Το να κρίνει ο κάθε ιδεοληπτικός του πληκτρολογίου και οχι μόνο,το καλλιτεχνικό μέγεθος της ΜΑΝΤΟΝΑ , στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας ειναι ο κανόνας.
Ούτε αυτό με ενοχλεί. Άλλωστε δημόσιο πρόσωπο
είναι και καθημερινά βρίσκεται εκτεθειμένη σε δημόσια θέα. Πολλές φορές επιδιώκοντας την δημοσιότητα.
Το πρόβλημα βρίσκεται στούς λόγους της κριτικής και στην προσπάθεια απαξίωσης της απο ογκόλιθους της τέχνης όπως, Λαζόπουλος,Ακρίτα, Ζαραλίκος ,Κραουνακης , Τουμασάτου κλπ
Ούτε ο ρόλος της ως ΕΒΙΤΑ ΠΕΡΟΝ τους συγκίνησε.Μάλλον τον διέγραψαν.
Ενόχλησε ο χαιρετισμός της παρουσίασης της στην ΕΛΛΑΔΑ απο τον πρωθυπουργό , ο " γκλαμουράτος " εορτασμός των γενεθλίων της αλλά πρό πάντων η αναφορά της στην χριστιανική της πίστη εν συνδυασμώ με τίς επισκέψεις σε ορθόδοξα μοναστήρια.
Ούτε σκέψη για την προσφορά της στην τουριστική προβολή της χώρας.
ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ μια ΜΑΝΤΟΝΑ να κατέβαινε απο το αεροπλάνο με σάλι αλλά ΑΡΑΦΑΤ τυλιγμένη με παλαιστινιακή σημαία να δηλώνει συμπαράσταση στούς αγώνες της ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ και να ζητούσε τη σύλληψη και προσαγωγή σε δίκη του ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ.
Επι ένα μήνα θα ήταν πρωτοσέλιδο με ύμνους για την παγκόσμια καλλιτεχνική της προσφορά από όλο το αριστερό συνονθύλευμα.
