Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, η Θεσσαλονίκη έγινε το σκηνικό μιας απροκάλυπτης πολιτικής υπονόμευσης. Ο Στέφανος Μάνος, ένας άνθρωπος που ανδρώθηκε πολιτικά, υπουργοποιήθηκε και ανελίχθηκε μέσα από τις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας, επέλεξε να στρέψει τα πυρά του κατά της ίδιας της παράταξης που τον ευεργέτησε. Στρεφόμενος «με νύχια και με δόντια» κατά του επίσημου υποψηφίου της ΝΔ, Κώστα Γκιουλέκα, ο Μάνος μετετράπη στον πιο πρόθυμο σύμμαχο του Γιάννη Μπουτάρη, προσφέροντας χείρα βοηθείας στο μέτωπο που συγκρότησε η κεντροαριστερά.
Το χρονικό μιας υπολογισμένης αποστασίας :
Η στάση του Στέφανου Μάνου δεν ήταν μια αθώα «φιλελεύθερη παρέμβαση», αλλά μια ψυχρά υπολογισμένη κίνηση πολιτικού ρεβανσισμού. Με όχημα το πολιτικό του μόρφωμα, τη «Δράση», και εκμεταλλευόμενος την αναγνωρισιμότητά του, έριξε όλο το πολιτικό του βάρος για να διασπάσει τη συντηρητική βάση της συμπρωτεύουσας.
Το «δεκανίκι» του Μπουτάρη: Την ώρα που η παράταξη έδινε σκληρή μάχη απέναντι στην κυβερνητική λαίλαπα του ΠΑΣΟΚ, ο Μάνος επέλεξε να γίνει το δεκανίκι του Γιάννη Μπουτάρη. Πρωτοστάτησε στη νομιμοποίηση μιας υποψηφιότητας που άνοιγε την πόρτα σε αμφιλεγόμενες πρακτικές και εσωστρέφεια.
Το χτύπημα στον Κώστα Γκιουλέκα: Αντί να στηρίξει μια καθαρή, παράλληλη και συνεκτική πρόταση για την πόλη, εξαπέλυσε ανηλεή πόλεμο κατά του Κώστα Γκιουλέκα, κατηγορώντας τον συλλήβδην για «κομματισμό», μόνο και μόνο για να δικαιολογήσει τη δική του πολιτική περιπλάνηση.
Η τορπίλη στα σπλάχνα της παράταξης: Για πολλούς κεντροδεξιούς ψηφοφόρους, η συμπεριφορά του Μάνου δεν ήταν τίποτα λιγότερο από πολιτική προδοσία. Χρησιμοποίησε τις φιλελεύθερες δάφνες του για να θολώσει τα νερά και να παρασύρει αναποφάσιστους ψηφοφόρους μακριά από τη ΝΔ.
Το αποτέλεσμα της αποστασίας
Η ζημιά που προκάλεσε ήταν καταλύτης. Ο Γιάννης Μπουτάρης επικράτησε στον δεύτερο γύρο με την ισχνή διαφορά των μόλις 309 ψήφων (50,18% έναντι 49,82%). Χωρίς τις πλάτες, την οργάνωση και την επικοινωνιακή κάλυψη που παρείχε ο Στέφανος Μάνος και το περιβάλλον του, η οριακή αυτή νίκη δεν θα είχε επιτευχθεί ποτέ.
Ο Στέφανος Μάνος κατάφερε να καταγραφεί στη συλλογική μνήμη της παράταξης ως ο άνθρωπος που, τυφλωμένος από προσωπικές εμμονές και πολιτικό εγωισμό, παρέδωσε τον Δήμο Θεσσαλονίκης στους πολιτικούς του αντιπάλους, αφήνοντας πίσω του το στίγμα της διάσπασης. Taxalia blog ΥΓ: Να συμπληρώσουμε εδώ την αποστασία του σημερινού υπουργού Νίκου Ταχιάου που στήριζε τότε Μάνο και Μπουτάρη και φυσικά τη διαχρονική πολέμια του Καραμανλισμού και υπέρμαχο του Μπουτάρη, Ντόρα Μπακογιάννη.
