Η στρατηγική της υπεύθυνης σιωπής μέχρι τη ΔΕΘ, η πολιτική αυτονομία του πρώην πρωθυπουργού και η δομική κριτική στην κυβερνητική παρέκκλιση
Η επιλογή του Κώστα Καραμανλή να διατηρήσει στάση θεσμικής αναμονής μέχρι τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης δεν συνιστά απλή τακτική, αλλά στάση ευθύνης απέναντι στην πολιτική διολίσθηση της χώρας. Απέχοντας από την καθημερινή επικοινωνιακή διαχείριση του Μαξίμου, ο πρώην πρωθυπουργός προστατεύει το κύρος της παράταξης από τις αστοχίες της σημερινής ηγεσίας. Η απόφασή του να παρεμβαίνει μετρώντας τα λόγια του («μία ομιλία τον μήνα») προσφέρει ένα θεσμικό καταφύγιο για τους πολίτες που βλέπουν τις παραδοσιακές αρχές της παράταξης να υποχωρούν μπροστά σε μια συγκεντρωτική και αλαζονική διακυβέρνηση.
Πολιτική αυτονομία απέναντι στην καθεστωτική αντίληψη και η ανάγκη για αποκατάσταση των κοινωνικών και εθνικών ισορροπιών
Η αποχώρηση του Κώστα Καραμανλή από τα βουλευτικά ψηφοδέλτια σφράγισε την πλήρη πολιτική του ανεξαρτησία, επιτρέποντάς του να λειτουργεί ως η ζωντανή συνείδηση της παράταξης. Χωρίς τις δεσμεύσεις της κομματικής πειθαρχίας, ο πρώην πρωθυπουργός ασκεί καίρια και δομημένη κριτική εκεί όπου το κυβερνητικό επιτελείο αποτυγχάνει, από τη θεσμική υποβάθμιση και τα εθνικά θέματα μέχρι την κοινωνική ανασφάλεια. Οι δημόσιες τοποθετήσεις του δεν αποσκοπούν στην υπονόμευση, αλλά λειτουργούν ως αναγκαίο αντίβαρο στις επιλογές του Μαξίμου, υπενθυμίζοντας ότι η παράταξη οφείλει να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και όχι τις επιταγές ενός κλειστού διευθυντηρίου.
