Αθήνα ακούς;

 

Σαββατοκύριακο στα χωριά του κάμπου της Ξάνθης και της Κομοτηνής. Τα χωριά που άλλοτε έσφυζαν από ζωή τώρα άδεια. Οι νέοι φεύγουν, οι γέροι πεθαίνουν, τα σχολεία κλείνουν. Τα σπίτια και τα χωράφια πουλιούνται από τους κληρονόμους σε μουσουλμάνους αγοραστές που διαθετουν ρευστότητα και είναι πρόθυμοι να πληρώσουν όσο όσο. Η γη αλλάζει χέρια. Η Θράκη χάνεται και δε θα χρειαστεί να πέσει ούτε μια ντουφεκιά. Η Θράκη κείται μακράν.Οι τελευταίοι Ακρίτες πεταμένοι στο περιθώριο, τιμωρημένοι επειδή αγάπησαν την Ελλάδα και την Ελληνομάνα Θράκη.Από το 1922 έως το 1974 υπήρχε μια απόσταση 52 ετών. Πρώτα χάθηκαν η Μικρά Ασία και η Ανατ Θράκη και μετά η μισή Κύπρος. Από το 1974 μέχρι το 2026 υπάρχει μια απόσταση πάλι 52 ετών.Είναι ζήτημα χρόνου μια νέα Εθνική Τραγωδία.Δεν αξίζουμε τέτοια τύχη λένε οι αφοπλισμένοι και παροπλισμένο Ακρίτες κι ένα δάκρυ πικρίας κυλάει από το τραχύ πρόσωπο τους. Δεν αξίζει τέτοια τύχη η Θράκη μας, δεν αξίζει τέτοια τύχη η Ελλάδα, δεν αξίζει τέτοια τύχη ο Ελληνισμός.Κρίμα γιατί κάποτε οι Κρητικοί και οι Μανιάτες ήταν ένδοξοι Μακεδονιμάχοι και απελευθερώσαν την Θράκη έως την Μαύρη Θάλασσα κι ακόμη παραπέρα. Τί πάθανε οι μεγαλωμένοι εις τας Αθήνας απόγονοι τους;Γιατί τόση αδιαφορία;Σώστε τη Θράκη τώρα όσο προλαβαίνετε, βρείτε τους κατάλληλους ανθρώπους και βάλτε τους μπροστάρηδες. Με ευθυνόφοβους γραφειοκράτες του καναπέ δεν γίνεται δουλειά.Η Αθήνα ανύπαρκτη. Οι Υπηρεσίες εξαφανισμένες.Ας αναλάβουν επιτέλους οι άξιοι.