσων φόρων και το περιβαλλοντικό χαράτσι στην ενέργεια
Η άρνηση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε μια δίκαιη και αναλογική αναδιάρθρωση των βαρών επιβεβαιώνει τη συνειδητή της επιλογή να προστατεύσει τα μεγάλα συμφέροντα. Η Ελλάδα παρουσίασε τη μεγαλύτερη αύξηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση στη συμμετοχή του ΦΠΑ στο συνολικό φορολογικό μείγμα από το 2014, σημειώνοντας άνοδο κατά 3,1 ποσοστιαίες μονάδες.
Η χώρα κρατά καθηλωμένους τους πολίτες διατηρώντας έναν από τους υψηλότερους βασικούς συντελεστές ΦΠΑ στο 24%. Παράλληλα, καταγράφεται άλλη μία πρωτιά στα έσοδα από περιβαλλοντικούς φόρους με 3,8% του ΑΕΠ, εξαιτίας της βαριάς φορολόγησης στην ενέργεια και τα καύσιμα. Αυτό το βαθιά άδικο μοντέλο μειώνει το διαθέσιμο εισόδημα, στερεί κίνητρα παραγωγικότητας και επιβαρύνει δυσανάλογα τα χαμηλά εισοδήματα.
Το ιστορικό κραχ των γεννήσεων και η δημογραφική γήρανση της χώρας υπό το καθεστώς της ανασφάλειας
Η οικονομική εξαθλίωση συνδέεται άμεσα με τη βιολογική συρρίκνωση του έθνους, όπως αποκαλύπτει ο καθηγητής Δημογραφίας, Βύρωνας Κοτζαμάνης. Οι γεννήσεις στη χώρα μας έχουν καταρρεύσει, καταγράφοντας ελεύθερη πτώση από τις 117,6 χιλιάδες ετησίως κατά μέσο όρο το 2008-2009 στις μόλις 65 χιλιάδες το 2025-26, μια τρομακτική μείωση κατά 44%.
Την ίδια ώρα, η μέση ηλικία στην απόκτηση των παιδιών συνεχίζει να αυξάνεται απρόσκοπτα, ανεβαίνοντας από τα 30,2 και 30,3 έτη το 2008 και 2009, στα 32,2 και 32,3 έτη το 2025 και 2026. Η υπογεννητικότητα οφείλεται στη μείωση της γονιμότητας των γυναικών που γεννήθηκαν μετά το 1960, με τον αριθμό των παιδιών ανά γυναίκα να υποχωρεί από τα 2,0 για όσες γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’50, σε λιγότερα από 1,5 για τη γενιά του 1985.
Η συρρίκνωση του γυναικείου πληθυσμού σε αναπαραγωγική ηλικία και η αιμορραγία του brain drain
Η κυβερνητική αδιαφορία για τη στήριξη των νέων ζευγαριών αποτυπώνεται ανάγλυφα στη δραματική μείωση του έμψυχου δυναμικού. Οι γυναίκες 25-44 ετών μειώθηκαν κατά 480 χιλιάδες, καταγράφοντας πτώση κατά 28% ανάμεσα στο 2008-09 και το 2025-26. Αυτό συμβαίνει γιατί φτάνουν στην ηλικία τεκνογονίας όλο και λιγότερα άτομα, λόγω της μείωσης των γεννήσεων μετά το 1980.
Σε αυτό το ζοφερό σκηνικό προστίθεται και το έγκλημα της μετανάστευσης, καθώς την τελευταία δεκαπενταετία έφυγε από τη χώρα μας ένα τεράστιο κομμάτι του παραγωγικού πληθυσμού. Η φυγή αυτή αφορούσε τόσο ένα τμήμα των ολιγοπληθέστερων ατόμων που γεννήθηκαν στην Ελλάδα πριν από 25 έως 45 χρόνια όσο και πλήθος αλλοδαπών των ίδιων ηλικιών που είχαν εγκατασταθεί στη χώρα μετά το 1990 και πλέον την εγκαταλείπουν.
Η ραγδαία αλλοίωση των δεικτών γονιμότητας και η εκτίναξη των ιατρικά υποβοηθούμενων γεννήσεων
Η αποδόμηση του κοινωνικού ιστού αποτυπώνεται καθαρά και στους συγχρονικούς δείκτες. Από τα 1500 παιδιά ανά 1000 γυναίκες το 2008-2009, έχουμε περιορισθεί στα 1240 παιδιά το 2025-2026. Παράλληλα, το ειδικό βάρος των εκτός γάμου γεννήσεων έχει υπερδιπλασιασθεί, ανεβαίνοντας από τις 7,4 χιλιάδες στις 17,8 χιλιάδες.
Η καθυστέρηση στην απόκτηση απογόνων οδηγεί σε ακραίες στρεβλώσεις. Πλέον, 10 στα 100 παιδιά έρχονται στον κόσμο με τη μέθοδο της υποβοηθούμενης γονιμότητας, μια διαδικασία που διευκολύνθηκε από τις προόδους της επιστήμης, ενώ το 63 στα 100 έχουν γεννηθεί με καισαρική. Την ίδια περίοδο, μία στις 7 γεννήσεις προέρχεται από αλλοδαπές μητέρες, δείγμα της δημογραφικής μεταβολής.
Η βίαιη μετατόπιση της τεκνογονίας σε μεγαλύτερες ηλικίες και η ευρωπαϊκή αρνητική εξαίρεση της Ελλάδας
Η ηλικιακή κατανομή των μητέρων επιβεβαιώνει ότι η μητρότητα έχει μετατραπεί σε άπιαστο όνειρο για τις νέες γυναίκες. Σήμερα, μόνο το 30% των γεννήσεων προέρχεται από μητέρες μικρότερες των 30 ετών, όταν το 2008-09 το ποσοστό αυτό ανερχόταν στο 43% και το 1980 στο αστρονομικό 78%.
Αντίθετα, το ποσοστό των γεννήσεων από γυναίκες 40 ετών και άνω υπερ-τριπλασιάσθηκε, φτάνοντας στο 11,2% το 2025-26 από 4,5% το 2008-09. Οι γεννήσεις αυξήθηκαν μόνον στις ηλικίες 40-44 και 45-49 ετών, ενώ μειώθηκαν σε όλες τις άλλες ομάδες. Η Ελλάδα διαφοροποιείται αρνητικά, καθώς κατέγραψε τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση γεννήσεων στην ΕΕ27, με -20% το 1980-2009 και -45% το 2009-2026.
Η στεγαστική κρίση και η οικονομική ανασφάλεια ως η ταφόπλακα στη δημιουργία νέων οικογενειών
Το συμπέρασμα των ειδικών είναι καταπέλτης για την ασκούμενη πολιτική, καθώς η κατάρρευση των γεννήσεων μετά το 2008-2009 φέρει τη σφραγίδα της οικονομικής ανέχειας. Στη χώρα μας καταγράφεται πλήρης απουσία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την απόκτηση του επιθυμητού αριθμού παιδιών από τις γενεές που γεννήθηκαν μετά το 1980.
Η κυβερνητική αδιαφορία για το μέλλον της νεολαίας αποδεικνύεται από την αύξηση της ανεργίας, τις δυσκολίες σταθερής ένταξης στην αγορά εργασίας και τη μείωση των πραγματικών εισοδημάτων. Η χαριστική βολή δίνεται από τη στεγαστική κρίση, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα, η οποία εντείνει την αίσθηση ανασφάλειας για το μέλλον και βάζει οριστική ταφόπλακα στην απόκτηση απογόνων.
