Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να οχυρωθεί απέναντι στην εσωκομματική αμφισβήτηση και να εκβιάσει το δυσαρεστημένο δεξιό ακροατήριο, ο Πρωθυπουργός κατεβάζει τον πήχη στο ιστορικό χαμηλό του 25%, ομολογώντας την πλήρη κατάρρευση του αφηγήματος της αυτοδυναμίας
Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να θέσει δημόσια το 25% ως το προσωπικό του όριο για την παραμονή στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας δεν ήταν μια τυχαία ή αυθόρμητη αποστροφή του λόγου. Αποτελεί μια κίνηση πανικού απέναντι στο γιγαντωμένο κύμα λαϊκής οργής για την ακρίβεια στην ενέργεια και τα βασικά αγαθά, που διαλύει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Γνωρίζοντας ότι ο χειμώνας θα φέρει ακόμη μεγαλύτερη φθορά, ο Πρωθυπουργός επιχείρησε να βάλει πρόωρα τα εκβιαστικά του διλήμματα. Το κυνικό ερώτημα «εκτός από εμένα, ποιος;» δεν εκπέμπει ισχύ, αλλά αποκαλύπτει μια ηγετική ομάδα σε απόλυτη πολιτική απομόνωση.
Παρά τις αμήχανες προσπάθειες του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, να διασκεδάσει τις εντυπώσεις επικαλούμενος τον «δύσκολο στόχο της αυτοδυναμίας», η πραγματικότητα για την Πειραιώς είναι αμείλικτη. Η αναφορά στο 25% λειτουργεί ως προληπτικός εκβιασμός προς τους επίδοξους «δελφίνους» και τα στελέχη που αμφισβητούν την κεντρική γραμμή. Ο κ. Μητσοτάκης διαμηνύει στο εσωτερικό του κόμματός του ότι ακόμη και μια εκλογική συντριβή με ποσοστά της τάξεως του 26% ή 27% θα βαφτιστεί «νίκη», προκειμένου να κρατηθεί με νύχια και με δόντια στην αρχηγική καρέκλα.
Ο τρόμος του «σαμαριανού ρεύματος» και το αδιέξοδο των μετεκλογικών συνεργασιών – Γιατί το εκβιαστικό δίλημμα «Μητσοτάκης ή Σαμαράς» αποτυγχάνει να ανακόψει τις διαρροές
Η σπασμωδική κίνηση του Μεγάρου Μαξίμου στοχεύει ευθέως στο συντηρητικό ακροατήριο, το οποίο αποστρέφεται την πολιτική του «επιτελικού κράτους» και στρέφεται μαζικά προς τον Αντώνη Σαμαρά. Με τις δημοσκοπήσεις να καταγράφουν μια δυνητική εκλογική επιρροή από 5% έως 11% για το υπό διαμόρφωση κόμμα του πρώην πρωθυπουργού, η Πειραιώς βρίσκεται σε κατάσταση νευρικής κρίσης. Ο εκβιασμός «Μητσοτάκης ή Σαμαράς» αποτελεί την τελευταία γραμμή άμυνας μιας κυβέρνησης που βλέπει τη παραδοσιακή της βάση να αποσυντίθεται.
Ταυτόχρονα, το ενδεχόμενο να καταγράψει η Ν.Δ. ένα ποσοστό κοντά στο 24,9% (που μεταφράζεται σε μόλις 96 έδρες) αποδιοργανώνει πλήρως τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Σε μια τέτοια περίπτωση, η αναζήτηση περισσότερων του ενός εταίρων καθίσταται επιτακτική, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις αρνούνται να μετατραπούν σε «δεκανίκια» μιας αποτυχημένης διακυβέρνησης. Ακόμη κι αν συνεργάτες του Πρωθυπουργού επιστρατεύουν ιστορικούς συμψηφισμούς για να δικαιολογήσουν την παραμονή του στην εξουσία, η κοινωνική πραγματικότητα είναι ξεκάθαρη, ο κύκλος της πολιτικής κυριαρχίας Μητσοτάκη έχει κλείσει οριστικά.
https://periodista.gr/
