Όταν η Ιδεοληψία Προσπάθησε να «Θάψει» την Ιστορία
Η ανακάλυψη του Τύμβου Καστά στην Αμφίπολη το 2014 δεν ήταν απλώς ένα παγκόσμιο αρχαιολογικό γεγονός. Ήταν μια ζωντανή, αδιάψευστη υπόμνηση της ελληνικότητας και του
μεγαλείου της Μακεδονίας. Το επιβλητικό ταφικό μνημείο των 497 μέτρων, οι Σφίγγες, οι Καρυάτιδες, το μοναδικό ψηφιδωτό της Περσεφόνης και τα στοιχεία που το συνέδεαν ευθέως με την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τον Ηφαιστίωνα, προκάλεσαν ρίγη εθνικής περηφάνιας.Όμως για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, η Αμφίπολη αποδείχθηκε μια «ενοχλητική» αλήθεια.
Η «Πολιτική» της Εγκατάλειψης
Σε μια περίοδο που η τότε κυβέρνηση τροχοδρομούσε τη Συμφωνία των Πρεσπών, η ανάδειξη ενός κορυφαίου μακεδονικού μνημείου παγκόσμιας εμβέλειας ακυρώνει τη βολική αφήγηση των υποχωρήσεων. Η αντίδραση της ηγεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού ήταν ακαριαία και καταστροφική:
Διακοπή της χρηματοδότησης: Η άμεση κρατική χρηματοδότηση της ανασκαφής «πάγωσε». Το εργοτάξιο αφέθηκε στη μοίρα του, ενώ οι εργασίες στερέωσης και προστασίας του μνημείου βάλτωσαν επικίνδυνα.
Διάσωση μόνο μέσω Περιφέρειας:
Αν το μνημείο δεν κατέρρευσε από τη φθορά και την υγρασία, αυτό οφείλεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και τον Απόστολο Τζιτζικώστα, που έδωσαν σκληρή μάχη για να εντάξουν τη συντήρηση του Τύμβου στο ΕΣΠΑ, κόντρα στις γραφειοκρατικές κωλυσιεργίες του υπουργείου.
Ο Επιστημονικός «Πόλεμος» και η «Λάσπη»
Το χειρότερο χτύπημα, όμως, δεν ήταν μόνο οικονομικό· ήταν ηθικό και επιστημονικό. Στρατολογήθηκαν φωνές από τον ακαδημαϊκό χώρο για να απαξιώσουν το εύρημα. Με επικοινωνιακές επιθέσεις και αμφισβητήσεις, επιχειρήθηκε να υποβαθμιστεί η σημασία του μνημείου.
Διοχετεύτηκαν αμφιβολίες για τη χρονολόγησή του, με βιαστικές θεωρίες που το υποβίβαζαν σε ένα... «δευτερεύον ρωμαϊκό κτίσμα» - αυτό έλεγε η καθηγήτρια στη φωτό Όλγα Παλαγγιά φερέφωνο του ΣΥΡΙΖΑ- με μοναδικό στόχο να αφαιρεθεί η αίγλη της ελληνιστικής εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η ανασκαφική ομάδα της Κατερίνας Περιστέρη δέχθηκε έναν ανήλεο πόλεμο απαξίωσης, απλώς και μόνο επειδή τα ευρήματά της δεν ταίριαζαν με το πολιτικό αφήγημα της εποχής.
Η Ιστορία δεν Παραποιείται
Η υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών και η ταυτόχρονη απόπειρα υποβάθμισης του Τύμβου Καστά υπήρξαν δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ωστόσο, η αρχαιολογική αλήθεια δεν σβήνει με υπουργικές αποφάσεις: τα αρχιτεκτονικά μέλη, το μονόγραμμα του Ηφαιστίωνα και η αδιαμφισβήτητη τεχνοτροπία του 4ου αιώνα π.Χ. παραμένουν εκεί, στερεωμένα στη μακεδονική γη, να θυμίζουν ότι η Ιστορία ούτε παραγράφεται ούτε ξεπουλιέται.
.jpeg)
