Ρε Κυριάκο Μητσοτάκη πόσο ξεφτίλας είσαι τελικά; Πήγες στον ΟΗΕ και είπες για την Τουρκία τις θέσεις του Αντώνη Σαμαρά! Του ανθρώπου που διέγραψες γι αυτές τις θέσεις του!

 

Πολύ καλά θα κάνει λοιπόν ο Μεσσήνιος να σε πηδήξει χωρίς σάλιο στους ρυθμούς κλαρίνου καλαματιανού:  Ας διαβάσουμε τι του γράφει ο δημοσιογράφος  Γιάννης Κίτσιος….

Και τι έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Πήγε στη Νέα Υόρκη, ανέβηκε στο βήμα του ΟΗΕ και υιοθέτησε πλήρως τις θέσεις του ανθρώπου που ο ίδιος διέγραψε! «Μην αφήνεις ποτέ την αλήθεια να σου χαλάσει μια όμορφη ιστορία». Αυτό το λένε συνήθως οι δημοσιογράφοι μεταξύ τους για να διακωμωδήσουν την υπερβολή, αλλά στην κυβέρνηση φαίνεται πως το πήρανε τοις μετρητοίς. Το κάνανε επίσημο κυβερνητικό δόγμα!

Βγαίνει, λοιπόν, ο πρωθυπουργός στο βήμα του ΟΗΕ, παίρνει το πιο σοβαρό του ύφος και μας ανακοινώνει την μεγάλη ανακάλυψη. «Ο διάλογος με την Τουρκία», μας λέει, «δεν μπορεί να συνυπάρχει με απειλές πολέμου». Ώπα-ώπα, μισό λεπτό! Σοβαρά τώρα; Τώρα το ανακαλύψαμε αυτό; Τώρα καταλάβαμε τι σημαίνει casus belli;
Γιατί μέχρι χθες, όποιος τολμούσε να πει ακριβώς το ίδιο πράγμα, βαφτιζόταν αμέσως «γραφικός», «ακραίος» και «επικίνδυνος για την εθνική ομαλότητα». Ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και κάποια χρόνια. Φώναζε με κάθε ευκαιρία, ότι «Με πειρατές δεν κάνεις διάλογο!». Και τι εισέπραξε από το «επιτελικό» κράτος; Τον διαγράψανε! Τον πετάξανε εκτός κόμματος για να μπορούν να συνεχίσουν ανενόχλητοι το ξέπλυμα της τουρκικής προκλητικότητας, τα σύμφωνα φιλίας, τα χαμόγελα, υποκλίσεις και τις αυταπάτες περί «ήρεμων νερών».
Και τι κάνει σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Πάει στη Νέα Υόρκη, ανεβαίνει στο βήμα του ΟΗΕ και υιοθετεί πλήρως τις θέσεις του ανθρώπου που ο ίδιος διέγραψε! Πουλάει τις προειδοποιήσεις του Σαμαρά σαν δική του, πρωτοποριακή εθνική στρατηγική. Πολύ λίγο-πολύ αργά
Αυτό, ξέρετε, οι Άγγλοι το λένε πολύ εύστοχα, «Too little, too late». Πολύ λίγο, και κυρίως, πολύ αργά.
Το θέμα όμως δεν είναι μόνο η καθυστέρηση. Το πραγματικό πρόβλημα είναι το τεράστιο έλλειμμα αξιοπιστίας. Διότι, αλήθεια τώρα, ποιος τον εμπιστεύεται πλέον; Όταν έχεις περάσει χρόνια υποχωρώντας, όταν έχεις καταπιεί τις αμφισβητήσεις στο Αιγαίο και την Κύπρο για να συντηρείς την ψευδαίσθηση διαλόγου, ποιος διεθνής παίκτης θα σε πάρει στα σοβαρά επειδή ξαφνικά αποφάσισες να υψώσεις τους τόνους;
Ό,τι κι αν δηλώσει πλέον ο πρωθυπουργός, όσο εθνικά σαφής κι αν προσπαθήσει να φανεί, η ζημιά στην εικόνα της χώρας έχει γίνει. Κι όμως, έσπευσαν αμέσως τα κυβερνητικά και κομματικά στελέχη και οι πρόθυμοι κονδυλοφόροι να υμνήσουν τον «μέγα ηγέτη Κυριάκο». Θυμήθηκαν ξαφνικά την αξία των συμμαχιών, άφησαν στην άκρη τα «σύμφωνα φιλίας» που μέχρι χθες αποθέωναν, και άρχισαν να εκθειάζουν τους θερμούς εναγκαλισμούς με τον Νετανιάχου.
Μόνο που εκεί, στη Νέα Υόρκη, φάνηκε και κάτι άλλο, ακόμα πιο εξοργιστικό. Έφτασε ο ίδιος ο Νετανιάχου να βγει στο βήμα του ΟΗΕ και να πει τα πράγματα με το όνομα τους! Αποκάλεσε τον Ερντογάν «τύραννο που κατέχει παράνομα τη Βόρεια Κύπρο και απειλεί την Ελλάδα». Έπρεπε δηλαδή να τα πει ο πρωθυπουργός του Ισραήλ για να ακουστούν οι μεγάλες αλήθειες, την ώρα που η δική μας ηγεσία ψέλλιζε διπλωματικές στρογγυλοποιήσεις! Επικοινωνιακό πυροτέχνημα
Ας μην γελιόμαστε, λοιπόν. Αυτή η ξαφνική «πατριωτική» αφύπνιση του Μαξίμου δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Είναι μια σπασμωδική κίνηση τακτικής για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου. Θέλουν να κλείσουν τα μάτια των πολιτών, να περάσουν στα μουλωχτά κάτω από το χαλί τις «Πρέσπες του Αιγαίου» και να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα τώρα που πλησιάζουν οι εκλογές.
Αλλά το τιμόνι, φίλε μου, όταν δεν το έχεις στρίψει για χρόνια, δεν στρίβει επειδή αποφάσισες να βγάλεις φλας λίγους μήνες πριν την κάλπη. Η αξιοπιστία δεν εξαγοράζεται με όψιμες κορώνες στον ΟΗΕ, και ο ελληνικός λαός έχει πια καταλάβει πολύ καλά το παιχνίδι.                                              Υ.Γ. Και θα είναι τόσο σκληρό και άγριο το καλαματιανό που θα παραιτηθείς το βράδυ των εκλογών Κυριάκο…..