Η Ρένα Δούρου χτυπά καμπανάκι για το θρυμματισμένο προοδευτικό στρατόπεδο, βάζει στο στόχαστρο τα «ή εμείς ή κανείς» και προειδοποιεί ότι, αν οι δυνάμεις της Κεντροαριστεράς δεν βρουν κοινό βηματισμό, η ΝΔ θα μείνει στο Μαξίμου για άλλα τέσσερα χρόνια
Όποιος είχε αμφιβολίες για το πόσο διψά ο ΣΥΡΙΖΑ για εταίρους πριν από τις κάλπες, πήρε την απάντησή του. Η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Ρένα Δούρου, βγήκε μπροστά με νέο δημόσιο κάλεσμα και ξεκαθάρισε πού ποντάρει η Κουμουνδούρου: σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο με όσο το δυνατόν περισσότερους «προοδευτικούς» συμμάχους.
Οι δύο «παραλήπτες» της πρόσκλησης
Το μήνυμα έχει δύο συγκεκριμένες διευθύνσεις: το ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Σε αυτούς απευθύνεται κυρίως η Κουμουνδούρου, ελπίζοντας ότι θα ακούσουν το κάλεσμα.
Και αν πουν «όχι»; Σχέδιο Β
Η Δούρου, πάντως, φρόντισε να αφήσει ανοιχτή και την πίσω πόρτα. Αν η πρόσκληση πέσει στο κενό, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμος να δώσει τη μάχη μόνος του, χωρίς συμμάχους.
Πυρά στο «ή εμείς ή κανείς»
Η επικεφαλής της Κ.Ο. δεν κρύβει ότι ανησυχεί σοβαρά για τα κομμάτια στα οποία έχει σπάσει ο προοδευτικός χώρος και για το πόσο καιρό κρατά αυτή η εικόνα. Ζητά από ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ να αφήσουν πίσω τους τη λογική του «ο καθένας στο μαντρί του» και τα σχέδια για αυτοδύναμη κυριαρχία. Βάζει μάλιστα στο στόχαστρο ονομαστικά δύο συνθήματα που, κατά την ίδια, ανήκουν σε άλλες εποχές: το «νίκη με μία ψήφο» και το «ή εμείς ή κανείς».
Το αντάλλαγμα που προσφέρει; Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει πρόθυμος για πραγματικές συνεργασίες, με έναν όρο που δεν διαπραγματεύεται: να υπάρξει γερή κοινή βάση προγράμματος.
Η «καμπάνα» για τη ΝΔ
Το κάλεσμα δεν ήρθε χωρίς προειδοποίηση. Κατά την εκτίμηση της Δούρου, αν οι προοδευτικές δυνάμεις δεν τα βρουν με ειλικρίνεια, η ΝΔ θα έχει ανοιχτό δρόμο για να μείνει στην εξουσία ακόμη μία ολόκληρη τετραετία, πατώντας πάνω στη διάσπαση των αντιπάλων της.
Ενότητα… αλλά χωρίς να σβήσει η ταυτότητα
Εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ περπατά σε τεντωμένο σχοινί. Από τη μία, κυνηγά με πάθος τη συμπόρευση. Από την άλλη, επιμένει ότι κανείς τρίτος δεν θα του υπαγορεύσει τη στάση του και ότι το πολιτικό του στίγμα μένει ανέπαφο.
Παράλληλα, συνεχίζει να «χτυπά την πόρτα» των υπόλοιπων, με ένα επιχείρημα που επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους: χωρίς κοινό μέτωπο, η πολιτική αλλαγή κινδυνεύει να μείνει στα χαρτιά.
Ποιος θα κάτσει στο τραπέζι;
Το ερώτημα που απασχολεί πλέον όλους είναι ποιος θα πει «ναι» στο προσκλητήριο. Και, κυρίως, με ποιους όρους θα καθίσουν οι πιθανοί σύμμαχοι απέναντι ο ένας στον άλλον.
.jpg)
