Το εύθραυστο αφήγημα του οικονομικού θαύματος, οι αυστηρές προειδοποιήσεις της Κομισιόν που θάφτηκαν σκόπιμα και η τεχνητή ευφορία των αγορών – Το τέλος της ομηρίας και οι κρυφές διαρθρωτικές νάρκες
Το οικονομικό επιτελείο έσπευσε να στήσει πρόωρους πανηγυρισμούς για την τυπική απαλλαγή της χώρας από τον εξευτελιστικό βραχνά των μακροοικονομικών ανισορροπιών, παρουσιάζοντας μια ειδυλλιακή, σχεδόν αψεγάδιαστη εικόνα στους ιθαγενείς. Η Κομισιόν διέγραψε μεν την Αθήνα από τη μαύρη λίστα της 16ετούς εποπτείας, ωστόσο τόσο η ίδια όσο και ο ΟΟΣΑ άφησαν βαθιά, σκοτεινά υπονοούμενα για τις διαρθρωτικές αδυναμίες που επιμένουν να ναρκοθετούν το μέλλον. Το κυβερνητικό αφήγημα της δήθεν ισχυρής ανθεκτικότητας απέναντι στις διεθνείς γεωπολιτικές φουρτούνες προσκρούει βίαια στις αυστηρές επισημάνσεις των τεχνοκρατών, οι οποίοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για κομβικούς τομείς που απαιτούν άμεσες μεταρρυθμίσεις και όχι επικίνδυνο εφησυχασμό. Το γεγονός ότι δέκα άλλα κράτη της ευρωζώνης παραπαίουν στο έλλειμμα δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συγχωροχάρτι για τις εγχώριες παθογένειες που απλώς κρύβονται πρόχειρα κάτω από το χαλί της στατιστικής ευημερίας.
Ο τεχνητός ενθουσιασμός των αγορών και η λογιστική οφθαλμαπάτη
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα διψάει για ευχάριστες ειδήσεις, τιμολογώντας πρόσκαιρα την άγρια δημοσιονομική πειθαρχία που επιβάλλεται μέσα από τα δυσβάσταχτα, στραγγαλιστικά πρωτογενή πλεονάσματα. Η αποκλιμάκωση στην απόδοση του εγχώριου δεκαετούς ομολόγου στο 3,7%, αφήνοντας οριακά πίσω το ιταλικό χρέος του 3,78%, προβάλλεται ως απόλυτος θρίαμβος, την ώρα που οι ξένοι οίκοι απλώς περιμένουν στη γωνία για τον φθινοπωρινό γύρο αξιολογήσεων. Οι καλλιεργούμενες προσδοκίες για μια επικείμενη αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας συντηρούν ένα κλίμα τεχνητής επενδυτικής ευφορίας, αγνοώντας επιδεικτικά πως η ταχεία μείωση του χρέους βασίζεται αποκλειστικά σε μαθηματικές προβλέψεις και όχι σε μια στιβαρή, παραγωγική ανασυγκρότηση της ρημαγμένης πραγματικής οικονομίας.
Το παραμύθι της ανάπτυξης και τα νούμερα που δεν λένε την αλήθεια
Η εικονική ανωτερότητα απέναντι στα παραδοσιακά μεγαθήρια της Ευρώπης δεν αρκεί για να ξορκίσει τις σοβαρές αβεβαιότητες της επόμενης ημέρας. Οι εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ για ρυθμό ανάπτυξης 1,9% φέτος και η ελαφρώς πιο συγκρατημένη πρόβλεψη της Κομισιόν για 1,8% το 2026, φαντάζουν εντυπωσιακές μόνο εάν συγκριθούν με την απόλυτη παρακμή και στασιμότητα της Γερμανίας ή της Γαλλίας. Παράλληλα, το αφήγημα της διάσωσης στηρίζεται στη θεωρητική αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους, το οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τοποθετεί στο διόλου ευκαταφρόνητο 140,7% του ΑΕΠ για την τρέχουσα χρονιά. Πίσω από τη λαμπερή βιτρίνα αυτών των ψυχρών αριθμών, ελλοχεύει μόνιμα ο κίνδυνος μιας βίαιης προσγείωσης στη σκληρή πραγματικότητα, η οποία απέχει παρασάγγας από τα κυβερνητικά πανηγύρια.
