Η διπλωματική συμφωνία Ελλάδας-Βουλγαρίας για την ανταλλαγή κάποιων από τα κλεμμένα ελληνικά αντικείμενα από το βουλγαρικό στρατό κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής κατοχής (1916-1918) της Ανατολικής Μακεδονίας, με τα οστά του τσάρου Σαμουήλ, έχει επικριθεί ως ανισοβαρής.
Όμως δεν αναδείχθηκε όπως θα έπρεπε το ιστορικό πλαίσιο που επέτρεψε τους Βούλγαρους να καταλάβουν τον Αύγουστο του 1916 την Ανατολική Μακεδονία. Δυστυχώς χωρίς την παραμικρή αντίσταση από το Δ' Σώμα Στρατού , το οποίο εθελουσίως και κατόπιν εντολών από την μοναρχική κυβέρνηση των Αθηνών παραδόθηκε στους Γερμανούς....
Η απόφαση των γερμανόφιλων του Κωνσταντίνου, Μεταξά κλπ να μην αντισταθούν στους Βούλγαρους, προκάλεσε μεγάλα δεινά στον ελληνικό πληθυσμό της Ανατολικής Μακεδονίας και συνετέλεσε στην κλοπή των ελληνικών χειρογράφων και ιερών αντικειμένων από τις μονές .
Παρακάτω παρατίθεται ένα πολύ ενδιαφέρον διπλωματικό έγγραφο του Έλληνα πρέσβη στην Σόφια Ανδρέα Ναούμ, τον Μάρτιο του 1917, που έφερε στο φως η πολύ καλή σελίδα που επιγράφεται Αδέκαστος Κριτής :
"'Ο Πρέσβης εκεί ενημερώνει την Αθήνα πώς η κατάσταση στην Δράμα χειροτέρευε, υπήρχαν πολλοί θάνατοι από πείνα, το ίδιο συνέβαινε σε Σέρρες και Καβάλα και στα χωριά η κατάσταση ηταν επίσης τραγική.
Λίγους μήνες αργότερα, νέα αναφορά του Ναούμ ενημέρωνε ότι ο ελληνικός πληθυσμός μεταφερόταν στο εσωτερικό της Βουλγαρίας και ότι οι θάνατοι από πείνα ανέρχονταν ήδη σε χιλιάδες.
Η κυβέρνηση και το Τατόι λοιπόν γνωρίζουν ότι ο ελληνικός πληθυσμός της Ανατολικής Μακεδονίας πεθαίνει από την πείνα και εκτοπίζεται στο εσωτερικό της Βουλγαρίας.
Ο Ναούμ ζητάει από την ελληνική κυβέρνηση να βοηθήσει τους κατοίκους και η απάντηση από την Αθήνα είναι η εξής,στην επιστολή του :
«Όταν το επιτρέψει η οικονομική κατάσταση. Προς το παρόν, αρχειοθετήστε το.»
Στη συνέχεια γερμανικές πηγές της εποχης αναφέρουν εκτοπίσεις ανδρών,βιασμούς γυναικών,απαγωγές παιδιων και λιμοκτονία.
Η κυβέρνηση Γούναρη λοιπόν,αποδέχθηκε την πολιτική που επέτρεψε την είσοδο των βουλγαρικών στρατευμάτων στην Ανατολική Μακεδονία,γνώριζε ότι η βουλγαρική διοίκηση ασκούσε πιέσεις και βιαιότητες,μέχρι τις αρχές του 1917 γνώριζε ήδη για πείνα και θανάτους στη Δράμα, την Καβάλα και τις Σέρρες,δέχθηκε τουλάχιστον μία συγκεκριμένη έκκληση για οικονομική βοήθεια προς τη Δράμα και δεν την ενέκρινε εκείνη τη στιγμή.
Στη φωτό ο Βουλγαρικός στρατός παρελαύνει σε παραδομένο - προδομένο ελληνικό έδαφος.
Διαβάστε την κριτική στη συμφωνία Ελλαδας-Βουλγαριας που αγνόησε πλήθος άλλων κλεμμένων αντικειμένων...
https://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/78927-i-i-m-ksanthis-zitei-tin-epistrofi-50-keimilion-apo-ti-voulgaria
