Η μυστηριώδης, παρατεταμένη εξαφάνιση της Αμερικανίδας πρέσβη που επιβεβαιώνει το βαθύ ρήγμα στις σχέσεις της με το πρωθυπουργικό γραφείο – Η δραματική αντίθεση με την υπερκινητικότητα του Τομ Μπάρακ στην Άγκυρα και το μήνυμα στρατηγικής απαξίωσης από τον Λευκό Οίκο – Η οριστική χρεοκοπία του δόγματος του «προβλέψιμου συμμάχου»: Πώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρέθηκε απομονωμένη την ώρα που η Μεσόγειος φλέγεται – Η «καραντίνα» της πρέσβη και το σπασμένο γυαλί με το Μαξίμου
Μέχρι πρότινος, η παρουσία της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στην Αθήνα θύμιζε περισσότερο μια διαρκή, φανταχτερή πολιτική καμπάνια, με την εκλεκτή του Ντόναλντ Τραμπ να παρεμβαίνει πληθωρικά και να φωτογραφίζεται διαρκώς δίπλα στα κυβερνητικά στελέχη. Σήμερα, η εικόνα έχει ανατραπεί με τον πιο βίαιο και ανεξήγητο τρόπο. Η πρεσβεία των ΗΠΑ θυμίζει διπλωματικό «φρούριο» σιωπής, και η ίδια η πρέσβης έχει τεθεί σε μια ιδιότυπη, αυτοεπιβαλλόμενη πολιτική καραντίνα. Αυτή η παρατεταμένη εξαφάνιση από το ραντάρ της δημοσιότητας δεν αποτελεί κάποιου είδους θερινή ραστώνη. Η εκκωφαντική αφωνία της Αμερικανίδας πρέσβη την ώρα που η ευρύτερη περιοχή φλέγεται, αποτελεί την πιο ηχηρή επιβεβαίωση ότι το γυαλί στις προσωπικές και θεσμικές της σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου έχει ραγίσει ανεπανόρθωτα. Οι πληροφορίες από τους διπλωματικούς διαδρόμους συγκλίνουν στο γεγονός ότι η «χημεία» με τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχει εξατμιστεί, δίνοντας τη θέση της σε μια βαθιά καχυποψία και σε κλειστούς διαύλους επικοινωνίας που προκαλούν πλέον ανοιχτό πανικό στο κυβερνητικό στρατόπεδο.
Το τουρκικό αντίβαρο: Ο Μπάρακ αλωνίζει, η Αθήνα παρακολουθεί
Το μέγεθος του διπλωματικού ρήγματος γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν η στάση της Αθήνας μπαίνει στο κάδρο της ευρύτερης περιφερειακής σκακιέρας. Την ώρα που η κυρία Γκίλφοϊλ έχει επιβάλει σιγή ασυρμάτου, αδειάζοντας ουσιαστικά την ελληνική κυβέρνηση από κάθε ορατή αμερικανική υποστήριξη στα κρίσιμα μέτωπα, στην άλλη πλευρά του Αιγαίου το σκηνικό είναι εκ διαμέτρου αντίθετο. Ενώ ο ομόλογός της στην Άγκυρα, ο έμπιστος του Τραμπ Τομ Μπάρακ, λειτουργεί ως ο απόλυτος, υπερκινητικός βραχίονας της αμερικανικής διπλωματίας κλείνοντας γεωπολιτικά deals, η Ελλάδα βιώνει έναν άτυπο διπλωματικό υποβιβασμό. Αυτή η κραυγαλέα ανισορροπία στην εκπροσώπηση δεν αποτελεί απλώς μια διαφορά στο στυλ των δύο πρέσβεων, αλλά αποτυπώνει ξεκάθαρα τις νέες ιεραρχήσεις του Λευκού Οίκου. Η Ουάσιγκτον δείχνει να μετατοπίζει το γεωστρατηγικό της βάρος, αφήνοντας το Μαξίμου να παρακολουθεί τις εξελίξεις από τη θέση του κομπάρσου, την ώρα που ο τουρκικός αναθεωρητισμός βρίσκει ευήκοα ώτα.
Η χρεοκοπία του «δεδομένου συμμάχου» και το τέλος των αυταπατών
Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η απότομη αλλαγή στάσης της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ ισοδυναμεί με τη συντριβή της βασικής του εξωτερικής πολιτικής. Η κυβέρνηση πίστεψε αφελώς ότι, προσφέροντας γη και ύδωρ, θα εξασφάλιζε μια μόνιμη, αδιαπέραστη ομπρέλα προστασίας από τη διοίκηση Τραμπ. Όμως, η αμερικανική διπλωματία παίζει αποκλειστικά με όρους σκληρού συμφέροντος. Η μυστηριώδης, παγερή αποστασιοποίηση της Αμερικανίδας πρέσβη αποτελεί την οριστική χρεοκοπία του δόγματος του «δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου», το οποίο οδήγησε τη χώρα στο να θεωρείται δεδομένη και άρα αναλώσιμη. Το μήνυμα που στέλνει πλέον η αμερικανική πρεσβεία στο πρωθυπουργικό γραφείο είναι σκληρό και κυνικό: η Ελλάδα δεν βρίσκεται πια στην κορυφή των αμερικανικών προτεραιοτήτων. Ο πρωθυπουργός καλείται πλέον να διαχειριστεί ένα επικίνδυνο κενό ασφαλείας, πληρώνοντας το βαρύ τίμημα μιας εξωτερικής πολιτικής που επένδυσε τα πάντα στις προσωπικές σχέσεις και τις επικοινωνιακές φωτογραφίες, για να ξυπνήσει σήμερα σε μια απόλυτη και επικίνδυνη γεωπολιτική μοναξιά.