Ο Χίτλερ ο ίδιος και κορυφαία στελέχη του καθεστώτος (όπως ο Χάινριχ Χίμλερ) έτρεφαν έναν έντονο θαυμασμό για το Ισλάμ, το οποίο θεωρούσαν μια «πολεμική, πρακτική και αρρενωπή» θρησκεία. Θεωρούσε ότι το Ισλάμ ταίριαζε πολύ καλύτερα από τον χριστιανισμό στο γερμανικό ταμπεραμέντο.
Η ναζιστική ιδεολογία είχε τις ρίζες στον αντισημιτισμό, ο οποίος οδήγησε στη συστηματική δίωξη και τη γενοκτονία εκατομμυρίων Εβραίων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Παρομοίως, οι ισλαμικές φονταμενταλιστικές οργανώσεις, όπως η Χαμάς, Χεσμπολάχ, IRGC, κλπ, έχουν προωθήσει αντισημιτική ρητορική και βία κατά των Εβραίων, με θρησκευτικά και πολιτικά κίνητρα.
Ο Αδόλφος όρισε ως λάθος της Ιστορίας την Μάχη του Πουατιέ (732 μ.Χ.), δηλώνοντας πως αν οι Άραβες είχαν νικήσει τότε, ο κόσμος θα είχε εξισλαμιστεί. Κατά την άποψή του, επειδή οι Άραβες δεν θα μπορούσαν φυλετικά να κυβερνήσουν τη βόρεια Ευρώπη, οι Γερμανοί θα είχαν τεθεί τελικά επικεφαλής μιας «Ισλαμικής Αυτοκρατορίας», χρησιμοποιώντας μια θρησκεία που «διαδίδει την πίστη με το σπαθί», Καλά. φυσικά και δεν θα ήταν έτσι, αλλα τόσο μπορεσε, τόσο κατάλαβε...
Θαύμαζε την υπόσχεση του μουσουλμανικού παραδείσου στους στρατιώτες που έπεφταν στη μάχη, θεωρώντας την ως το απόλυτο κίνητρο για έναν στρατιώτη, σε αντίθεση με τη χριστιανική μεταμέλεια και πραότητα.
Η Ναζιστική Γερμανία προσέγγισε τους Μουσουλμάνους της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής και των Βαλκανίων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, εκμεταλλευόμενη το κοινό τους μίσος κατά της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, της Σοβιετικής Ένωσης και των Εβραίων.
Εμβληματική ήταν η συμμαχία του Χίτλερ με τον Αμίν αλ Χουσέινι, τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ, ο οποίος εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο και βοήθησε στη στρατολόγηση Μουσουλμάνων εθελοντών, όπως η μεραρχία των Waffen-SS "Handschar" στα Βαλκάνια. Μέσω ραδιοφωνικών εκπομπών στη Μέση Ανατολή, η ναζιστική προπαγάνδα χρησιμοποιούσε αποσπάσματα από το Κοράνι και το Τζιχάντ στην Προπαγάνδα.
Το κίτρινο αστέρι (σήμα) ως μέσο διαχωρισμού και διαπόμπευσης των Εβραίων δεν αποτελεί ναζιστική εφεύρεση, αλλά μια πρακτική με βαθιές ιστορικές ρίζες που ξεκινούν από τον Μεσαίωνα στον ισλαμικό κόσμο. Οι πρώτες καταγεγραμμένες θεσμικές ενδυματολογικές διακρίσεις -διακριτικά κίτρινα σήματα ή ζώνες- για τους μη μουσουλμάνους (Εβραίους και Χριστιανούς) εμφανίστηκαν στο Χαλιφάτο των Ομεϋαδών και αργότερα στο Χαλιφάτο των Αββασιδών το 850 μ.Χ. Τον 12ο και 13ο αιώνα, ισλαμικές δυναστείες στη Βόρεια Αφρική (όπως οι Αλμοάδες) επέβαλαν συγκεκριμένα κίτρινα ενδύματα ή τουρμπάνια στους εβραϊκούς πληθυσμούς.
Επίσης, τόσο στη ναζιστική ιδεολογία όσο και σε "θρησκευτικά" ισλαμικά κείμενα (όπως το Κοράνι) συναντάμε έννοιες περί ανωτερότητας μιας ομάδας έναντι των άλλων και περί της κυριαρχίας στον κόσμο.
Κοράνι 3-110: Είστε το καλύτερο έθνος (Ummah) που έχει εμφανιστεί ποτέ στην ανθρωπότητα.
Κοράνι 98-6: Πράγματι, όσοι απίστησαν από τους Ανθρώπους της Βίβλου (Εβραίοι/Χριστιανοί) και τους πολυθεϊστές θα είναι στη φωτιά της Κολάσεως... αυτοί είναι το χειρότερο είδος πλασμάτων.
Αυτό που γοήτευσε τον Χίτλερ είναι ο ολοκληρωτικός χαρακτήρας του ισλάμ και υποταγής στον ηγέτη. Και οι δύο ιδεολογίες χωρίζουν τον κόσμο αυστηρά στα δύο
-Ο Ναζισμός σε Άριους και Υπανθρώπους
-Το Ισλάμ σε Οίκο του Ισλάμ (Dar al-Islam) και Οίκο του Πολέμου (Dar al-Harb)
Και η άκρα αριστερά, αποδεικνύει μέρα με τι μέρα ότι ουτε αυτή διαφέρει κάπου από το ναζισμό. Ξεκινώντας από το μίσος κατά των Εβραίων, και μέχρι τον ολοκληρωτικό χαρακτήρα.