Η ηχηρή απάντηση του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ στον Παύλο Τσίμα για τα σενάρια «συνωμοσίας» – Πώς εξέθεσε το ρήγμα στη Νέα Δημοκρατία, στέλνοντας τον λογαριασμό στο Μαξίμου
Με μια φράση που προκάλεσε σεισμό στο πολιτικό σκηνικό, ο Ευάγγελος Βενιζέλος επέστρεψε τα πυρά που δέχεται από το Μέγαρο Μαξίμου. Ερωτηθείς από τον Παύλο Τσίμα για τις φήμες που τον θέλουν να «μαγειρεύει» με τους Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή την πτώση της κυβέρνησης, ο κ. Βενιζέλος δεν έχασε την ευκαιρία να αναδείξει την εσωτερική αποσύνθεση της γαλάζιας παράταξης. «Να κοιτάξει ο κ. Μητσοτάκης τι έχει συμβεί στο κόμμα του και οι δύο πρώην ηγέτες του κόμματός του αντιδρούν», δήλωσε με νόημα, μετατρέποντας μια ερώτηση-παγίδα σε έναν πολιτικό εφιάλτη για τον πρωθυπουργό. Είναι προφανές ότι ο Βενιζέλος δεν χρειάζεται να «ρίξει» καμία κυβέρνηση· αρκείται στο να δείχνει προς την κατεύθυνση όπου οι δύο πρώην πρωθυπουργοί έχουν ήδη τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια του Μητσοτάκη.
Σαμαράς – Βενιζέλος: Μια σχέση «χαλυβδωμένη» στο πεδίο των μνημονίων
Ο κ. Βενιζέλος υπενθύμισε με νόημα τη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, χαρακτηρίζοντάς την ως μια «προσφορά στη διάσωση της χώρας». Με μια κίνηση-ματ, υπογράμμισε ότι η Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά ήταν αυτή που προσχώρησε στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ για τα προγράμματα προσαρμογής, ενώ τόνισε ότι ο Μεσσήνιος πολιτικός αποδέχθηκε πλήρως τις δικές του απόψεις στην εξωτερική πολιτική. Με αυτόν τον τρόπο, ο Βενιζέλος όχι μόνο υπερασπίστηκε την κοινή ιστορική τους εμπειρία, αλλά «άδειασσε» και την τωρινή ηγεσία της ΝΔ, υπονοώντας ότι η τότε συνεργασία είχε μια θεσμική σοβαρότητα που σήμερα αγνοείται.
Η «αμοιβαία εκτίμηση» με τον Καραμανλή και το καρφί για τη Θεσσαλονίκη
Όσο για τον Κώστα Καραμανλή, ο Ευάγγελος Βενιζέλος μίλησε για μια «βαθιά αμοιβαία εκτίμηση», επικαλούμενος τα κοινά τους χρόνια στα έδρανα της Θεσσαλονίκης και την κοινή τους αγωνία για τη χώρα. Αν και απέφυγε να μιλήσει για ταύτιση στόχων, η αναφορά του σε «ανθρώπους που αγωνιούν» λειτούργησε ως έμμεση αιχμή για την έλλειψη τέτοιας αγωνίας από το περιβάλλον του Μαξίμου. Το γεγονός ότι ένας κορυφαίος θεσμικός παίκτης όπως ο Βενιζέλος συνομιλεί και εκτιμά τους δύο εσωκομματικούς αντιπάλους του Μητσοτάκη, δημιουργεί μια εικόνα πολιτικής απομόνωσης για τον νυν πρωθυπουργό, την οποία ο Βενιζέλος φρόντισε να αναδείξει με τον πλέον δηκτικό τρόπο.
Το τέλος του αφηγήματος περί «υπονομευτών»
Η παρέμβαση Βενιζέλου βάζει τέλος στις προσπάθειες του επικοινωνιακού επιτελείου της κυβέρνησης να κατασκευάσει εσωτερικούς εχθρούς. Όταν ο ίδιος ο αρχιτέκτονας της συνταγματικής ορθότητας λέει στον πρωθυπουργό να «κοιτάξει το σπίτι του», η συζήτηση για «κέντρα που θέλουν να ρίξουν τον Μητσοτάκη» καταρρέει. Το πρόβλημα του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είναι ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς ή ο Καραμανλής· είναι η ίδια η πραγματικότητα της παράταξής του που πλέον του γυρνά την πλάτη, με τον Βαγγέλη να κρατά απλώς τον καθρέφτη.
