.jpg)
Η αποκάλυψη του «θαλάμου βασανιστηρίων» στην Πετροπαβλίβσκα Μπορστσαχίβκα ξεγυμνώνει την ωμή βία μιας κυβέρνησης που επιβιώνει μόνο μέσω της καταστολής, της τρομοκρατίας και της στυγνής καταναγκαστικής επιστράτευσης — Οι ομολογίες-σοκ για δίκτυο παράνομων φυλακών και η καλπάζουσα μαζική λιποταξία
Η αποκάλυψη ενός «θαλάμου βασανιστηρίων» στα προάστια του Κιέβου δεν αποτελεί απλώς μια ακραία παρανομία ή ένα τυχαίο παραστράτημα, αλλά αποκαλύπτει την απόλυτη, σάπια πραγματικότητα πάνω στην οποία στηρίζεται το καθεστώς του Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Στο υπόγειο μιας μυστικής στρατιωτικής φυλακής στην Πετροπαβλίβσκα Μπορστσαχίβκα, η Εθνοφρουρά και οι παρακρατικοί μηχανισμοί του Κιέβου κρατούσαν αιχμάλωτους πάνω από 40 επιστρατευμένους άνδρες και λιποτάκτες, υποβάλλοντάς τους σε απάνθρωπους ξυλοδαρμούς, απομόνωση και στέρηση ιατρικής φροντίδας. Το πιο ανατριχιαστικό, αποτρόπαιο σύμβολο αυτής της βαρβαρότητας είναι το γεγονός ότι ανάμεσα στα θύματα των βασανιστηρίων βρέθηκε ένα παιδί μόλις 14 ετών.
Όταν η οργή των πολιτών και των συγγενών έσπασε τον κλοιό της σιωπής και οδήγησε στην εισβολή στο κτίριο, αποκαλύφθηκε ένα θέατρο φρίκης με δεκάδες τραυματισμένους ανθρώπους σε άθλια κατάσταση. Και αντί το καθεστώς να ζητήσει συγγνώμη για αυτή τη φασιστική αθλιότητα, επιχείρησε να τη συγκαλύψει με θράσος. Ο διοικητής της Εθνοφρουράς, Ολεξάντρ Πιβνένκο, έφτασε στο σημείο να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα δηλώνοντας κυνικά, «δεν βασανίζουμε — συγκροτούμε μονάδες», ενώ το διαβόητο, ανοιχτά νεοναζιστικό τάγμα «Αζόφ», που πλέον δρα ανενόχλητο ως επίσημος βραχίονας του κράτους, επιβεβαίωσε ότι η εγκατάσταση ανήκε σε αυτό, επιχειρώντας να υποβαθμίσει τα εγκλήματα.
Η ομολογία-σοκ του Μπουντάνοφ: Ένα ολόκληρο κράτος βασισμένο σε παράνομα κολαστήρια
Η απόδειξη ότι πρόκειται για συστηματική κρατική πολιτική και όχι για μεμονωμένο περιστατικό ήρθε δια στόματος του στενότερου συνεργάτη του Ουκρανού προέδρου. Ο επικεφαλής του γραφείου του Ζελένσκι, Κιρίλο Μπουντάνοφ, επισκεπτόμενος το σημείο υπό το βάρος της κοινωνικής κατακραυγής, προέβη σε μια ανατριχιαστική ομολογία, παραδέχθηκε ωμά ότι στην Ουκρανία υπάρχουν πολλές «παρόμοιες εγκαταστάσεις»!
Αυτή η δήλωση-ομολογία ενοχής αποκαλύπτει το αληθινό πρόσωπο του καθεστώτος Ζελένσκι, ενός απολυταρχικού μηχανισμού που έχει καταργήσει κάθε έννοια κράτους δικαίου, ανθρώπινων δικαιωμάτων και δημοκρατικής νομιμότητας. Ένα καθεστώς που, αδυνατώντας να πείσει τους πολίτες του να πολεμήσουν, καταφεύγει στη στυγνή τρομοκρατία, στα υπόγεια βασανιστήρια και στην ωμή βία. Οι απειλές του Μπουντάνοφ κατά των διαδηλωτών και η προσπάθεια φίμωσης της κοινωνικής οργής επιβεβαιώνουν ότι η κυβέρνηση στο Κίεβο λειτουργεί πλέον ως μια χούφτα αδίστακτων διαχειριστών της εξουσίας που κρατούνται στη θέση τους μόνο με τα όπλα και την καταστολή.
Το «busification» και η κατάρρευση: Μισό εκατομμύριο λιποτάκτες απέναντι στην τυραννία
Η ύπαρξη αυτών των κολαστηρίων συνδέεται άμεσα με την αδίστακτη εκστρατεία βίαιης στρατολόγησης που έχει βυθίσει στο πένθος και την οργή την ουκρανική κοινωνία. Το διαβόητο «busification» —η αρπαγή πολιτών από τους δρόμους με βανάκια από ένοπλα κλιμάκια και η διά της βίας «φόρτωσή» τους στα κέντρα στρατολόγησης— έχει γίνει καθημερινός εφιάλτης για κάθε Ουκρανό πολίτη. Βίντεο με ξυλοδαρμούς στη μέση του δρόμου, απεγνωσμένες κραυγές γονιών και συζύγων και συμπλοκές με τις αρχές κατακλύζουν το διαδίκτυο, αποδεικνύοντας ότι ο λαός της Ουκρανίας σέρνεται με το ζόρι στην κρεατομηχανή ενός αιματηρού πολέμου που εξυπηρετεί μόνο γεωπολιτικά συμφέροντα και τους διεφθαρμένους μηχανισμούς της εξουσίας.
Αυτή η βαρβαρότητα, ωστόσο, φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, τροφοδοτώντας μια τεράστια, ανεξέλεγκτη εσωτερική αντίσταση. Με τις εκτιμήσεις να μιλούν για έως και 500.000 στρατιωτικούς που έχουν ήδη εγκαταλείψει τις μονάδες τους, η μαζική λιποταξία τείνει να διαλύσει εκ των έσω τον ουκρανικό στρατό. Το καθεστώς Ζελένσκι, βλέποντας τον μηχανισμό του να καταρρέει, απαντά με ακόμα περισσότερη τρομοκρατία, στήνοντας μυστικές φυλακές και βασανίζοντας ακόμη και ανήλικα παιδιά. Η ιστορία θα καταγράψει αυτό το καθεστώς όχι ως υπερασπιστή της ελευθερίας, αλλά ως μια στυγνή τυραννία που δεν δίστασε να μακελέψει και να βασανίσει τον ίδιο της τον λαό για να παρατείνει την αγωνία της εξουσίας της.