Η ομολογία του σμηνάρχου-πράκτορα που πούλησε νατοϊκά απόρρητα για τα υποβρύχια – Στο μικροσκόπιο COSCO, απόστρατοι και εταιρείες-βιτρίνες του Πεκίνου – Η ώρα της ψηφιακής «εκκαθάρισης» στις εθνικές υποδομές και η στρατηγική απάντηση των ΗΠΑ στην Ελευσίνα – Πώς η κυβερνοασφάλεια μετατρέπεται σε «μαύρη τρύπα» των Ενόπλων Δυνάμεων
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η σύλληψη του 50χρονου σμηνάρχου, Διοικητή της 128 Σμηναρχίας στο Καβούρι, αποτελεί την κορυφή ενός παγόβουνου που εκτείνεται βαθιά στον στρατηγικό ιστό της χώρας. Η έρευνα, που ξεκίνησε μετά από επείγον σήμα της CIA προς την ΕΥΠ τον περασμένο Οκτώβριο, αποκάλυψε ότι ο αξιωματικός –θεωρούμενος «γκουρού» της κυβερνοασφάλειας– διέρρεε επί μήνες απόρρητα στοιχεία του ΝΑΤΟ στην Κίνα έναντι αμοιβής.
Η ομολογία του σοκάρει: χρησιμοποιούσε εξειδικευμένο κινεζικό λογισμικό για να μεταδίδει πληροφορίες σχετικά με τις συχνότητες επικοινωνιών κρίσιμων οπλικών συστημάτων και νατοϊκών υποβρυχίων. Η δράση του θέτει σε άμεσο κίνδυνο την εθνική ασφάλεια, καθώς ο αξιωματικός, ως αξιολογητής της Συμμαχίας, είχε πρόσβαση στα ευαίσθητα συστήματα CIS (Συστήματα Πληροφοριών).
Μαρκάρισμα σε COSCO, απόστρατους και κινεζικές επενδύσεις
Η αποκάλυψη αυτή έδωσε το σύνθημα στις αμερικανικές υπηρεσίες, υπό την καθοδήγηση της Πρέσβη Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, να ξεκινήσουν μια «επιθετική αξιολόγηση» της κινεζικής παρουσίας στην Ελλάδα. Στο επίκεντρο βρίσκεται η COSCO και το λιμάνι του Πειραιά, με την κινεζική πρεσβεία να εκφράζει φόβους για επικείμενη «επίθεση» στα επενδυτικά της συμφέροντα.
Παράλληλα, οι αμερικανικές υπηρεσίες σε συνεργασία με την ΕΥΠ έχουν ήδη «μαρκάρει» όλους τους απόστρατους αξιωματικούς που εργάζονται σε κινεζικές επιχειρήσεις, εντοπίζοντας δύο ύποπτες περιπτώσεις που ενδέχεται να έχουν την τύχη του σμηνάρχου. Ως αντίβαρο στην κινεζική διείσδυση, οι ΗΠΑ επιταχύνουν τις επενδύσεις τους στο λιμάνι της Ελευσίνας, επιδιώκοντας να περιορίσουν τον στρατηγικό έλεγχο του Πεκίνου στην Ανατολική Μεσόγειο.
Κερκόπορτες στα συστήματα CCTV και την κυβερνοασφάλεια
Η έρευνα επεκτείνεται πλέον σε κινεζικούς τεχνολογικούς κολοσσούς και ελληνικές εταιρείες που θεωρούνται «αγωγοί» της κινεζικής επιρροής. Η ανησυχία εστιάζεται στην πιθανή ύπαρξη «backdoors» (κερκόπορτων) σε λογισμικά και συστήματα CCTV (βιντεοεπιτήρησης) που είναι εγκατεστημένα σε ευαίσθητες κρατικές υποδομές.
Η Αθήνα καλείται τώρα να ευθυγραμμιστεί με το αμερικανικό πρότυπο NDAA και τις ευρωπαϊκές οδηγίες (NIS2, Cybersecurity Act), προχωρώντας ενδεχομένως στην αποξήλωση κινεζικού εξοπλισμού από υπουργεία και στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Η μάχη για την κυβερνοασφάλεια εισέρχεται στην πιο σκληρή της φάση, με τις «επιχειρηματικές εκκαθαρίσεις» να θεωρούνται πλέον μονόδρομος για τη διασφάλιση των νατοϊκών δικτύων.