Ο Καρατζαφέρης ντιλάρει για την επόμενη ημέρα της ΝΔ – Το μεγάλο παιχνίδι για να γίνει ο αφανής πρωθυπουργός

Ο παλιός αρχηγός του ΛΑΟΣ μοιράζει ήδη υπουργεία, προωθεί τον Άδωνι στο Μαξίμου, απαξιώνει τον Σαμαρά και παρακολουθεί τις κινήσεις Καραμανλή. Οι παλιές πολιτικές διαδρομές, οι νέες συμμαχίες και η φιλοδοξία να εξακολουθήσει να κινεί τα νήματα της εξουσίας χωρίς να βρίσκεται στο προσκήνιο

Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ

Αναγνώστριες και αναγνώστες μου.

Συντρόφισσες και σύντροφοι.

Υπάρχουν πολιτικοί που θέλουν να γίνουν πρωθυπουργοί και υπάρχουν και οι πολύ πιο πονηροί, που προτιμούν να αποφασίζουν ποιος θα γίνει πρωθυπουργός. Στη δεύτερη κατηγορία έχω αρχίσει να κατατάσσω τον Γιώργο Καρατζαφέρη, ο οποίος μπορεί να βρίσκεται εκτός κοινοβουλευτικού παιχνιδιού εδώ και πολλά χρόνια, αλλά συμπεριφέρεται σαν να έχει ακόμη γραφείο στο Μέγαρο Μαξίμου. Και επειδή γνωρίζω ότι ο παλιός αρχηγός του ΛΑΟΣ σπανίως μιλά χωρίς να υπολογίζει την πολιτική χρησιμότητα όσων λέει, παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την τελευταία του δραστηριότητα. Ο Καρατζαφέρης έχει αρχίσει να ντιλάρει πολιτικά για την επόμενη ημέρα της Νέας Δημοκρατίας. Και έχω την αίσθηση ότι το μεγαλύτερο όνειρό του δεν είναι να επιστρέψει στη Βουλή, αλλά να αποκτήσει τον ρόλο του αφανούς, σκιώδους πρωθυπουργού, του ανθρώπου δηλαδή που θα διατηρεί λόγο στις αποφάσεις χωρίς να χρειάζεται να αναλαμβάνει την ευθύνη τους.

Προσέξτε τι έκανε στην τελευταία τηλεοπτική του παρέμβαση. Δεν αρκέστηκε να εκφράσει τη στήριξή του στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Άρχισε να μοιράζει κυβερνητικές θέσεις. Πρότεινε να μετακινηθεί ο Άδωνις Γεωργιάδης στο Μαξίμου, αναλαμβάνοντας ρόλο πολιτικού «ροτβάιλερ», και ο Κωστής Χατζηδάκης να μεταφερθεί στο υπουργείο Υγείας. Έριξε στο τραπέζι το όνομα του Απόστολου Τζιτζικώστα, μίλησε για πρόσωπα που πρέπει να επιστρατευθούν και επιτέθηκε με ιδιαίτερη σφοδρότητα στον Αντώνη Σαμαρά, τον οποίο χαρακτήρισε «μεγάλη μπλόφα». Με άλλα λόγια, εμφανίστηκε σαν άτυπος σύμβουλος του πρωθυπουργού, έτοιμος να υποδείξει πρόσωπα, ρόλους και πολιτικές συμμαχίες. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά πέταξε την ατάκα που αξίζει να κρατήσετε. «15 χρόνια έχω φύγει, αλλά συνεχίζω να κυβερνάω». Μην την προσπεράσετε. Ο άνθρωπος ξέρει πολύ καλά τι θέλει να περάσει προς κάθε ενδιαφερόμενο.

Γιατί, αγαπημένοι μου, ο Καρατζαφέρης έχει ένα πλεονέκτημα που ελάχιστοι διαθέτουν. Τρεις από τους πλέον αναγνωρίσιμους πολιτικούς της σημερινής Νέας Δημοκρατίας, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Μάκης Βορίδης και ο Θάνος Πλεύρης, πέρασαν από τη δική του πολιτική σχολή. Οι δρόμοι τους μπορεί να χώρισαν, οι προσωπικές στρατηγικές τους μπορεί να διαφέρουν, αλλά το παρελθόν έχει τη δική του σημασία όταν αρχίζουν να αναδιατάσσονται οι ισορροπίες. Και εδώ έρχεται να προστεθεί μια ακόμη ενδιαφέρουσα κίνηση. Ο Άδωνις Γεωργιάδης ανακάλυψε ξαφνικά την ανάγκη να υπερασπιστεί με ιδιαίτερη θέρμη τον Κώστα Καραμανλή, διακηρύσσοντας ότι «Νέα Δημοκρατία χωρίς Καραμανλή δεν υπάρχει». Εγώ τέτοιες δηλώσεις, σε μια περίοδο που όλοι συζητούν τις εσωκομματικές ισορροπίες, δεν τις αντιμετωπίζω ως απλές εκδηλώσεις συναισθηματισμού.

Και τώρα θα σας πω τι θεωρώ ότι έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Καρατζαφέρης δεν χρειάζεται να επιλέξει από τώρα τον επόμενο αρχηγό της ΝΔ. Χρειάζεται να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με όσους θα μπορούσαν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην επόμενη ημέρα. Γι’ αυτό έχει αξία η επιμονή του στον Άδωνι, η στάση του απέναντι στον Σαμαρά και το ενδιαφέρον του για πρόσωπα που διαθέτουν επιρροή πέρα από το στενό μητσοτακικό περιβάλλον. Το πολιτικό παιχνίδι, άλλωστε, δεν περιορίζεται στον σημερινό πρωθυπουργό. Περιλαμβάνει και το ενδεχόμενο νέων συσχετισμών, νέων συνεργασιών και μιας Νέας Δημοκρατίας στην οποία το Μαξίμου δεν θα ελέγχεται υποχρεωτικά από τους σημερινούς ενοίκους του.




Ο παλιός αρχηγός του ΛΑΟΣ δείχνει να έχει καταλάβει ότι η μεγαλύτερη εξουσία βρίσκεται πολλές φορές πίσω από την καρέκλα του πρωθυπουργού και όχι πάνω σε αυτήν. Εκεί θέλει, κατά την εκτίμησή μου, να εξασφαλίσει τη θέση του. Να είναι ο άνθρωπος των συνεννοήσεων, των παρασκηνιακών ισορροπιών, των πολιτικών διευθετήσεων. Να μπορεί να συνομιλεί με όλους και να παρεμβαίνει όταν μοιράζεται η τράπουλα.

Γι’ αυτό θα σας συμβούλευα να προσέχετε λιγότερο τις φιλοφρονήσεις του προς τον Μητσοτάκη και περισσότερο τις κινήσεις του γύρω από εκείνους που θα διεκδικήσουν ρόλο όταν ανοίξει η συζήτηση για τη διαδοχή.

Ο Καρατζαφέρης δεν χρειάζεται να επιστρέψει στην εξουσία. Θέλει να φροντίσει ώστε η εξουσία, όποιος κι αν την κρατά, να εξακολουθήσει να περνά από το δικό του τηλέφωνο.

Και αυτό, αναγνώστριες και αναγνώστες μου, είναι ένα πολύ πιο φιλόδοξο σχέδιο από την απλή επιστροφή ενός παλιού πολιτικού αρχηγού.