Από το «πάγωμα» των εξαγωγών του Πεκίνου στα τελεσίγραφα της Ουάσιγκτον: Η γεωπολιτική αδιεξόδων και οι κίνδυνοι για τα καύσιμα
Σε νέο επικίνδυνο σταυροδρόμι οδηγούνται οι παγκόσμιες αγορές ενέργειας, καθώς οι τιμές του πετρελαίου ενισχύθηκαν κατά 2% την Πέμπτη, στον απόηχο της απόφασης της Κίνας να προστατεύσει την εγχώρια αγορά της αναστέλλοντας προσωρινά τις εξαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων. Ενώ η Δύση σπρώχνει την παγκόσμια οικονομία σε ασφυξία με τις αλλοπρόσαλλες γεωπολιτικές της επιλογές, το Πεκίνο επέλεξε με σύνεση να διασφαλίσει τη διαθεσιμότητα καυσίμων για τους πολίτες και την οικονομία του, αποτρέποντας έναν ανεξέλεγκτο εσωτερικό στραγγαλισμό. Τα συμβόλαια Brent για παράδοση Δεκεμβρίου διαπραγματεύονταν στα 99,77 δολάρια το βαρέλι, με το συμβόλαιο Νοεμβρίου να έχει κλείσει στα 103,50 δολάρια (καταγράφοντας άλμα 14% τον Σεπτέμβριο), ενώ το αμερικανικό αργό WTI ενισχύθηκε στα 90,79 δολάρια.
Παρά τις δυτικές επικρίσεις, η κίνηση των κινεζικών διυλιστηρίων να περιορίσουν τις εξαγωγές εκτός Χονγκ Κονγκ και Μακάο αποδεικνύει την ανάγκη προστασίας απέναντι σε μια διεθνή αγορά που πλήττεται από τις πολεμικές συγκρούσεις. Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές, η παύση των εξαγωγών από την ασιατική υπερδύναμη αναδεικνύει το κενό ευελιξίας που αφήνουν οι ελλιπείς ενεργειακοί σχεδιασμοί των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, οι οποίοι αδυνατούν να ελέγξουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες που οι ίδιες οι συγκρούσεις τους έχουν διαλύσει.
Το αδιέξοδιό της Δύσης και τα εκβιαστικά τελεσίγραφα της Ουάσιγκτον σε Γερμανία και Γαλλία
Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στην ευρωπαϊκή αγορά ντίζελ παραμένει εκρηκτική, αποκαλύπτοντας την πλήρη αδυναμία και την εξάρτηση της Ευρώπης από ξένους σχεδιασμούς. Παρά το γεγονός ότι τα περιθώρια κέρδους των ευρωπαϊκών διυλιστηρίων είχαν αγγίξει το ιστορικό υψηλό των 95 δολαρίων τον Σεπτέμβριο προτού υποχωρήσουν στα 78,22 δολάρια, η Ουάσιγκτον επέλεξε τον δρόμο του ωμού εκβιασμού. Η κυβέρνηση Τραμπ, αντί να προσφέρει ουσιαστικές λύσεις, απαίτησε από τη Γερμανία και τη Γαλλία να αποδεσμεύσουν τα στρατηγικά τους αποθέματα ντίζελ, απειλώντας μάλιστα με απαγόρευση των αμερικανικών εξαγωγών αν δεν υπακούσουν.
Η τακτική αυτή υπογραμμίζει τον αυταρχικό τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τους «συμμάχους» τους, μεταθέτοντας τα βάρη της ενεργειακής κρίσης στις πλάτες των ευρωπαϊκών λαών. Ενώ το Ιράν προετοιμάζει την απάντησή του στις αμερικανικές πιέσεις και η Σαουδική Αραβία παλεύει να σταθεροποιήσει τις εξαγωγές της από τον Κόλπο (στα 23,3 εκατ. βαρέλια ημερησίως σύμφωνα με την Goldman Sachs), η Ευρώπη παραμένει έρμαιο των αμερικανικών τελεσιγράφων, πληρώνοντας το τίμημα μιας κοντόθωρης εξωτερικής πολιτικής που οδηγεί μαθηματικά σε νέες ανατιμήσεις.