Τα δισεκατομμύρια που συσσωρεύονται στα ταμεία των τεσσάρων συστημικών ιδρυμάτων την ώρα που η πραγματική οικονομία αστοχεί και στενάζει – Πώς οι διεθνείς οίκοι UBS, Morgan Stanley και Citi αποθεώνουν την αφαίμαξη, βλέποντας «ευκαιρίες» και αυξάνοντας τα payouts στο 70% – Η στροφή στις αδιαφανείς προμήθειες, η επιλεκτική διοχέτευση δανείων μόνο στους ημετέρους και ο εμπαιγμός των καταθετών
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Αναγνώστριες και αναγνώστες μου.
Συντρόφισσες και σύντροφοι.
Όταν οι αριθμοί των ισολογισμών πανηγυρίζουν στα ρετιρέ των τραπεζικών διευθυντηρίων, η ελληνική κοινωνία γνωρίζει πολύ καλά πως ο δικός της λογαριασμός γίνεται όλο και πιο εφιαλτικός. Σας αποκαλύπτω σήμερα την αληθινή, δυσώδη όψη του «επενδυτικού story» που πλασάρουν με θράσος τα συστημικά μέσα: οι τέσσερις συστημικές τράπεζες (Εθνική, Alpha Bank, Eurobank, Πειραιώς) κατάφεραν μέσα σε μόλις έξι μήνες, στο πρώτο εξάμηνο του 2026, να απομυζήσουν από την αγορά το αδιανόητο ποσό των 2,4 δισεκατομμυρίων ευρώ σε καθαρά κέρδη! Με μια απόδοση ενσώματων ιδίων κεφαλαίων που προκαλεί ίλιγγο αγγίζοντας το 12%, το εγχώριο τραπεζικό σύστημα αποδεικνύει πως λειτουργεί ως ένας αδίστακτος μηχανισμός αναδιανομής πλούτου από τους πολλούς προς τους λίγους.
Η αφαίμαξη των προμηθειών και το «άρμεγμα» των πολιτών
Το πλέον εξοργιστικό στοιχείο αυτής της εκρηκτικής κερδοφορίας αποκαλύπτεται στον τρόπο με τον οποίο οι διοικήσεις των τραπεζών σχεδιάζουν την επόμενη μέρα. Βλέποντας πως η περίοδος των επιτοκιακών ουρανοκατέβατων κερδών εξαντλείται, οι τραπεζίτες μετατοπίζουν πλέον το βάρος σε έναν δεύτερο, αδίστακτο πυλώνα: το χαράτσι των προμηθειών και των τραπεζικών χρεώσεων! Οι διεθνείς οίκοι Scope Ratings και UBS αποκαλύπτουν απροκάλυπτα πως τα έσοδα από αμοιβές, προϊόντα προστασίας και διαχείριση πλούτου «εκπλήσσουν θετικά», επιβεβαιώνοντας πως κάθε απλή καθημερινή συναλλαγή του πολίτη μετατρέπεται σε ένα υποχρεωτικό διόδιο που φουσκώνει τα τραπεζικά ταμεία.
Την ίδια στιγμή, η περιβόητη «πιστωτική επέκταση» για την οποία κόπτονται οι αναλυτές, συνιστά άλλον έναν απέλπιδα εμπαιγμό. Η αύξηση των δανείων διοχετεύεται επιλεκτικά και σχεδόν αποκλειστικά σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και έργα υποδομών, με την εταιρική πιστωτική επέκταση να τρέχει με 14,5%, την ώρα που ο μικρομεσαίος επαγγελματίας, ο αγρότης και το νοικοκυριό βρίσκουν την πόρτα του δανεισμού ερμητικά κλειστή.
Το πάρτι των μερισμάτων για τους ξένους μετόχους
Αυτό το πρωτοφανές κύμα κερδοφορίας δεν επιστρέφει φυσικά στην ελληνική οικονομία, αλλά μετατρέπεται σε «χρυσό» κουμπαρά για τους ξένους επενδυτές. Οι αναλύσεις της Morgan Stanley και της UBS βγάζουν τα μάτια: οι τράπεζες προετοιμάζουν εκτόξευση των διανομών μερισμάτων (payouts) στο 60%, 65% έως και 70% για την περίοδο 2026-2028, ετοιμάζοντας ακόμα και «ειδικά μερίσματα» από το τεράστιο κεφαλαιακό μαξιλάρι που συγκέντρωσαν. Στην Εθνική Τράπεζα τα κεφάλαια CET1 εκτοξεύονται στο 17,3%, στην Alpha Bank τα κέρδη οδεύουν να σπάσουν το φράγμα του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ, η Eurobank επεκτείνεται περιφερειακά αγοράζοντας τη Eurolife, και η Πειραιώς βλέπει τα κέρδη της να καλπάζουν προς τα 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ.
Οι ξένοι οίκοι αξιολογούν πως οι ελληνικές τράπεζες διαπραγματεύονται με ένα discount 12% σε σχέση με τις ευρωπαϊκές, πιέζοντας για ακόμα μεγαλύτερη σύγκλιση τιμών στο χρηματιστήριο. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια: το τραπεζικό σύστημα που διασώθηκε επανειλημμένα με τα λεφτά του ελληνικού λαού, σήμερα πανηγυρίζει επειδή προσφέρει αδιανόητες αποδόσεις στους διεθνείς κροίσους, έχοντας μετατρέψει το δημόσιο αγαθό της πίστης σε ένα ασύδοτο, ιδιωτικό καρτέλ. Η ώρα που η κοινωνική οργή θα ζητήσει πίσω τα χρωστούμενα πλησιάζει, και κανένα λογιστικό τρικ των ξένων οίκων δεν θα μπορέσει να χρυσώσει το χάπι της μεγάλης αδικίας.
https://periodista.gr/
.jpeg)
