Η απαίτηση της Ουάσιγκτον για παύση των ουκρανικών πληγμάτων σε ρωσικά διυλιστήρια, η δυσφορία για την πολιτική Ζελένσκι και οι ισορροπίες της Μόσχας
Νέα τροπή λαμβάνει η εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών στον πόλεμο, καθώς ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έστρεψε τα βέλη του προς την ηγεσία του Κιέβου, απαιτώντας ανοιχτά από τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι να σταματήσει αμέσως τα πλήγματα κατά των ρωσικών διυλιστηρίων. Ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών και με τη μέση τιμή του ντίζελ στις ΗΠΑ να έχει εκτιναχθεί στα ύψη ξεπερνώντας τα 6 δολάρια το γαλόνι, ο Αμερικανός πρόεδρος επέρριψε ευθύνες στην ουκρανική στρατηγική, δηλώνοντας κυνικά ότι η καταστροφή των ρωσικών καυσίμων «πλήττει όλο τον κόσμο».
Η στάση αυτή αποκαλύπτει τον ωμό πραγματισμό της Ουάσιγκτον, η οποία φαίνεται πρόθυμη να θυσιάσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Ουκρανίας προκειμένου να τιθασεύσει το εγχώριο πληθωριστικό κύμα και τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Από την πλευρά του, το καθεστώς του Κιέβου, εγκλωβισμένο στις αδιέξοδες επιλογές του και εξαρτημένο από την αμερικανική βοήθεια, αδυνατεί να αρθρώσει αυτόνομη στρατηγική, βλέποντας τα μοναδικά ουσιαστικά πλήγματα που μπορούσε να καταφέρει στην πολεμική μηχανή του αντιπάλου να γίνονται αντικείμενο παζαριού από τους συμμάχους του.
Η στάση της Μόσχας και η αποτυχία των κυρώσεων
Στον αντίποδα, η ρωσική πλευρά διαχειρίζεται την κρίση με ψυχραιμία, αποδεικνύοντας τις αντοχές της ενεργειακής της αγοράς. Ενώ το Κρεμλίνο χαρακτήρισε θετικά την προοπτική μιας ενεργειακής εκεχειρίας, φρότισε να επαναφέρει στο τραπέζι τα θεμελιώδη αιτήματά του, συνδέοντας την ομαλοποίηση των ροών με την άρση των δυτικών κυρώσεων και τη διασφάλιση των ρωσικών εξαγωγών. Η πραγματικότητα αυτή εκθέτει την αναποτελεσματικότητα του δυτικού κυρωτικού πλαισίου, το οποίο όχι μόνο δεν κατάφερε να γονατίσει τη ρωσική οικονομία, αλλά επιστρέφει τώρα ως μπούμερανγκ στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, προκαλώντας δομικές ελλείψεις και ασφυκτικές πιέσεις στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.
