Εγκλωβισμένο σε μια θολή πραγματικότητα και επιχειρώντας να διαχειριστεί την οργή της παραδοσιακής του βάσης, το επιτελικό κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη καταφεύγει ξανά στα γνωστά επικοινωνιακά τερτίπια. Η ωμή παραδοχή ότι πλήγωσαν τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους με την αλαζονική τους ατζέντα και η εμμονή σε ποσοστά φαντασίας αποκαλύπτουν τον πολιτικό πανικό της κυβέρνησης
Σε μια προσπάθεια να διαχειριστεί τις τεράστιες πολιτικές πληγές που η ίδια η κυβέρνηση άνοιξε, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης αναγκάστηκε να παραδεχθεί αυτό που ολόκληρη η κοινωνία γνωρίζει, ότι ο τρόπος με τον οποίο επιβλήθηκε ο νόμος για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών «πλήγωσε» ανεπανόρθωτα ένα μεγάλο τμήμα της παραδοσιακής εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας. Την ώρα που το Μαξίμου περιφρονούσε τις αγωνίες και τις αξίες των παραδοσιακών δεξιών ψηφοφόρων, βαφτίζοντας «προοδευτισμό» την αποκοπή από τις ρίζες της παράταξης, τώρα επιχειρεί με επικοινωνιακές αλχημείες να συμμαζεψέ τα ασυμμάζευτα.
Η παραδοχή αυτή δεν συνιστά πράξη αυτοκριτικής, αλλά ομολογία αποτυχίας. Δείχνει ότι η σημερινή ηγετική ομάδα της ΝΔ έχει αποκοπεί πλήρως από τον πατριωτικό και λαϊκό κόσμο που την κράτησε στην εξουσία, θυσιάζοντας τις αρχές της στον βωμό μιας αποστειρωμένης, «lifestyle» τεχנוκρατίας. Και την ίδια στιγμή, αντί να απολογηθεί για τη διάλυση του κοινωνικού ιστού, την ακρίβεια και την υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, ο κ. Μαρινάκης καταφεύγει σε αλαζονικές εξαγγελίες για «αυτοδυναμία από το 31% στο 38%», επιβεβαιώνοντας ότι το Μέγαρο Μαξίμου ζει σε έναν αποκομμένο από την πραγματικότητα κόσμο.
Ο φόβος απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά και η αδιέξοδη στρατηγική του εκβιασμού
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική ήταν η στάση του κυβερνητικού εκπροσώπου απέναντι στα σενάρια και τις πολιτικές κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Με τη δήλωσή του ότι η κυβέρνηση «θα αντιπαρατεθεί πολιτικά» αν προκύψει νέο κόμμα, ο κ. Μαρινάκης πρόδωσε τον κρυφό εφιάλτη του Μαξίμου. Το γεγονός ότι η φωνή του Αντώνη Σαμαρά εκφράζει τη συντριπτική πλειοψηφία της αγανακτημένης βάσης της ΝΔ, η οποία γυρίζει την πλάτη στην καθεστωτική αλαζονεία.
Όταν η κυβέρνηση επικαλείται την «αυτοδυναμία» όχι ως εργαλεία ανάπτυξης, αλλά ως «μονόδρομο επιβίωσης» για να συγκαλύψει τα αλλεπάλληλα λάθη της, το μόνο που πετυχαίνει είναι να εξοργίζει ακόμη περισσότερο τους πολίτες. Ο ελληνικός λαός έχει μπουχτήσει από τα ψεύτικα διλήμματα, την επικοινωνιακή διαχείριση και την υπονόμευση των εθνικών και κοινωνικών συμφερόντων. Η κατηφόρα του Μητσοτακισμού δεν κρύβεται πίσω από τα στημένα ποσοστά των δημοσκοπήσεων ούτε από τις κούφιες απειλές του κυβερνητικού εκπροσώπου. Η οργή της κοινωνίας είναι πλέον ώριμη και έτοιμη να γκρεμίσει το επιτελικό οικοδόμημα της αλαζονείας.