Παραίτηση Λαγκάρντ ένα χρόνο πριν τη λήξη της θητείας της. Δύο πιθανοί λόγοι: α) να ορισθεί τώρα ο νέος πρόεδρος της ΕΚΤ, δηλαδή από τη σημερινή σύνθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, (πρακτικά, να έχει λόγο ο Μακρόν και όχι ο/η επόμενος/η πρόεδρος της Γαλλίας), β) να είναι υποψήφια στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του επομένου έτους. Ίσως και για τα δυο.
Η Λαγκάρντ είναι μια πολύ ικανή γυναίκα, το αποδεικνύει η μέχρι τώρα πορεία της, ειδικά όμως η πορεία της *πριν* ασχοληθεί με την πολιτική. Προερχόμενη από ένα μεσαίο οικογενειακό περιβάλλον, χωρίς ειδικές σχέσεις και γνωριμίες, σπούδασε στο γνωστό "αριστερό" πανεπιστήμιο της Nanterre, πήρε ένα πτυχίο Νομικής και μετά μια υποτροφία για να κάνει μεταπτυχιακό στην Αμερική. Εκεί εργάστηκε ως δικηγόρος, ανέβηκε όλη την ιεραρχία, από junior lawyer μέχρι partner και, αν και ξένη, κατέληξε πρόεδρος στη εταιρεία που την προσέλαβε· η οποία τυγχάνει να είναι η μεγαλύτερη δικηγορική εταιρεία των ΗΠΑ. Με άλλα λόγια έφτασε στην κορυφή μέσα στο πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον του κόσμου, εκεί που δεν σε κάνουν ούτε εταίρο ούτε πρόεδρο αν δεν τους φέρεις (πολλά) λεφτά. Πιστεύω λοιπόν ότι κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αξία της.
Η συνέχεια είναι γνωστή: την συνέστησαν στον Σαρκοζί και από εκεί ξεκίνησε η πολιτική της καριέρα. Εδώ υπάρχουν τα συν και τα πλην.
Ως υπουργός οικονομικών της Γαλλίας ήταν απλά "αξιοπρεπής", χωρίς να διακριθεί για κάτι το ιδιαίτερο, εντούτοις χειρίστηκε την κρίση του 2008, πράγμα που σίγουρα είναι προσόν για την σημερινή ταραγμένη εποχή (και κυρίως γι αυτήν που έρχεται). Η σχέση της με τον Σαρκοζί μάλλον την έβλαψε, παρά λίγο δε να της στοιχίσει την μετέπειτα καριέρα της. Ιδιαίτερα σε μία περίπτωση όπου, προφανώς κατ' εντολήν του, απεμπόλησε τα διακαιώματα του δημοσίου σε μεγάλη υπόθεση, εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, όπου εμπλεκόταν ένας όχι-και-τόσο-καθαρός επιχειρηματίας. Εξαιτίας αυτού έγινε αντικείμενο έρευνας της αστυνομίας, που επέδραμε στο σπίτι της και κατάσχεσε διάφορα έγγραφα, (μεταξύ αυτών και ένα δικό της χειρόγραφο στο οποίο υμνούσε σε προσωπική βάση τον Σαρκοζί ("τα χρωστάω όλα σε σένα" κλπ). Πιθανόν αυτά να έχουν ξεχαστεί τώρα, αλλά σίγουρα θα βγουν πάλι στην επιφάνεια εάν είναι υποψήφια για την προεδρία.
Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα μιας τυχόν υποψηφιότητας της Λαγκάρντ δεν είναι αυτό. Το ζήτημα που θα απασχολήσει κυρίως τους πολίτες είναι η ταύτιση της Λαγκάρντ με τους ευρωπαϊκούς και τους διεθνείς θεσμούς. Αυτούς δηλαδή για τους οποίους ένα μεγάλο τμήμα της γαλλικής κοινωνίας διαμαρτύρεται, (οι "ντιρεκτίβες" των Βρυξελλών, τα Mercosur κλπ). Θα παίξει δηλαδή το Λαγκάρντ-τεχνοκράτης ικανή να διαχειριστεί τα περίπλοκα διεθνή θέματα vs. το Λαγκάρντ-άνθρωπος του ευρωπαϊκού κατεστημένου. Τί θα επικρατήσει στο τέλος; Άγνωστο και πολύ νωρίς για να έχουμε μια σοβαρή άποψη. Έχουμε μπροστά μας άλλους έξι μήνες.
