Την ώρα που τέσσερις στους δέκα νέους αδυνατούν να νοικιάσουν σπίτι και η συγκατοίκηση με αγνώστους γίνεται μονόδρομος επιβίωσης, το επιτελικό κράτος παρακολουθεί απαθώς την εξαθλίωση της νέας γενιάς, αρνούμενο πεισματικά να λάβει ουσιαστικά μέτρα κατά της ασυδοσίας και της αισχροκέρδειας.
Η αποκαλυπτική πανελλαδική έρευνα του MyRoomie έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πιο oδυνηρό και αμείλικτο τρόπο την κοινωνική χρεοκοπία της πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όταν το 42% των πολιτών ηλικίας 18 έως 48 ετών δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να νοικιάσει μόνο του κατοικία, με το ποσοστό της απόγνωσης να εκτινάσσεται στο συντριπτικό 83% στις νεότερες ηλικίες 18–26 ετών, η κυβέρνηση εξακολουθεί να ζει σε έναν παράλληλο κόσμο, πανηγυρίζοντας για δήθεν οικονομικά θαύματα και «success stories».
Το θεμελιώδες δικαίωμα στην αυτόνομη διαβίωση, στην αξιοπρέπεια και στην κατοικία έχει μετατραπεί σε απαγορευτικό προνόμιο για λίγους. Τα εξωφρενικά, ασφυκτικά ενοίκια σαρώνουν το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, διαλύοντας κάθε προοπτική επαγγελματικής και προσωπικής αποκατάστασης για τη νεολαία. Αντί για ουσιαστικές παρεμβάσεις ανακούφισης, όπως είναι η επιβολή πραγματικού πλαφόν στις τιμές, η αυστηρή ρύθμιση της αγοράς ή η μαζική δημιουργία αποθέματος κοινωνικής κατοικίας, το Μέγαρο Μαξίμου αντιμετωπίζει τη στεγαστική κρίση σαν ένα «φυσικό φαινόμενο» για το οποίο δεν φέρει καμία ευθύνη, αφήνοντας τους νέους έρμαια στην ασυδοσία των ιδιοκτητών και των κερδοσκοπικών funds.
Η συγκατοίκηση της ανάγκης και η απροκάλυπτη κυβερνητική συνενοχή
Η πραγματικότητα που καταγράφεται στα ευρήματα —όπου έξι στους δέκα πολίτες αναγκάζονται να εξετάσουν το ενδεχόμενο να μοιραστούν στέγη με αγνώστους αποκλειστικά και μόνο εξαιτίας του δυσβάσταχτου κόστους ζωής— συνιστά όνειδος για μια ευρωπαϊκή χώρα του 2026. Η ελληνική κοινωνία οδηγείται σε μια πρωτοφανή οπισθοδρόμηση, όπου η αυτοοργάνωση εκ των ένδον αποτελεί την μόνη σανίδα σωτηρίας για να μη μείνουν οι πολίτες στον δρόμο.
Ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες, όπως οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες και διπλούς φόβους για την ασφάλειά τους, βιώνουν καθημερινά την εγκατάλειψη. Την ίδια στιγμή, το επιτελικό κράτος περιορίζεται σε επικοινωνιακές φούσκες, προτείνοντας ανώδυνα επιδόματα-φιλοδωρήματα που εξαφανίζονται πριν καν φτάσουν στην τσέπη του ενοικιαστή. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, απόλυτα προσηλωμένη στην εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων, της πολιτικής των Golden Visa και της ανεξέλεγκτης τουριστικοποίησης των πόλεων, έχει καταδικάσει τη νέα γενιά σε καθεστώς διαρκούς οικονομικής ασφυξίας. Η στεγαστική κρίση δεν είναι παρά το ορατό σύμπτωμα μιας πολιτικής που θεωρεί τη στέγη απλό εμπόρευμα και τους νέους αναλώσιμους, αποδεικνύοντας ότι η αλλαγή αυτής της πορείας αποτελεί πλέον υπαρξιακή ανάγκη για την κοινωνία.
https://periodista.gr/
